Dla uznania wykonywania przewozu drogowego za działalność gospodarczą wymagającą odpowiednich zezwoleń i licencji, wystarczające jest ustalenie faktycznego wykonywania przewozu za odpłatnością, nawet jeśli nie ma formalnego zgłoszenia tej działalności.

Termin upadku zabezpieczenia hipotecznego na nieruchomości dłużnika (art. 7541 § 1 k.p.c.) nie biegnie, gdy na podstawie art. 312 ust. 4 Prawa restrukturyzacyjnego niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku dłużnika.

Przy ocenie przesłanek umorzenia należności publicznoprawnych należy uwzględniać okoliczność trwałości niezdolności skarżącego do pracy oraz jego ograniczone możliwości majątkowe, które mogą wpływać na brak możliwości wyegzekwowania należności w przyszłości.

Skierowanie kierowcy na badania lekarskie w celu stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami musi być oparte na konkretnych i wiarygodnych podstawach, a ogólnikowe zastrzeżenia, takie jak zgłoszone przez Policję bez dodatkowego materiału dowodowego, nie spełniają kryterium 'uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń' wymaganych przez ustawę o kierujących pojazdami.

Klauzule umowne odsyłające do jednostronnie ustalanych przez bank kursów walutowych stanowią niedozwolone postanowienia umowne, a ich abuzywność skutkuje nieważnością umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej w całości, bez możliwości uzupełnienia jej treści innymi mechanizmami ustalania kursów.

Odpowiedzialność administracyjna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest odpowiedzialnością obiektywną, a ciężar wykazania przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na podmiocie wykonującym przewóz drogowy.

Artykuł 12 rozporządzenia nr 561/2006 wprowadza odstępstwo od norm czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku tylko w przypadku nieprzewidzianych okoliczności, które nie zagrażają bezpieczeństwu drogowemu i umożliwiają dotarcie do odpowiedniego miejsca postoju. Przedłużający się załadunek czy rozładunek nie stanowi takiej okoliczności i nie usprawiedliwia naruszenia tych norm.

Wykonywanie odpłatnego przewozu osób za pośrednictwem aplikacji mobilnej, nawet jeśli przewoźnik nie prowadzi formalnie zarejestrowanej działalności gospodarczej, podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, a tym samym wymaga posiadania stosownej licencji.

Podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych w systemie monitorowania przewozu towarów SENT nie uzasadnia odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w przypadku braku ważnego interesu podmiotu lub interesu publicznego, zwłaszcza gdy przedsiębiorca wielokrotnie naruszał przepisy regulujące obrót towarami wrażliwymi.

Odpowiedzialność administracyjna w zakresie naruszeń przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i odpoczynkach ma charakter obiektywny, i jest nałożona na przewoźnika, chyba że obali on domniemanie odpowiedzialności, wykazując brak wpływu na naruszenia oraz spełnienie przesłanek z art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym.

W razie wygaśnięcia umocowania do reprezentowania uczestnika postępowania o podział majątku wspólnego na skutek jego śmierci, o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej należnych adwokatowi lub radcy prawnemu za pomoc prawną udzieloną temu uczestnikowi z urzędu, sąd orzeka niezwłocznie po złożeniu wniosku przez pełnomocnika.

Kary administracyjne za naruszenia przepisów o transporcie drogowym nie mogą być sumowane dla tego samego naruszenia, jeżeli nie wynika to wprost z regulacji ustawowej; suma kar musi być zgodna z przepisami prawa materialnego.

Wykonywanie okazjonalnego przewozu drogowego osób bez wymaganych zezwoleń i odpowiednich badań lekarskich oraz psychologicznych stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, uzasadniając tym samym nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Przewóz towarów wrażliwych, jak olej napędowy, który nie jest zgłoszony w systemie SENT i nie jest poparty odpowiednim dokumentem przesunięcia międzymagazynowego, podlega obowiązkowi monitorowania, niezależnie od braku zamiaru dokonania dostawy w rozumieniu przepisów o VAT.

Podmiot wykonujący przewóz drogowy może być pociągnięty do odpowiedzialności administracyjnej za manipulacje tachografem dokonane przez kierowcę, jeżeli nie wykaże, że działania te były wynikiem okoliczności, na które nie miał wpływu i których nie mógł przewidzieć, mimo zachowania wymaganej staranności i przezorności.

Niewykonanie obowiązku niezwłocznego przekazania dokumentów kontrolnych w trakcie odpowiedniej procedury skutkuje uznaniem, że podmiot uniemożliwił pełne przeprowadzenie kontroli, co czyni zasadnym zastosowanie sankcji przewidzianych w ustawie, niezależnie od późniejszego przedłożenia tych dokumentów.

Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów o transporcie drogowym związane z eksploatacją pojazdów, niezależnie od kwestii własności pojazdu, a odpowiedzialność ta jest wyłączona spod regulacji o odstąpieniu od kary zawartych w dziale IVa k.p.a., jeżeli kwestie te są uregulowane w przepisach odrębnych ustawy o transporcie drogowym.

Termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody wynikającej z nienależytego wykonania umowy o dzieło przysługującego na podstawie art. 471 k.c. rozpoczyna bieg w chwili określonej w art. 646 k.c.

Zachowanie obdarowanego, polegające na rażącym naruszaniu więzi rodzinnych darczyńców poprzez przemoc wobec ich bliskich, może stanowić podstawę do odwołania darowizny zgodnie z art. 898 § 1 Kodeksu cywilnego.

Przeniesienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką skutkuje również przejściem hipoteki na nabywcę, co nie uniemożliwia dochodzenia zaspokojenia z nieruchomości obciążonej hipoteką mimo przedawnienia roszczenia. Przedawnienie wierzytelności osobistej nie zmienia funkcji zabezpieczającej hipoteki, a umieszczenie wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej jest kluczowe dla dochodzenia roszczeń zabezpieczonych

W razie nienależytego wykonania przez zarządcę ustawowych zadań podstawą obniżenia albo odmowy przyznania wynagrodzenia określonego w art. 55 ust. 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (jedn. tekst: Dz. U. z 2024 r., poz. 1428) są przepisy tej ustawy regulujące status prawny i obowiązki zarządcy.

Prawo zarządu do nieruchomości przez państwową jednostkę organizacyjną nie może być domniemane na podstawie czynności faktycznych; musi być udokumentowane decyzją administracyjną, umową o przekazaniu nieruchomości bądź innym aktem prawnym, zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o gospodarce gruntami, co ma znaczenie przy stwierdzaniu nabycia prawa własności z mocy prawa na dzień 27 maja 1990 r.

Pozostawanie nieruchomości we władaniu przedsiębiorstwa państwowego PKP bez dokumentów potwierdzających prawo zarządu oznacza, że nieruchomości te na dzień 27 maja 1990 r. należały do rad narodowych i podlegały komunalizacji z mocy ustawy z dnia 10 maja 1990 r.

Przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. wymaga uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, a ogólne trudności organizacyjne związane z pandemią COVID-19 nie stanowią wystarczającej przesłanki do jego automatycznego przywrócenia.