Brak wskazania uzasadnionych wątpliwości przez organy celne uniemożliwia pozbawienie importera preferencji celnej; decyzje kwestionujące pochodzenie towarów muszą precyzyjnie uzasadniać powody weryfikacyjne zgodnie z Dodatkiem I do Konwencji.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak wykazania uzasadnionych wątpliwości przez organ celny wobec pochodzenia towaru, co uniemożliwiło wszczęcie skutecznej weryfikacji pochodzenia; uznanie wyroku WSA za zgodne z prawem.

1. Obniżenie renty rodzinnej na podstawie art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i ich rodzin nie jest zgodne z art. 64 ust. 1 i 2, art. 67 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP, gdy ingerencja ustawodawcy dotyka uprawnionego do renty rodzinnej, któremu nie można przypisać „niesłusznego nabycia" prawa do świadczenia z uwagi na własne

Dla odmowy przyznania preferencji celnej, organy celne muszą wykazać uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności dokumentów. Brak takich wątpliwości uniemożliwia odmowę ze względu na wynik weryfikacji świadectwa pochodzenia.

Unieważnienie egzaminu państwowego na prawo jazdy jest zasadne, gdy nieprawidłowości proceduralne mają istotny wpływ na wynik, a decyzje organów administracyjnych podtrzymujące takie unieważnienie, jako zgodne z przepisami ustawy o kierujących pojazdami, zasługują na akceptację.

Oddalenie skargi kasacyjnej; niewykazanie uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectw pochodzenia uniemożliwia pozbawienie importera preferencyjnej stawki celnej (art. 32 Dodatku I do Konwencji). Organy celne zobowiązane są do dokładnej weryfikacji warunków proceduralnych przy odmowie preferencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak wskazania przez organy celne uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectwa pochodzenia uniemożliwia pozbawienie importera preferencji celnych, zgodnie z art. 32 ust. 6 Dodatku I do Konwencji. NSA oddalił skargę kasacyjną organu celnego.

Organy celne nie mogą samodzielnie dokonywać oceny prawidłowości weryfikacji dowodów pochodzenia przeprowadzonej przez zagraniczne władze celne, jeśli wynik negatywny nie jest poparty uzasadnionymi wątpliwościami zgodnie z art. 32 Konwencji. Brak wskazania takich wątpliwości uniemożliwia odmowę przyznania preferencyjnej stawki celnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak uzasadnionych wątpliwości co do świadectwa EUR.1 uniemożliwiał odmowę preferencji celnych. Wyłącznie władze kraju eksportu są uprawnione do weryfikacji pochodzenia towarów.

Skarga kasacyjna D.Z. została oddalona z uwagi na brak zasługujących na uwzględnienie zarzutów oraz niedowiedzenie faktycznego prowadzenia działalności rolniczej przez skarżącego. Decyzja o wznowieniu postępowania w przedmiocie przyznania płatności ONW została uznana za prawidłową.

W postępowaniu wznowieniowym dotyczącym płatności ekologicznych, rolnik musi wykazać posiadanie i rzeczywiste użytkowanie gruntów. Wadliwości postępowania administracyjnego i brak faktycznego użytkowania wykluczają przyznanie płatności.

Przychody z działalności sklasyfikowanej w PKWiU 59.11.1 i 59.11.30.0 mogą być opodatkowane 8,5% stawką ryczałtu ewidencjonowanego, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, pod warunkiem spełnienia ustawowych warunków dotyczących rodzaju działalności usługowej.

Dla skutecznego wyboru opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu ewidencjonowanego wystarczające jest dokonanie przelewu wskazującego jednoznacznie w tytule na specyficzną formę podatku, przy spełnieniu terminu ustawowego do złożenia oświadczenia, a brak specyficznego wzoru formularza pisemnego nie uniemożliwia wyboru tej formy w ten sposób.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność kary pieniężnej za naruszenie przepisów o przewozie drogowym, uznając, że pojazd nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego. Oddalając skargę kasacyjną, sąd podkreślił prawidłowość wyroku WSA i decyzji inspekcji transportu.

Klasyfikacja taryfowa obuwia męskiego o cholewkach zakrywających kostkę wymaga interpretacji znaczenia "łydka" w kontekście potocznym, anatomicznym i branżowym, zgodnie z Nomenklaturą Scaloną i przepisami UE.

Opłaty licencyjne, które są warunkiem sprzedaży importowanych towarów, zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. c UKC, muszą być wliczone do wartości celnej, nawet jeśli są ponoszone pośrednio. Interpretacja niezgodna z literalnym brzmieniem przepisu jest niezasadna.

Zakwestionowanie przeniesienia własności pojazdu i wykazanie, że faktura była wystawiona przez osobę nieumocowaną, stanowi podstawę do wznowienia postępowania rejestracyjnego. Organ administracyjny zobowiązany jest do odmowy rejestracji, gdy stan faktyczny posiadanych dowodów budzi wątpliwości co do prawa własności pojazdu.

Dopuszczalne jest nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym na podstawie wyników wstępnej kontroli technicznej, która na podstawie rozporządzenia MSWiA z 2019 r. wykazała usterkę hamulcową o niebezpiecznym charakterze.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ustawy o transporcie drogowym jest zgodna z prawem; oddala skargę kasacyjną C. Sp. z o.o. oraz potwierdza poprawność stosowania przepisów bez potrzeby notyfikacji w UE.

Klasyfikacja taryfowa obuwia wymaga uwzględnienia specyfiki językowej oraz branżowej, a nie opiera się wyłącznie na potocznym rozumieniu terminologii związanej z cechami towarów.

Opłaty licencyjne z tytułu sublicencji mogą stanowić integralną część wartości celnej towarów, jeśli sprzedaż importowanych towarów bezpośrednio lub pośrednio jest uzależniona od ich uiszczenia, co potwierdza ich włączenie zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. c UKC.

Opłaty licencyjne uiszczane pośrednio za sprzedawane towary muszą być doliczane do ich wartości celnej, jeśli są warunkiem sprzedaży, zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. c UKC. Importer nie może pomijać tych opłat, chcąc zaniżyć wartość celną. NSA uznał, że takie działania stanowią obejście przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA oraz decyzje organów celnych z powodu błędnej wykładni pojęcia "łydka" w kontekście klasyfikacji taryfowej, podkreślając konieczność uwzględnienia znaczenia branżowego oraz wieloźródłowych definicji słownikowych.

Członek zarządu spółki jest odpowiedzialny za jej zaległości podatkowe tylko wtedy, gdy wykaże się, że w okresie pełnienia funkcji istniały przesłanki zgłoszenia upadłości spółki, a przesłanki takie nie zostały wykazane w postępowaniu administracyjnym.