Szczegółowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej reguluje załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003, nr 169, poz. 1650, ze zm.).

Zasady przeprowadzania szkoleń okresowych pracowników określa rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2004 r. nr 180 poz.1860 ze zm.). Zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia szkolenie okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych przeprowadza się w formie instruktażu, nie rzadziej niż

Każde przedsiębiorstwo zagraniczne, delegujące swój personel do czasowego świadczenia pracy w Polsce, związane jest standardami ochronnymi wprowadzonymi przez polskie prawo pracy.

Na mocy art. 671 - 673 Kodeksu Pracy, pracodawca mający siedzibę za granicą, który deleguje swoich pracowników do pracy na terenie Polski, ma obowiązek zapewnić tym pracownikom warunki zatrudnienia nie mniej korzystne niż wynikające z Kodeksu pracy oraz innych polskich przepisów regulujących prawa i obowiązki pracowników - w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Przepisy prawa pracy nie zawierają uregulowań, z których wynikałby obowiązek posiadania uprawnień kwalifikacyjnych (potwierdzonych stosownym dokumentem określonym prawem) do obsługi wiertnic służących do wiercenia studni głębinowych.

Zgodnie z § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27.07.2004r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 180, poz. 1860 ze zm.), egzamin jest przeprowadzany przed komisją powołaną przez organizatora szkolenia.

Zagadnienia dotyczące uprawnień dla montażystów rusztowań zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 6.09.2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1263).

Zgodnie z art. 304 § 1 Kodeksu Pracy, pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą

Zgodnie z art. 229 § 6 Kodeksu pracy, profilaktyczne badania lekarskie (wstępne, okresowe i kontrolne) przeprowadzane są na koszt pracodawcy.

Zgodnie z art. 2376 § 3 Kodeksu pracy pracodawca może dostarczyć pracownikowi jedynie środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności.

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Dz. U. z 2002 r., nr 191, poz.1596 z późn. zm.), które nakłada na pracodawców obowiązek dokonywania ocen minimalnych wymagań maszyn nie precyzuje jakie dokumenty powinien posiadać pracodawca, który dokonał

Ryczałtowe rozliczanie nadgodzin może mieć miejsce w przypadku tylko tych pracowników, którzy regularnie wykonują pracę poza zakładem pracy, a rozliczanie ich godzin pracy jest utrudnione. Ustalając ryczałt, należy brać pod uwagę standardowe dni i pory doby, w jakich taka osoba wykonywała pracę w nadgodzinach, oraz wynikające z tego różnice w wysokości należności za tę pracę. Kwota ryczałtu powinna

Od 1 czerwca 2017 r. umowa z pracownicą w ciąży wykonującą pracę tymczasową może automatycznie ulec przedłużeniu do dnia porodu. Takie przedłużenie następuje tylko wówczas, gdy termin zakończenia umowy o pracę przypada po upływie 3. miesiąca ciąży. Ponadto pracownica musi posiadać co najmniej 2-miesięczny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przez daną agencję pracy.

W określonych przypadkach pracodawca będzie mógł zawrzeć umowę o pracę na czas określony przekraczający 33 miesiące.

Zgodnie z art. 251 § 1 Kodeksu pracy zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy, o ile przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła 1 miesiąca.

Do 30 września 2017 r. należy przekazać drugą ratę wpłaty na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Obowiązek ten dotyczy pracodawców obligatoryjnie tworzących fundusz.

Chociaż art. 53 § 5 k.p. nie wskazuje okresu, w którym pracodawca ma obowiązek zadośćuczynienia obowiązkowi ponownego zatrudnienia pracownika, to jednak nie powinno ulegać wątpliwości, że obowiązek ten istnieje przez cały okres sześciu miesięcy od rozwiązania umowy o pracę i nie gaśnie w tym okresie tylko z tego powodu, że bezpośrednio po zgłoszeniu powrotu pracownika do pracy pracodawca nie dysponuje

Zgodnie z art. 191 § 1 pkt 2 k.p. dopuszczalne jest zatrudnianie młodocianego po przedstawieniu przez niego odpowiedniego świadectwa lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do wykonywania przez niego pracy danego rodzaju, ze względu na jego zdrowie.

Kwota przyznanego poszkodowanemu pracownikowi zadośćuczynienia za mobbing powinna być ustalona tak, by na przyszłość pracodawca wystrzegał się tolerowania niedopuszczalnych zachowań w zakładzie pracy.