Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne organów oraz Sądu I instancji w przedmiocie rzetelności czynności dokumentowanych zakwestionowanymi fakturami VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej, uwzględniającej zasadę proporcjonalności, co umożliwia złożenie wniosku o zwrot akcyzy po terminie, jeśli uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.
Decyzja organu podatkowego oddalająca wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowa, gdy brak podstawowego zarzutu naruszenia art. 22 § 2a o.p. w skardze kasacyjnej czyni ją bezzasadną.
W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, z której wynika prawo do zwrotu akcyzy, art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy interpretować z zgodą z zasadami proporcjonalności, dopuszczając zwrot akcyzy mimo upływu rocznego terminu, gdy szczególne okoliczności na to wskazują.
W okolicznościach szczególnych, termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego musi być interpretowany zgodnie z wykładnią funkcjonalną art. 107 ust. 1 u.p.a., aby zapewnić proporcjonalność prawa, zezwalając na zwrot akcyzy po upływie jednorocznego terminu.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania przesłanek niewspółmierności zaliczek wobec podatku należnego. Postępowanie w trybie art. 22 § 2a o.p. nie wymaga pełnego postępowania dowodowego.
Organ podatkowy jest uprawniony do wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli ustalony stan faktyczny odpowiada hipotezie normy z art. 33 § 1 O.p., przy czym dla zastosowania tej instytucji wystarczające jest uprawdopodobnienie obawy niewykonania zobowiązania, a nie jej pewność.
W wykładni przepisów podatkowych należy uwzględniać zasady proporcjonalności i neutralności VAT, co oznacza, że odpowiedzialność solidarna przedstawiciela pośredniego za niedotrzymanie terminów informacji celnych musi być oceniana w świetle rzeczywistego rozliczenia podatku przez podatnika.
Wykładnia art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym powinna uwzględniać funkcjonalne cele podatku akcyzowego, a termin roczny na złożenie wniosku o zwrot akcyzy od samochodów, które nie podlegają konsumpcji krajowej, nie powinien uniemożliwiać zwrotu w sytuacji sporu o klasyfikację taryfową.
Wydatki związane z użytkowaniem samochodu służbowego dla członka zarządu będącego jednocześnie udziałowcem, używanego także prywatnie, mogą być traktowane jako ukryte zyski podlegające opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzje organów podatkowych oraz ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego były prawidłowe. Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. była niezasadna, gdyż nie podważyła ustaleń wskazujących na nierzeczywiste transakcje gospodarcze objęte zaskarżonymi fakturami.
Zastosowanie art. 33a ust. 8 ustawy o VAT wymaga rozważenia zgodności regulacji z zasadą proporcjonalności. Zapłata VAT przez przedstawiciela pośredniego, mimo zapłaty przez podatnika, narusza te zasady. NSA uchyla wyrok i decyzję DIAS.
Wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy przez organ podatkowy nie zapobiega uznaniu tego organu za pozostającego w bezczynności, o ile występuje brak zrozumiałego uzasadnienia wskazujących na konieczność przedłużenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał wyrok WSA za zasadny w zakresie stwierdzenia bezczynności organu.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do zarzutu bezczynności w nieprzekształceniu kontroli w postępowanie podatkowe. Uznanie skuteczności deklaracji złożonych przez pełnomocnika pod kątem art. 80a o.p. oraz uprawnienia organu do ich uwzględnienia.
W zakresie obrotu samochodami Spółka S. Sp. z o.o. prowadziła rzeczywistą, zorganizowaną działalność gospodarczą. Obejście umów dealerskich nie wpływa na status podatnika VAT.
Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. w przedmiocie odmowy odliczenia podatku VAT od fikcyjnych dostaw towarów została oddalona. Ustalenia o nierzeczywistości transakcji oraz prawidłowość proceduralna decyzji organów celno-skarbowych zostały podtrzymane.
Spółka jawna, której wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, staje się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych po niewywiązaniu się z obowiązku informacyjnego u.p.d.o.p. i nie może powrócić do statusu transparentnego podatkowo bez wyraźnych przepisów umożliwiających taki powrót.