Pomniejszenie podatku dochodowego od przychodów komplementariusza spółki komandytowej na podstawie art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. dotyczy wyłącznie okresu soby będącego komplementariuszem. Zatem brak jest podstaw do pomniejszenia za okres, gdy wspólnik był jedynie komandytariuszem.
Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów z udziału w zyskach może być pobrany tylko od faktycznie osiągniętego przychodu, a nie od zaliczek na poczet udziału w zysku, których wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku podatkowego.
Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. jest zasadne, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego odbywa się w trybie niepozorowanym i znajduje oparcie w faktach. Instrumentalność działania może być oceniana przez organ podatkowy oraz kontrolowana przez sąd administracyjny.
Zaliczenie wydatków z faktur VAT do kosztów uzyskania przychodu wymaga wykazania autentyczności zdarzeń gospodarczych i poniesienia wydatków. Jeżeli organy podatkowe ustalą brak faktyczności zdarzeń, odbiorca faktury nie może zaliczyć ich do kosztów podatkowych.
Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy nie wymaga pełnego dowodu przesłanek uprawniających do ulgi abolicyjnej, a jedynie ich uprawdopodobnienia. Organ podatkowy ma obowiązek przedstawić przekonujące dowody zaprzeczające faktom uprawdopodobnionym przez podatnika.
Przedłużenie blokady rachunków bankowych podmiotu kwalifikowanego jest uzasadnione, jeżeli analiza ryzyka wskazuje na wykorzystywanie działalności do wyłudzeń skarbowych, a istnieje obawa nieuregulowania zobowiązań podatkowych.
Podstawą prawną do oddalenia skargi kasacyjnej było stwierdzenie, że kontrola podatkowa przeprowadzona z przekroczeniem ustawowego limitu czasowego była prawnie uzasadniona w kontekście przeciwdziałania przestępstwom skarbowym, a wszystkie dowody oraz decyzje materialnoprawne oparto na poprawnym stanie faktycznym.
Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia akcji spółki powstałej z przekształcenia, należy uwzględniać wartość bilansową majątku spółki przekształcanej na moment przekształcenia, a nie koszty historyczne związane z pierwotnym nabyciem akcji.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dla celów podatkowych przy zbyciu udziałów spółki z o.o. powstałej z przekształcenia spółki cywilnej, jako koszty uzyskania przychodów przyjmuje się wartość księgową majątku spółki cywilnej na dzień jej przekształcenia.
Obniżenie wysokości wkładu wspólnika w spółce komandytowej powstałej z przekształcenia spółki z o.o., wcześniej przekształconej z jednoosobowej działalności, skutkuje ustaleniem kosztów uzyskania przychodu na podstawie wartości bilansowej na moment przekształcenia, a nie kosztów historycznych nabycia przedsiębiorstwa.
Podatnik, który zalicza wydatki do kosztów uzyskania przychodów, musi udokumentować faktyczne wykonanie usług przez podmioty wskazane na fakturach, a brak dowodów w tym zakresie uniemożliwia uznanie faktur za podstawę kosztów podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzje odmawiające ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu pracy na statku ratowniczym są zgodne z prawem, gdyż statek nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym w rozumieniu Konwencji.
Doręczenie decyzji podatkowej bezpośrednio do strony po śmierci pełnomocnika jest skuteczne na zasadzie fikcji prawnej z art. 150 O.p, co uzasadnia uznanie uchybienia terminu odwoławczego, jeśli w 14-dniowym terminie nie wniesiono odwołania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przedłużenie blokady rachunków bankowych spółki jest zasadne, gdyż istnieje uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, a decyzja Szefa KAS znajduje oparcie w wynikach analizy ryzyka i dowodach wskazujących na możliwość nadużyć skarbowych.
Ustalenie wiarygodności zdarzenia gospodarczego jako warunek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga dowodu faktycznego dokonania transakcji z określonym podmiotem.
Wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy musi być poparty odpowiednim uprawdopodobnieniem przez podatnika. Nieusprawiedliwione ograniczenie odpada, gdy istnieją wątpliwości co do faktycznego stanu prawa i okoliczności transakcji (art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej).
Odliczenie podatku naliczonego wymaga zgodności między faktycznym dostawcą towaru lub usługodawcą a podmiotem wykazanym na fakturze, a także tożsamości dostarczonego towaru lub wykonanej usługi z tym, co zostało udokumentowane; niezgodność w tym zakresie uzasadnia odmowę odliczenia.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie może mieć charakteru instrumentalnego, służącego jedynie zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego; obowiązkiem organu jest wyczerpująca analiza i uzasadnienie decyzji, które zostanie ocenione w toku sądowej kontroli legalności.
Przekazanie między małżonkami środków trwałych przy wspólności majątkowej, gdy są oni odrębnymi podatnikami VAT, może stanowić odpłatną dostawę towarów, jeśli każdy działa samodzielnie jako podatnik.
Artystyczne pokazy wykonywane online, choć o charakterze erotycznym, mogą być uznane za usługi kulturalne, podlegające zwolnieniu z VAT, jeśli ich kwalifikacja oparta jest na rzeczywistym stanie faktycznym, zgłoszonym przez wnioskodawcę i tłumaczenia organu podatkowego nie wykraczają poza zgłoszony stan faktyczny.
NSA stwierdził, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły wartość nabytego pojazdu bez uwzględnienia współczynnika zbywalności i prawidłowo obliczyły należny podatek akcyzowy, co uzasadniało oddalenie skargi. Przeprowadzone postępowanie dowodowe i ocena biegłego były wystarczające do ustalenia wartości rynkowej pojazdu zgodnie z zebranym materiałem.
Na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. powstanie obowiązku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem złożenia zeznania podatkowego, co wyklucza zastosowanie art. 68 § 2 pkt 1 o.p. dotyczącego przedawnienia. Niezgłoszenie nabycia do opodatkowania nie przerywa biegu przedawnienia.
Członek zarządu odpowiada za zaległości podatkowe spółki z o.o. w przypadku faktycznego sprawowania obowiązków zarządczych, a uniknięcie odpowiedzialności wymaga wykazania przesłanek egzoneracyjnych, w tym braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość.