Czynności związane z przygotowaniem i sprzedażą produktów żywnościowych przez stacjonarne placówki muszą być kwalifikowane na podstawie rzeczywistych okoliczności ich świadczenia, z uwzględnieniem tego, czy towarzyszą im usługi wspomagające, a nie wyłącznie klasyfikacji statystycznej.

Art. 11n pkt 5 u.p.d.o.p. obejmuje powiązania pośrednie i bezpośrednie ze Skarbem Państwa, uprawniając do wyłączenia z obowiązku tworzenia dokumentacji cen transferowych. Sąd uznał odmienne stanowisko organu za błędne.

Konwersja wierzytelności na udziały spółki, skutkująca wygaśnięciem wierzytelności, powoduje powstanie przychodu u spółki, w wysokości różnicy między wartością nominalną a rynkową wierzytelności, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W stanie prawnym obowiązującym przed 2019 r., art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p. nie uprawnia organów do recharakteryzacji transakcji między podmiotami powiązanymi na podstawie interpretacji wytycznych OECD, co oznacza, że przy określeniu przychodów nie można odstępować od literalnej treści ustawy.

Sąd stwierdził brak podstaw do uchylenia wyroku WSA w zakresie odmowy zastosowania ulgi abolicyjnej, wskazując na niewykazanie przez skarżącego przesłanek z art. 15 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Odsetki od zwróconego podatku VAT należą się w pełnej wysokości zgodnie z art. 87 ust. 7 u.p.t.u. po zakończeniu weryfikacji zasadności zwrotu. Wcześniej obowiązuje opłata prolongacyjna (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.).

Pojęcie ‘właściwego czasu’ do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej, należy odnosić do momentu, w którym dłużnik przestaje wykonywać wymagalne zobowiązania pieniężne w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 1a prawa upadłościowego, a opóźnienie w ich regulowaniu przekracza trzy miesiące.

Podmiot, który zawnioskował o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zobowiązany jest do wykazania braku winy w uchybieniu terminu. Niedochowanie tego obowiązku skutkuje oddaleniem wniosku, a kwestie doręczenia ePUAP i cofnięcia pełnomocnictwa nie stanowią samodzielnych podstaw do przywrócenia terminu.

Doręczenie korespondencji elektronicznej na adres pełnomocnika wskazany w pełnomocnictwie jest skuteczne, nawet po odwołaniu pełnomocnictwa, jeśli nastąpiło w trakcie okresu przechowywania przesyłki.

Faktura, której nie towarzyszy rzeczywiste świadczenie, stanowi tzw. pustą fakturę i nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że usługa kompleksowa, która obejmuje różnorodne czynności związane z utrzymaniem zieleni gminnej i porządku, powinna być opodatkowana stawką VAT według zasad właściwych dla usługi dominującej, co w praktyce często oznacza zastosowanie stawki podstawowej.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje na konieczność ograniczenia się do zarzutów skargi wniesionej na interpretację podatkową, z akcentem na prawidłowość użycia proporcji powierzchniowej zgodnej z zasadami VAT.

Dla zastosowania ulgi podatkowej przewidzianej w art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l. decydujące znaczenie ma rzeczywiste, a nie jedynie formalne, wykorzystanie nieruchomości na potrzeby nieodpłatnej działalności statutowej prowadzonej przez organizację pożytku publicznego.

Nieruchomości organizacji pożytku publicznego podlegają zwolnieniom podatkowym, jeżeli są faktycznie i wyłącznie wykorzystywane do działalności statutowej. Wynajem nieruchomości podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą eliminuje możliwość zastosowania takiej ulgi.

Dla zastosowania zwolnienia z podatku od nieruchomości przez organizacje pożytku publicznego konieczne jest faktyczne i rzeczywiste wykorzystanie nieruchomości na działalność nieodpłatną statutową; udostępnienie nieruchomości innym podmiotom na działalność gospodarczą wyklucza możliwość skorzystania z ulg przewidzianych w art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l.

W postępowaniu podatkowym organ odwoławczy może umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdy stwierdzone zostanie uchybienie proceduralne, które niweczy poprzednie czynności. Brak wystarczającego uzasadnienia skargi kasacyjnej wyklucza jej uwzględnienie.

Kopanie waluty wirtualnej stanowi jej wytworzenie, a nie nabycie, co wyklucza możliwość zaliczenia wydatków na sprzęt oraz energię elektryczną jako kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p. nie może stanowić podstawy samoistnej recharakteryzacji transakcji przez organy podatkowe, a wszelkie kwestionowanie czynności prawnych musi mieć wyraźną podstawę w prawie podatkowym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 11 u.p.d.o.p. nie uprawnia organu podatkowego do dokonania recharakteryzacji zawartej umowy licencyjnej na usługę administrowania bez jednoznacznej podstawy prawnej, co czyni takie działanie prawnie bezskutecznym.

Sąd kasacyjny uznał, że organ podatkowy naruszył art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez niewłaściwą recharakteryzację transakcji kontrolowanej, co skutkowało błędnym określeniem zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym. Tym samym decyzja organu została uchylona.

Budynki mieszkalne wynajmowane na cele mieszkaniowe w ramach działalności gospodarczej należy traktować jako niewykorzystywane na cele działalności gospodarczej, co skutkuje stosowaniem stawki podatkowej właściwej dla budynków mieszkalnych.

W postępowaniu interpretacyjnym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie może odmówić wszczęcia postępowania wskazując na charakter poglądowy lub hipotetyczny wniosku, o ile przepisy dotyczą raportowania schematów podatkowych, a wnioskodawca jest zainteresowanym podmiotem.

W sytuacji przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, strona musi uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu tego terminu; nawet najlżejszy stopień zawinienia wyklucza możność zastosowania art. 162 Ordynacji podatkowej.

Brak było przesłanek do uznania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego za niezgodny z prawem, ponieważ polski sąd dokonał prawidłowej stosownej wykładni przepisów Dyrektywy VAT 112 oraz krajowego prawa podatkowego, a skarga nie wykazała rażącego naruszenia tak prawa krajowego, jak i unijnego w zakresie dochodzenia odliczenia VAT.