W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości akcyzowych, zasada proporcjonalnego zaliczenia nie może pomijać okresów, w których zaniechano naliczania odsetek, a przepisy Ordynacji podatkowej obowiązują na równi, również przy podatkach związanych z importem towarów.

W przypadku niezgodnego z ustawą o rehabilitacji przeznaczenia środków ZFRON, moment ujawnienia uchybień jest decydujący dla określenia terminu powstania zobowiązania sankcyjnego. Sankcje za nieprawidłowe wydatkowanie środków wynikają z ich niewłaściwego przeznaczenia oraz niespełnienia wymogów formalnych, takich jak uzyskanie zaświadczeń o pomocy de minimis.

Zapłata przez podatnika zaległości podatkowej w trakcie postępowania ulgowego czyni postępowanie bezprzedmiotowym, uzasadniając jego umorzenie. Skutek ten wynika z art. 59 § 1 pkt 1 oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

Decyzja podatkowa z dnia 7 września 2020 r. ma przymiot ostateczności i może być wzruszona w trybach nadzwyczajnych; postępowanie nadzwyczajne może być prowadzone w odniesieniu do wygasłej decyzji zabezpieczającej w celu jej weryfikacji prawnej.

Podatnik uczestniczący świadomie w oszukańczej strukturze podatkowej nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, niezależnie od deklarowanej nieświadomości udziału w oszustwie. Transakcje związane z takim procederem pozostają poza systemem VAT.

Wystawienie przez podatnika fikcyjnych faktur nie daje prawa do zastosowania stawki 0% VAT na WDT, skutkuje wymiarem podatku według stawki 23% oraz obowiązkiem zapłaty wskazanego podatku (art. 108 ust. 1 u.p.t.u.). Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego może być zasadne nawet wobec wszczęcia postępowania karnego skarbowego.

Skarga kasacyjna M.G. w sprawie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona z powodu niewykazania naruszenia art. 22 § 2a O.p., stanowiącego podstawę decyzji. Zarzuty dotyczące konstytucyjności oraz prawa unijnego były niezasadne dla przedmiotu sprawy.

Zobowiązanie podatkowe P. N. nie uległo przedawnieniu, gdyż wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może być uznane za instrumentalne jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatkowego.

Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta na Cyprze, niezaangażowane w Polsce w sposób sugerujący stałość gospodarczej aktywności, nie przenosi ciężaru dowodowego na usługodawcę w postaci nadmiernej weryfikacji siedziby dla celów VAT.

Decyzja ostateczna o zabezpieczeniu podatkowym, mimo wygaśnięcia, może być poddana weryfikacji w trybie nadzwyczajnym, gdyż jej skutki prawne trwają nawet po wygaśnięciu. NSA oddala skargę organu jako bezzasadną.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 2019 r., sygn. C-189/18, nie stanowił przesłanki wznowienia postępowania w sprawie podatkowej, gdyż nie wpłynął na treść decyzji ostatecznej. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Faktury wystawione przez podmioty nie prowadzące faktycznej działalności gospodarczej, przedstawiające transakcje nierzetelne, nie dają podatnikowi prawa do odliczenia podatku VAT, nawet jeśli formalnie był on zarejestrowany podatkowo.

Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora KIS z naruszeniem art. 14c § 1 i § 2 O.p. nie uwzględniała istotnych elementów stanu faktycznego, co skutkowało jej uchyleniem w zaskarżonej części przez WSA oraz oddaleniem skargi kasacyjnej przez NSA.

Faktury VAT wystawione przez podmioty, które nie faktycznie nie realizowały usług, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, nawet gdy podatnik działał w dobrej wierze i zachowując należytą staranność.

Przepis art. 48 ust. 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej nałożenia obowiązku udostępnienia przez bank informacji objętych tajemnicą bankową.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.a. i art. 54 § 1 pkt 7 O.p., w przypadku importu towarów, nieuregulowanie w terminie należności podatkowych skutkuje zawieszeniem naliczania odsetek za zwłokę, jeśli decyzja nie zostanie doręczona w terminie 3 miesięcy od wszczęcia postępowania administracyjnego.

Brak możliwości powołania się na przesłanki wykluczające odpowiedzialność członka zarządu z uwagi na udział spółki w oszustwie podatkowym jest błędem. Ocena zaistnienia przesłanek egzoneracyjnych powinna być dokonana niezależnie od okoliczności powstania zaległości podatkowej.

Członek zarządu spółki nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki, jeśli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłoszono we właściwym czasie, co wymaga ustalenia zgodnie z art. 11 i 21 p.u. oraz szczególnymi przepisami ustawy COVID-19.

Na gruncie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie wpływa na ostateczną decyzję podatkową dotyczącą rozliczenia VAT, jeśli nie wskazuje on na fałszywe ustalenia podstawowe w decyzjach dotyczących związanych podmiotów.

W sytuacji nieopublikowanego wyroku TK uznającego niekonstytucyjność przepisu, sądy administracyjne mogą stosować prokonstytucyjną wykładnię normy, uwzględniając zasadę ochrony interesów w toku, zwłaszcza gdy przepis ogranicza amortyzację składników majątkowych rozpoczętą przed zmianami legislacyjnymi.

Skarga kasacyjna skarżącej na decyzję organu podatkowego o opodatkowaniu usług transportowych VAT w Polsce została oddalona jako bezzasadna; działalność skarżącej podlegała krajowemu opodatkowaniu VAT.

Nieuzasadnione jest uznanie korekty deklaracji podatkowej za samoistną przesłankę do zwrotu nadpłaty podatku. Organ podatkowy nie jest w bezczynności, wzywając do złożenia odrębnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, wymagając tym samym działania podatnika.

Decyzja organu podatkowego w kwestii zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2018 r. nie była dotknięta przedawnieniem, gdyż pięcioletni okres przedawnienia rozpoczął się 21 maja 2019 r., a zatem decyzja doręczona 21 maja 2024 r. była skutecznie wniesiona w ostatnim dniu terminu przedawnienia.

Odmowa zawieszenia postępowania w podatku VAT, gdy brak zależności od rozstrzygnięcia innych postępowań podatkowych, jest zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej. Prawomocność decyzji akcyzowych i paliwowych nie stanowi prejudykatu obligującego do zawieszenia postępowania VAT.