Grunty posiadane przez przedsiębiorcę, w tym grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych, są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli wchodzą w skład prowadzonego przedsiębiorstwa, niezależnie od faktycznego wykorzystania w działalności, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Przy określaniu wysokości kondygnacji w świetle, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, należy brać pod uwagę odległość od podłoża do najniższego trwałego elementu konstrukcyjnego stropu, nie zaś do elementów instalacyjnych, takich jak przewody wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne czy grzewcze.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawidłowość zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., podkreślając konieczność uwzględnienia toczenia się postępowań sądowoadministracyjnych jako przesłanki obligatoryjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieprawidłowości w doręczeniu decyzji egzekucyjnych mogą skutkować uznaniem przedawnienia zobowiązania podatkowego, co wyklucza solidarne wpłaty z tytułu podatków od podmiotów pośrednich.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając działania organu podatkowego za zgodne z zasadą prawdy materialnej i uwzględniając specyfikę konieczności międzynarodowej współpracy dowodowej. Zarzuty skarżącej nie znalazły usprawiedliwienia w powołanych podstawach prawnych.

Spółka jawna, przekształcona ze spółki komandytowej, nie mogła utrzymać statusu podatnika CIT bez możliwości złożenia wymaganej informacji o wspólnikach przed rozpoczęciem nowego roku obrotowego, co wskazuje na lukę prawną w przepisach obowiązujących w 2021 roku.

Grunty związane z nieczynną linią kolejową, nieudostępniane faktycznie przewoźnikom, są opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą. Brak możliwości faktycznego wykorzystania nieruchomości w tym zakresie nie pozbawia ich związku z działalnością. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaświadczenie podatkowe nie służy do rozstrzygania sporów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i oddalił skargę, uznając zastosowanie pięcioletniego terminu przedawnienia za prawidłowe.

Stosowanie prewspółczynnika VAT przez jednostki samorządu terytorialnego musi uwzględniać granice określonego stanu faktycznego, a sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargowe w ich analizie. Granice skargi wyznaczają ramy kontroli sądowej i rozpoznania sprawy.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie podlega oddaleniu. Organy podatkowe nie wykazały należytej staranności przy przeprowadzaniu postępowania dowodowego dotyczącego dostaw wewnątrzwspólnotowych. Oparcie rozstrzygnięcia jedynie na danych e-TOLL bez pełnego uwzględnienia dokumentów CMR naruszało zasady postępowania dowodowego.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., obejmuje jedynie infrastrukturę kolejową faktycznie udostępnianą przewoźnikom kolejowym lub faktycznie wykorzystywaną do przewozu osób; nie dotyczy linii kolejowych nieczynnych, niezdatnych do prowadzenia przewozów.

Przy określaniu wysokości kondygnacji w świetle, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, należy brać pod uwagę odległość od podłoża do najniższego trwałego elementu konstrukcyjnego stropu, nie zaś do elementów instalacyjnych, takich jak przewody wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne czy grzewcze.

Otrzymane przez Gminę dofinansowanie na realizację zadań związanych z budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie stanowi podstawy opodatkowania, ponieważ Gmina nie wykonuje działalności gospodarczej, a więc nie prowadzi czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Brak rzetelnej analizy dowodów skutkuje naruszeniem przepisów procesowych i uzasadnia uchylenie wyroku WSA celem ponownego rozpoznania sprawy. NSA zobowiązuje WSA do kompletnego zebrania i oceny materiału dowodowego, w tym dotyczącym zwolnienia podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej wobec Spółki w restrukturyzacji z uwagi na uprawdopodobnienie niewykonania zobowiązania.

Płatnik podatku u źródła w latach 2017-2018 był zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela odsetek i istnienia sztucznych struktur, mimo braku formalnego wymogu w ówczesnych przepisach, co skutkuje odpowiedzialnością płatnika za nieprawidłowe zastosowanie zwolnienia z opodatkowania.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w momencie wypłaty zaliczek na rzecz komplementariuszy. Obowiązek poboru podatku powstaje po ustaleniu wysokości rocznego dochodu spółki i należnego od niej podatku za dany rok podatkowy.

Gmina może zastosować własną metodę ustalania prewspółczynnika VAT od wydatków na pływalnię, jeżeli lepiej oddaje specyfikę działalności i nabyć niż metoda z Rozporządzenia MF (art. 86 ust. 2h u.p.t.u.).

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zaliczek na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego przy wypłacie zaliczek na zysk komplementariuszom przed zakończeniem roku podatkowego, gdy wysokość zobowiązania podatkowego nie jest jeszcze znana.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia zgodnie z art. 306a Ordynacji podatkowej nie można rozstrzygać kwestii spornych dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych, które powinny być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu podatkowym.

Prawidłowością i wystarczalnością dowodów zebranie w postępowaniu podatkowym wyklucza uznanie faktur za dokumentujące rzeczywiste transakcje. Przedawnienie zobowiązania podatkowego zostało skutecznie zawieszone, a postępowanie karne skarbowe miało rzeczywisty charakter.

Przychody z usług hotelarskich, gastronomicznych i pokrewnych świadczonych przez X S.A. nie stanowią przychodów z najmu ani dzierżawy w rozumieniu art. 4a pkt 35 lit. b oraz art. 24b u.p.d.o.p., wyłączając je z opodatkowania jako podatek od przychodów z budynków.

Dwuletni okres posiadania udziałów, warunkujący zastosowanie zwolnienia z podatku dochodowego od dywidend, może obejmować czas posiadania akcji w kapitale spółki przejętej, na mocy szeroko rozumianej sukcesji uniwersalnej praw i obowiązków podatkowych, chyba że prawo stanowi inaczej.

Istotą decyzji o zabezpieczeniu jest dokonanie zabezpieczenia, a nie rozstrzyganie co do wysokości zobowiązania podatkowego. Nie można wiązać przesłanek zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych z przesłankami określenia wysokości zobowiązania podatkowego.