NSA orzekł, że podatnik nie wykazał niezbędnych przesłanek uzasadniających ograniczenie poboru zaliczek, ponieważ statek, na którym pracował, nie spełniał kryteriów międzynarodowego transportu morskiego, co wykluczało możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej.
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, skierowana przeciwko prawomocnemu wyrokowi, musi wskazywać kardynalne uchybienia proceduralne. Niedopuszczalne są zarzuty dotyczące jedynie merytorycznej polemiki z oceną prawną sądu.
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest nieuzasadniona w zakresie naruszenia przepisów postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej oraz zasądzeniem kosztów postępowania na rzecz spółki „A” S.A.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, akceptując stanowisko, że brak instrumentalności w rozpoczęciu postępowania karnego skarbowego powoduje zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, pod warunkiem należytego zawiadomienia podatnika.
Kary umowne za nieterminowe wykonanie usługi nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., jeśli nie dotyczą wad dostarczonych towarów, robót lub usług, lecz powinny być rozpatrywane indywidualnie w kontekście art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od udziału w zyskach spółki powstaje nie przy wypłacie zaliczek, ale dopiero przy faktycznym osiągnięciu przychodów, czyli po rozliczeniu zysków po zakończeniu roku podatkowego.
Brak formalny wniesienia pełnomocnictwa powinien być uznany za uzupełniony w terminie, jeśli został potwierdzony faktycznym doręczeniem i złożeniem dokumentu w placówce pocztowej przed upływem formalnego terminu przewidzianego na złożenie odwołania.
Skarżący nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nierzeczywistymi transakcjami handlowymi, a zarzuty proceduralne dotyczące postępowania dowodowego są niezasadne. Decyzje organów podatkowych były prawidłowe i zasadnie utrzymane przez sąd.
Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, o ile nie wpływa on bezpośrednio na treść ostatecznych ustaleń organu podatkowego dotyczących podatnika.
Wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może nastąpić, jeśli toczy się już kontrola celno-skarbowa dotycząca tego samego okresu rozliczeniowego, bez względu na status strony wnioskującej o nadpłatę.
Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia. Organ prawidłowo ustalił brak rzeczywistego obrotu towarami, co uniemożliwiało odliczenie podatku VAT. Skarżąca uczestniczyła w oszustwie podatkowym, co uzasadnia zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
Podatnik, który nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w oszustwie podatkowym, nie ma prawa odliczenia VAT z faktur wystawionych w ramach fikcyjnych transakcji typu karuzelowego.
Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy przy wypłacie komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, jeżeli nie jest znana kwota zobowiązania podatkowego. Pobór podatku jest obowiązujący jedynie od faktycznie osiągniętego zysku na koniec roku.
Kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej jest wartość bilansowa majątku spółki komandytowej z dnia ustania jej bytu prawnego zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 193/22, został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania; organy podatkowe nie dokonały pełnej oceny dowodowej, skutkując błędnym ustaleniem zaniżenia przychodu w podatku dochodowym.
Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, której zaskarżenie rozpatrywał Wojewódzki Sąd Administracyjny, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny, była niewystarczająco uzasadniona, przez co nie spełniała wymagań przepisów prawa i została uchylona.
Wystawca faktury VAT wykazującej nieistniejące transakcje, działający w złej wierze, nie może uniknąć obowiązku zapłaty podatku na jej podstawie, mimo późniejszej korekty, jeśli została dokonana w wyniku działań kontrolnych organów podatkowych.
Nadpłaty podatku naliczonego podlegają zaliczeniu na poczet istniejących zaległości podatkowych zgodnie z art. 76 § 1 o.p.; zarzuty odnośnie do bezzasadności tego zaliczenia nie zostały skutecznie podniesione przez syndyka masy upadłości, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego służy rzeczywistej realizacji jego celów, a nie jedynie formalnemu wywołaniu skutku procesowego.
Jeżeli na przedstawicielu bezpośrednim podatnika ciąży solidarnie obowiązek zapłaty podatku, ma on status strony uprawnionej do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w rozumieniu art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej.
Odliczenie podatku naliczonego od towarów i usług zostaje unicestwione, gdy podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, a towar nie został dostarczony przez wystawcę faktur na rzecz podatnika (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.).
Podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych czynności gospodarczych, nawet jeśli faktury te formalnie spełniają wymogi ustawy o VAT.
Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie jest wystarczający do uznania jej za związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą; dla istnienia tego związku konieczne jest faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej.
Grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą. Organy podatkowe są związane ewidencją gruntów, a zarzuty proceduralne w postępowaniu są bezzasadne.