Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oszacowanie dochodu spółki przez organy podatkowe w zakresie oprocentowania i nieodpłatnych świadczeń było częściowo prawidłowe, i mimo błędów, wyrok WSA odpowiadał prawu, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne stron dotyczących rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych na rzecz podtrzymania uchylenia decyzji podatkowej organu pierwszej instancji, uznając brak podstaw do unieważnienia wyroku sądowego.

NSA stwierdził, że organy podatkowe nie przedstawiły wystarczających dowodów na poparcie twierdzenia o nadużyciu prawa przy WDT, wymagających zastosowania krajowej stawki VAT, co skutkowało uchyleniem decyzji i przyznaniem podatnikowi prawa do stawki 0% VAT.

Podmiot świadczący usługi turystyki biznesowej, zakupujący usługi noclegowe i gastronomiczne dla korzyści turystów, zobowiązany jest stosować procedurę opodatkowania VAT marżą, zaś prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych usług nie przysługuje.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wymaga szczegółowego uzasadnienia i porównania z interpretacją ogólną. Wadliwości formalne uzasadnienia przez organ naruszają prawo podatnika do rzetelnej oceny faktycznej i prawnej.

Wniesienie przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli czynność ta jest jednostkowa i niezarobkowa, a osoba fizyczna nie działa jako podatnik VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nieważność sumowania danych do pomniejszenia zryczałtowanego podatku komplementariusza za różne lata podatkowe i brak obowiązku pobierania zaliczek przez spółki komandytowe przed końcowym określeniem podatku. Skargi kasacyjne oddalono.

Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał, że we właściwym czasie złożył wniosek o upadłość. Specyfika odpowiedzialności nie uzależnia jej od liczby wierzycieli; niewystarczająca egzekucja z majątku spółki czyni ją skuteczną wobec zarządu.

Decyzja Szefa KAS, wydana w trybie art. 119a O.p. dla podatku od nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny. W kontekście klauzuli unikania opodatkowania, organ musi wykazać, że podstawowym celem transakcji była korzyść podatkowa; cel gospodarczy nie może być mało istotny.

Organ podatkowy nie jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, które nie zostało uprzednio wymierzone decyzją, albowiem takie zobowiązanie nigdy nie powstało i nie mogło ulec przedawnieniu.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ podatkowy nie ma uprawnienia do stwierdzania wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, które wcześniej nie zostało ustalone decyzją podatkową. Odmowa wydania zaświadczenia o przedawnieniu zobowiązania może być uzasadniona, gdy brak jest danych potwierdzających istnienie takiego zobowiązania.

Uchybienia procesowe oraz niewystarczające uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dotyczące roli i świadomości T.U. w procederze karuzeli VAT powodują uchylenie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Organ podatkowy nie może odmówić wydania zaświadczenia o żądanej treści, jeśli posiada informacje potwierdzające określony stan faktyczny. Wątpliwości co do spełnienia przesłanek ulgi podatkowej mogą wymagać odrębnego postępowania, ale nie mają wpływu na procedurę wydawania zaświadczeń.

Podmioty w sposób świadomy i celowy dokonały czynności, które miały charakter nadużycia prawa, co uzasadnia odmowę uznania ich za podatników VAT, a co za tym idzie – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Za zaległości podatkowe spółki z o.o. członkowie zarządu odpowiadają z mocy art. 116 o.p., gdy egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a przesłanki egzoneracyjne, takie jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie, nie zostały wykazane. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na członku zarządu.

Odpowiedzialność podatkową członka zarządu za zobowiązania spółki wyklucza jedynie obiektywny brak możliwości działania, wynikający z przyczyn niezależnych, nie zaś subiektywne okoliczności zawodowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uzasadnienie wyroku WSA nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., co niesprawiedliwie pozbawia Skarżącego możliwości obrony, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z obowiązkiem uwzględnienia wszystkich okoliczności dotyczących domniemanej roli brokera w oszustwie podatkowym.

Produkt będący suplementem diety w postaci płynnej bez wymogu rozcieńczania należy klasyfikować pod poz. 2202 CN jako napój bezalkoholowy, co uzasadnia opodatkowanie stawką VAT 23%.

W sprawie dotyczącej interpretacji art. 22 ust. 1a i 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, egzemplifikujących pomniejszenia zryczałtowanego podatku dla komplementariuszy spółek komandytowych, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wykluczając możliwość stosowania proporcji dla zysków za więcej niż jeden rok podatkowy.

Suplement diety w formie kropli, klasyfikowany jako napój pod poz. 2202 CN, podlega opodatkowaniu podstawową stawką VAT 23%. Klasyfikacja uwzględnia postać płynną produktu oraz jego bezpośrednie spożycie, niezależnie od sposobu dawkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że interpretacja przepisów prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniająca szczególne okoliczności pandemii COVID-19 była prawidłowa i uzasadniona.

Decyzje organów podatkowych oraz wyrok sądu pierwszej instancji są zgodne z prawem; zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu na skutek skutecznego zawieszenia biegu terminu, zaś prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących fikcyjne transakcje nie przysługuje.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 22 ust. 1a u.p.d.o.p. jest ograniczone do roku podatkowego, w którym przychód został uzyskany, i nie ma zastosowania do zaliczek na zyski wypłacane w trakcie roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne, uznając brak podstaw do proporcjonalnego odliczania podatku zryczałtowanego od wieloletnich wypłat zysku dla komplementariuszy oraz potwierdza brak obowiązku poboru zaliczek podatkowych na dywidendy w trakcie roku podatkowego.