Sprzedaż nieruchomości zakupionej do majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli brak jest zorganizowanej działalności handlowej spełniającej przesłanki działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Odpłatne wydzierżawienie nie przesądza o działalności gospodarczej.

Sąd administracyjny uznaje, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Skarżąca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z naprawą szkód górniczych, jako związanych z działalnością opodatkowaną. Związek ten stanowi dostateczną przesłankę do przyznania prawa do odliczenia.

Skuteczna skarga kasacyjna wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez WSA. Brak rzetelnego uzasadnienia wyroku WSA nie zaspokoił wymogów formalnych. Poprawność formalna i merytoryczna stanowi wymóg kluczowy, celem właściwej kontroli decyzji administracyjnych.

Dobra wiara podatnika nie stanowi podstawy do uznania nierzetelnie udokumentowanych wydatków za koszty uzyskania przychodów pomimo faktycznego nabycia towarów. Potwierdzenie pochodzenia towaru od wskazanego zbywcy jest niezbędne do zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych.

Sprzedaż nieruchomości bez infrastruktury umożliwiającej samodzielne funkcjonowanie nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co nie uzasadnia wyłączenia spod opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

NSA uznał za prawidłowe stanowisko organu podatkowego, odmawiając przywrócenia terminu wobec uchybienia przez pełnomocnika terminu do złożenia wniosku, zważywszy na fakt, że przyczyny uchybienia ustały 22 grudnia, a wniosek złożono dopiero 12 marca.

Oddalenie skargi kasacyjnej - NSA uznaje, iż zarówno skład sądowy WSA, jak i ustalenia dotyczące zawieszenia biegu terminu przedawnienia spełniają wymogi prawne. Podnoszone zarzuty nieważności nie znajdują podstaw.

Działalność budowlano-inwestycyjna skarżącej nie wykazała cech działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej. Wyrok sądu pierwszej instancji zgodny z prawem, mimo zarzucanych braków proceduralnych.

Wydatki na działania marketingowe i szkoleniowe, które bezpośrednio służą zainteresowaniu klientów konkretnymi produktami, jako takie są kosztami uzyskania przychodów, nie stanowiącymi kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Obowiązek sporządzania i publikowania informacji o realizowanej strategii podatkowej, określony w art. 27c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotyczy wyłącznie tych okresów podatkowych, które w całości podlegają pod przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2021 roku, co wynika z zasady niestosowania prawa wstecz.

Serwer komputerowy wykorzystywany w usługach hostingu nie stanowi urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co wyklucza jego opodatkowanie jako należności licencyjnej zgodnie z przepisami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Skarga kasacyjna dotycząca ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, a zarzuty nie były związane z przedmiotem postępowania ograniczanego do oceny zaliczek a nie całego rozliczenia.

Koszty związane z nabyciem udziałów, poniesione w celu uzyskania przychodów operacyjnych, mogą być kwalifikowane jako koszty pośrednie i alokowane proporcjonalnie do różnych źródeł przychodów, zgodnie z kluczem przychodowym określonym w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.p.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. jest uzasadnione tylko wtedy, gdy istnieją nowe, nieznane wcześniej, a istotne okoliczności faktyczne.

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw w świetle art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Zarzuty skargi nie korespondują z przedmiotem postępowania, którego istotą jest wykazanie niewspółmierności zaliczek podatkowych.

Gmina, wykonując działalność związaną z wynajmem targowisk, działa jako podatnik VAT uprawniony do pełnego odliczenia podatku naliczonego, nawet jeśli realizuje także zadania własne gminy.

Miejsce zakończenia transportu towarów determinuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu WNT, niezależnie od tego, czy transport przechodzi przez inne państwa członkowskie. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia prawa.

Przychód uzyskany z datio in solutum, w ramach którego certyfikaty inwestycyjne są przenoszone na wspólników, należy kwalifikować jako zysk kapitałowy podlegający opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ograniczenie wynikające z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie obejmuje sytuacji, w której wypłata należności głównej wraz z oprocentowaniem obliczonym na podstawie tego przepisu następuje po upływie przewidzianego terminu bądź kwota dokonanego zwrotu nie pokrywa nadpłaty i zwrotu podatku wraz z oprocentowaniem.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania podatkowego wobec D. sp. z o.o., ponieważ różnice w systemach prawnych uniemożliwiają zastosowanie wniosków z TSUE do polskiego porządku prawnego, a prawo do obrony oraz dostęp do dowodów zostały zapewnione.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że organ podatkowy może uznać decyzje i dowody z innych postępowań oraz wszczęcie postępowania karnego skutkujące przerwaniem biegu przedawnienia za skuteczne, pod warunkiem ich zgodności z prawem.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie powoduje przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a decyzje i dowody z innych postępowań mogą być legalnie używane przez organy podatkowe jako dowody w sprawie.

Podatnik, który pomimo formalnej weryfikacji kontrahenta nie dopełnił należytej staranności, poprzez brak dokładnego badania rzetelności kontrahenta oraz świadomego ignorowania sygnałów ostrzegawczych w transakcjach, może zostać uznany za uczestnika oszukańczej działalności, lecz nie w formie świadomego organizatora. Skarga kasacyjna została oddalona.

Zbieranie i gromadzenie mieszanin ropopochodnych w składzie podatkowym stanowi produkcję wyrobów akcyzowych (art. 87 ust. 1 u.p.a.), nawet jeśli spółka nie podejmuje działań kształtujących walory mieszaniny.