O związaniu nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych decyduje jej faktyczne lub potencjalne wykorzystanie w działalności przedsiębiorcy, a nie samo posiadanie przez niego tej nieruchomości.

Decyzje orzekające o odpowiedzialności podmiotu za zaległości podatkowe podlegają uchyleniu, jeśli opierają się na decyzjach wymiarowych, które zostały prawomocnie uchylone jako wadliwe, nawet w przypadku braku naruszenia prawa przez organ wydający.

Pomoc publiczna w postaci zwolnień podatkowych wynikających z zezwoleń SSE oraz decyzji o wsparciu powinna być rozliczana w porządku chronologicznym. Interpretacja indywidualna niewystarczająco uzasadniona podlega uchyleniu.

Sąd podtrzymał decyzję o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu ze spółką, odrzucając skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną i uznając prawidłowość oraz zupełność postępowania organów podatkowych.

W części orzekającej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak jest podstaw do uznania działań organów podatkowych za instrumentalne, a wszczęte postępowanie karne skarbowe skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.

Przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej klasyfikowane są jako przychody z praw majątkowych, a nie z kapitałów pieniężnych, co prowadzi do opodatkowania na zasadach ogólnych zgodnie z art. 18 u.p.d.o.f., przy uwzględnieniu rzeczywiście poniesionych kosztów ich nabycia.

Wybór opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej liniową stawką 19% na podstawie art. 30c u.p.d.o.f. wyklucza możliwość wspólnego rozliczenia małżonków, nawet w przypadku zawieszenia działalności i braku przychodów z tego źródła. Decyzja podatnika o wyborze tej formy opodatkowania jest nieodwoływalna w ramach danego roku podatkowego.

Świadczenia przekazywane pracownikom przez pracodawcę, które spełniają kryteria przysporzenia majątkowego w rozumieniu art. 11 i 12 u.p.d.o.f., stanowią przychody z tytułu nieodpłatnych świadczeń podlegające opodatkowaniu, co obciąża pracodawcę obowiązkami płatnika.

Grunty pod zlikwidowanymi liniami kolejowymi, mimo zaprzestania pierwotnego użycia, mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą przedsiębiorstwa, co uprawnia do ich opodatkowania zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nawet gdy nie są aktualnie używane do przewozów kolejowych.

Sprzedaż działek dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, o ile sprzedający nie podejmuje aktywnych działań wykazujących profesjonalny i zorganizowany charakter obrotu nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjmuje, że rozpoczęcie postępowania zabezpieczającego wymaga jedynie uprawdopodobnienia istnienia zobowiązań. Organ podatkowy nie jest zobligowany do pełnego wyprowadzania dowodów w tym etapie, co pozwala na podjęcie decyzji zabezpieczającej bez ostatecznego ustalenia kwot zobowiązań.

Art. 15zzzzzn² ustawy COVID-19 jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż obejmuje także terminy materialnoprawne prawa administracyjnego, w tym terminy prawa podatkowego.

W zakres pojęcia prawo administracyjne użytego w art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 wchodzą także przepisy materialnego prawa podatkowego, co pozwala na przywrócenie terminów materialnych w podatkach w okresie pandemii.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej w posiadaniu przedsiębiorcy mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, jeśli wchodzą w skład przedsiębiorstwa i mogą być potencjalnie wykorzystane w tej działalności.

W postępowaniu wznowieniowym zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, dla stwierdzenia nowej istotnej okoliczności lub dowodu wymagane jest, aby taka okoliczność była nowa, istotna, istniała w dniu wydania decyzji i była nieznana organowi. Brak spełnienia tych wymogów wyklucza możliwość wznowienia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niewystarczające zabezpieczenie dowodowe oraz brak należytej staranności przy nabyciu towarów uniemożliwia podatnikowi zastosowanie procedury VAT marża, nawet jeśli faktury zawierają odpowiednie oznaczenia.

Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. zasługuje na oddalenie, gdyż przedawnienie zobowiązania podatkowego uniemożliwiło skuteczne dokonanie korekty deklaracji VAT, a zobowiązanie to nie zostało zawieszone w wyniku powództwa cywilnego wniesionego przez kontrahenta.

Organ podatkowy, przypisując skutki podatkowe fikcyjnym czynnościom, przekroczył granice swobodnej oceny dowodów. W 2016 r. brak było w polskim prawie podstaw do pomijania dokonanych czynności w celu uniknięcia opodatkowania. Skarga kasacyjna nie ma podstaw prawnych.

Spółka komandytowa, wypłacając w trakcie roku obrotowego zaliczki na poczet zysków, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariuszy. Obowiązek płatnika obliczenia i poboru podatku występuje po zakończeniu roku, gdy znana będzie wysokość rzeczywistego zysku.

Dla skuteczności wznowienia postępowania podatkowego, należy wykazać nowość dowodów nieznanych organowi w chwili decyzji. Brak nowości eliminuje możliwość wznowienia na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

Zasada trwałości decyzji ostatecznych uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie nieistotnych dowodów; nowe okoliczności muszą być nieznane i istotne dla sprawy. Brak nowych istotnych dowodów wyklucza uchylenie decyzji podatkowej.

W zakresie wydatków na budowę układu komunikacyjnego Miasto Gorlice nie działa jako podatnik podatku VAT, więc nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia przyznano częściowo w odniesieniu do wydatków ogólnych, przy zastosowaniu proporcji wskazanej w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Zaliczki wypłacane komplementariuszom w trakcie roku podatkowego na poczet udziału w zyskach spółki komandytowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w momencie wypłaty. Obowiązek podatkowy powstaje wraz z ostatecznym ustaleniem zysku spółki.

Sprzedaż nieruchomości zakupionej do majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli brak jest zorganizowanej działalności handlowej spełniającej przesłanki działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Odpłatne wydzierżawienie nie przesądza o działalności gospodarczej.