Wniosek podatnika o odroczenie terminu płatności zaległości podatkowej niewypełniony formalnie, pozostawiony bez rozpatrzenia zgodnie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, nie narusza prawa, jeśli podatnik nie usunie braków w określonym terminie. Postępowanie procesowe wymagające kompletności wniosku, bez możliwości przedłużenia ustawowego terminu.

Spłata kredytu hipotecznego obciążającego zbywaną nieruchomość oraz wydatki na jej utrzymanie nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, co wyklucza je ze zwolnienia z opodatkowania dochodu z jej sprzedaży pod art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f.

W świetle ustaleń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie doszło do instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego, mającego na celu jedynie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów administracyjnych nie ustępuje do zakończenia postępowania zabezpieczającego, co skutkuje nieprzedawnieniem zobowiązań VAT za okresy będące przedmiotem zabezpieczenia.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie uzasadnia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego; zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uchylający decyzję odpodatkową jest zgodny z prawem, mimo wadliwego uzasadnienia.

W przypadku skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej, które nie zmierza do obejścia prawa ani utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością, Naczelny Sąd Administracyjny umarza postępowanie kasacyjne oraz zarządza zwrot wpisu sądowego.

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza do obejścia prawa ani nie narusza interesu publicznego, a postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu (art. 60 i 161 p.p.s.a.).

Zaskarżony wyrok i decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostały uchylone. Organy podatkowe nie dostarczyły wystarczających dowodów na stwierdzenie nadużycia prawa, w konsekwencji należy ponownie przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem unijnych standardów w zakresie przepisów o VAT.

Brak uprawdopodobnienia braku winy podatnika w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie usprawiedliwia przywrócenia terminu, nawet w kontekście stanu epidemii COVID-19. Organizacja pracy wpływająca na dochowanie terminów procesowych leży po stronie podatnika.

Sąd kasacyjny oddalił skargę na wyrok sądu pierwszej instancji z powodu braku uzasadnienia zgody organu na zablokowanie środków na rachunku VAT. Organ skarbowy nie wykazał prawdopodobieństwa wystąpienia zaległości podatkowych.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy nie przysługuje podatnikowi, który nie wykazał, że dochody pochodzą z transportu międzynarodowego, w rozumieniu Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, wykonywanego na statku badawczym.

Wykonywanie pracy na statku badawczym nie spełnia przesłanek eksploatacji w transporcie międzynarodowym w rozumieniu prawa podatkowego, co wyklucza możliwość ograniczenia poboru zaliczek na podatek z tytułu ulgi abolicyjnej.

Skarga kasacyjna okazała się niezasadna w świetle przedstawionych okoliczności sprawy, a ocena dowodów przez organy podatkowe była zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów określoną w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Serwery, zarówno wirtualne, jak i dedykowane, wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, kwalifikują się jako urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Opłaty za usługi hostingowe podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła.

Prewspółczynnik czasowy zastosowany przez Gminę, oparty o proporcję godzin wykorzystania obiektów na działalność gospodarczą, może być uznany za bardziej reprezentatywny w kontekście art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, niż przewidziany wzór w rozporządzeniu Ministra Finansów.

Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania w postępowaniu podatkowym jest zjawiskiem obiektywnym, które nie podlega redefinicji przez późniejszy wniosek o przywrócenie terminu, niezależnie od regulacji prawnych wprowadzonych w okresie pandemii COVID-19.

Uchyla się wyrok WSA uchylający decyzję organu podatkowego za styczeń 2013 r.; wpływ uchylenia decyzji za wcześniejsze okresy wymaga ponownego rozpatrzenia przez sąd pierwszej instancji.

Odszkodowanie uzyskane z ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, przypisane do kierowcy a nie pojazdu, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej; zalicza się je do przychodów z innych źródeł.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter subsydiarny i aktualizuje się wyłącznie po wykazaniu przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji wobec spółki oraz pełnienia funkcji w czasie powstania zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że bez skutecznego doręczenia decyzji podatkowej termin do wniesienia odwołania nie rozpoczyna biegu, a wobec tego postępowanie o przywrócenie terminu jest bezprzedmiotowe.

Brak prawidłowego adresu ePUAP pełnomocnika nie stanowi problemu technicznego i skutkuje nieskutecznością pełnomocnictwa oraz brakiem skutecznego doręczenia decyzji podatkowej.

Korzystanie z usług podwykonawców w zakresie prac pokrywających się z działalnością deklarowaną przez podatnika uniemożliwia korzystanie z formy opodatkowania w formie karty podatkowej, gdyż usługi te nie są uznawane za specjalistyczne.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, gdy nie zgłosił kolejnego wniosku o upadłość we właściwym czasie, a brak jego winy nie został wykazany. Sąd oddala skargę kasacyjną o naruszenie przepisów postępowania i materialnego.

Dopłaty do spółki, wniesione poprzez kompensatę zobowiązań, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż art. 15cb u.p.d.o.p. wymaga faktycznej wpłaty na rachunek spółki.