Zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidziane dla zakładów pracy chronionej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l., wymagają ścisłego spełnienia przesłanek formalnych, w tym zgłoszenia przedmiotów wojewodzie i posiadania decyzji potwierdzającej spełnienie szczegółowych warunków zatrudnienia.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, uznając, że skarga nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia podstaw prawnych zarzutów, co uniemożliwia jej uwzględnienie.

NSA uznał uzasadnienie wyroku WSA za niewystarczające i niezgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a., uchyla zaskarżony wyrok i nakazuje ponowne zbadanie sprawy z uwzględnieniem prawidłowości ustaleń faktycznych oraz wykładni wynikającej z orzecznictwa TSUE i NSA.

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej za podstawę wznowienia postępowania mogą być uznane nowe okoliczności lub dowody nieznane organowi, bez względu na świadomość strony co do ich istnienia.

Postępowanie upadłościowe wobec spółki pełni rolę egzekucji uniwersalnej. Zakończone bez zaspokojenia podatkowych zaległości, uznaje się za spełniającą przesłankę bezskuteczności egzekucji z art. 116 § 1 o.p., umożliwiając dochodzenie odpowiedzialności członka zarządu.

Oddala się skargę kasacyjną po stwierdzeniu, że organy podatkowe prawidłowo uznały brak pokrycia wydatków w ujawnionych źródłach dochodów za 2018 rok, a rolowanie lokat bankowych stanowiło wydatek, co uzasadnia określenie zobowiązania podatkowego.

Kompleksowa obsługa nieruchomości, obejmująca różne usługi zarządzania i utrzymania, stanowi jedno świadczenie kompleksowe podlegające jednolitej stawce VAT, zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy o VAT.

Koszty uzyskania przychodów mogą obejmować wydatki poniesione na wynagrodzenie członków zarządu za wykonane usługi, o ile ich wartość nie budzi uzasadnionych wątpliwości i nie zachodzą przesłanki do ich wykluczenia.

Członek zarządu spółki może ponosić solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie dopełnia przesłanek zwolnienia z odpowiedzialności, takich jak złożenie wniosku o upadłość w odpowiednim terminie.

NSA uznał, że doręczenie decyzji podatkowej dotyczącej współużytkowników wieczystych wyłącznie jednemu ze współwłaścicieli stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji organów niższej instancji.

Zyski wypracowane przez spółkę komandytową przed przekształceniem w spółkę z o.o. nie podlegają ponownemu opodatkowaniu jako zyski spółki kapitałowej. Przekształcenie nie skutkuje sukcesją zobowiązań podatkowych w zakresie tych zysków, z uwagi na brak podstaw prawnych do ich podwójnego opodatkowania.

WSA prawidłowo uchylił postanowienie o nałożeniu kary porządkowej, uznając, że żądania organu przekroczyły granice czynności sprawdzających, a Skarżący nie był zobowiązany do ich wykonania. Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza ten kierunek rozstrzygnięcia.

W przypadku likwidacji spółki komandytowej przekształconej ze spółki z o.o., za koszt nabycia udziałów nie uznaje się wartości historycznej, lecz wartość bilansową w momencie odpłatnego zbycia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 updof.

Skarb Państwa nie naruszył prawa materialnego ani proceduralnego przy ustalaniu zobowiązania podatkowego. Skarga kasacyjna nie wykazała błędów w subsumcji prawa materialnego i postępowania organów podatkowych, uzasadniając oddalenie skargi.

Pojęcie "sprzedaży" dla celów zwolnienia od akcyzy w ustawie nowelizującej należy interpretować zgodnie z kodeksem cywilnym, uwzględniając wydanie i przeniesienie posiadania, a nie podatkowe zasady VAT.

W przypadku zawarcia i realizowania układu ratalnego, zmienia się termin płatności zaległości podatkowej, wpływając na wymagalność zobowiązań. Członek zarządu nie może być pociągnięty do odpowiedzialności bez rozważenia ww. skutków.

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wznowienie postępowania podatkowego może nastąpić z powodu nowych dowodów nieznanych organowi, niezależnie od wiedzy strony. Uchylenie decyzji ostatecznej nie wymaga nieznajomości okoliczności przez podatnika, co wynika z racjonalnej wykładni prawodawczej, nadmieniając, że organ musi działać zgodnie z aktualną wykładnią prawa.

Sąd uznał, że P. sp. z o.o., choć uwikłana w oszustwo podatkowe, dochowała należytej staranności w transakcjach z L. sp. z o.o., co wyklucza przerzucenie na nią konsekwencji prawnych działań znikającego podatnika.

Usługi Centralnego Zaopatrzenia stanowią świadczenie główne w zakresie zaopatrzenia, a nie doradcze, zarządcze i kontrolne, zatem nie podlegają ograniczeniom z art. 15e ust. 1 updop dotyczących zaliczania kosztów tych usług do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku, gdy postępowanie upadłościowe spółki kapitałowej potwierdza jej niewypłacalność, można uznać egzekucję majątku spółki za bezskuteczną w rozumieniu art. 116 § 1 o.p., co uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe.

Grunty, budynki i budowle użytkowane przez spółkę działającą w zakresie usług publicznych są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu, gdy generują zysk, niezależnie od celu publicznego zadań, które realizują. Wykonywanie zadań samorządowych przez spółkę handlową jest działalnością zarobkową.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak wykazania przez organy braku należytej staranności podatnika wyklucza obciążenie go skutkami oszustwa podatkowego, odbierając mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zastosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania odnosi się do korzyści podatkowych uzyskanych po wejściu w życie nowych regulacji prawnych, niezależnie od wcześniejszego momentu dokonania działań prowadzących do tych korzyści.

W postępowaniu dotyczącym dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach ciężar dowodu spoczywa na podatniku, a jego twierdzenia wymagają stosownego uprawdopodobnienia, aby uznane zostały legalne źródła pokrycia wydatków.