W przypadku skargi kasacyjnej NSA uchylił wyrok WSA z powodu nieprawidłowości procesowych i niewłaściwej oceny prawnej zasadności zakwalifikowania wynagrodzenia jako niepodlegającego opodatkowaniu VAT.

Oddalenie skargi kasacyjnej podatnika przeciwko decyzji organu podatkowego dotyczącej VAT uzasadnione zgodnością z prawem oceny dowodów oraz ustaleń faktograficznych organów podatkowych, potwierdzających brak ewidencji części obrotu i nierzeczywistość transakcji.

Koszt uzyskania przychodu przy sprzedaży udziałów w spółce z o.o., powstałej z przekształcenia spółki komandytowej, stanowi wartość bilansowa majątku przekształcanej spółki, a nie historyczny koszt wkładów pieniężnych.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia uniemożliwiającego kontrolę instancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania przeznaczenia budynku w świetle właściwych przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że pomimo braku opodatkowania dochodów z pracy na statku w Norwegii, dochody te mogą podlegać konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, umożliwiając skorzystanie z ulgi abolicyjnej w Polsce.

Skarga kasacyjna M.N. od wyroku WSA w Szczecinie, dotycząca rozliczeń VAT na styczeń 2016 r., została oddalona. Ostateczna decyzja jak i prawomocność wcześniejszych rozstrzygnięć wykluczają ponowne roszczenia na podstawie wcześniej rozpoznanych okoliczności.

Objęcie pracowników bezimienną umową ubezpieczeniową od następstw nieszczęśliwych wypadków przez pracodawcę nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż obowiązek zawarcia takiej umowy nie wpływa na dobrowolność świadczenia, które w konsekwencji nie stanowi przysporzenia majątkowego dla pracownika.

Ambulanse typu A, w zakresie wartości standardowego wyposażenia (krzesło obrotowe, platforma dla noszy), nie kwalifikują się jako mające specjalistyczne wyposażenie medyczne, co wyklucza je z akcyzowego zwolnienia przewidzianego dla pojazdów typu B i C.

Moment uzyskania korzyści podatkowej, a nie data dokonania czynności, determinuje możliwość zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania zgodnie z art. 119a Ordynacji podatkowej. Przesłanki unikania opodatkowania są spełnione, gdy działania podatnika są sztuczne i sprzeczne z celem przepisów podatkowych.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania, uregulowana w art. 119a Ordynacji podatkowej, może być stosowana retrospektywnie do korzyści podatkowych uzyskanych po wejściu przepisów w życie, niezależnie od wcześniejszego dokonania czynności. Obniżenie zobowiązania podatkowego w związku z takimi czynnościami może być uznane za unikanie opodatkowania.

Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, oparta na niewystarczającym uprawdopodobnieniu eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym, jest prawidłowa. Skarżący nie udowodnił, iż statek, na którym wykonywano pracę, spełnia warunki eksploatacji jako międzynarodowy środek transportu morskiego.

Dla odmowy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, organ musi wykazać tożsamość stanu faktycznego z opiniowanym przez Szefa KAS; brak takiej tożsamości obliguje do zwrócenia się o opinię KAS.

Organy podatkowe uchybiły obowiązkowi zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, nie zapewniając obiektywnej oceny dowodowej, co skutkowało koniecznością uchylenia decyzji i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zwrot różnicy podatku VAT zaniedbany w terminie wiąże się z oprocentowaniem odpowiadającym opłacie prolongacyjnej, gdyż jego zasadność kończy się decyzją wymiarową. Rozciąganie weryfikacji poza decyzję organu pierwszej instancji jest bezpodstawne.

Transakcje wewnątrzwspólnotowe mające związek z odliczeniem VAT należy realizować z należytą starannością. Skarżący, nie podjąc wystarczających kroków weryfikacyjnych swoich kontrahentów, naruszył tę zasadę, co uzasadnia odmowę odliczenia podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że założenie Fundacji X. stanowiło nadużycie prawa podatkowego prowadzące do niezasadnego uzyskania korzyści podatkowych z tytułu odliczenia VAT, co nie może być akceptowane w świetle regulacji ustawy o VAT i Dyrektywy 112.

O odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe oraz kwestię przedawnienia powinien orzekać organ właściwy miejscowo. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie zwalnia z odpowiedzialności, jeśli strona nie miała możliwości zakwestionowania zobowiązań według standardów unijnych.

Decyzja Burmistrza z 29 grudnia 2022 r. oraz jej utrzymanie w mocy nakazujące zwrot nienależnie zwróconej nadpłaty w podatku od nieruchomości są zgodne z przepisami Ordynacji podatkowej. Dokonany zwrot był kwotą nienależną na skutek uchylenia decyzji o nadpłacie. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Coroczne składanie informacji CIT-15J jest obowiązkiem spółki jawnej, warunkującym utrzymanie statusu transparentności podatkowej. Niezłożenie informacji skutkuje opodatkowaniem spółki podatkiem CIT.

Plac manewrowy do nauki jazdy stanowi budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a wcześniejsze wyroki WSA obligują do konsekwentnego stosowania wykładni przepisów dotyczących zwolnień podatkowych.

Ocena, czy wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wymaga ustalenia związku poniesionego wydatku z działalnością podatnika, przy czym wydatki dotyczące projektów lub przedsięwzięć przygotowywanych przed formalnym powstaniem odrębnego podmiotu gospodarczego mogą być uznane za koszty działalności podatnika, jeżeli służą osiąganiu jego przychodów.

Sąd Administracyjny stwierdził, że koszty sporządzenia cyfrowych kopii dokumentów ponosi strona, jeśli zasadne jest jej żądanie, a koszty te nie wynikają z ustawowego obowiązku organu podatkowego (art. 267 § 1 pkt 3 O.p.).

Dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów nie spełnia warunków zastosowania stawki 0% VAT, jeżeli podatnik nie dostarczy wystarczających dowodów na rzeczywiste dokonanie dostawy na rzecz wskazanych odbiorców, oraz gdy nie dochowa należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż cypryjska spółka W. nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej na Cyprze, co legitymuje uznanie jej za zagraniczną jednostkę kontrolowaną, a tym samym zobowiązuje do opodatkowania w Polsce. Skarga kasacyjna została oddalona.