Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak ewidencji przebiegów samochodów służbowych użytkowanych przez wspólników spółki, stanowi podstawę do kwalifikacji wydatków jako ukryte zyski; wobec czego podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów spółek.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT wymaga wyraźnego wykazania zasadności i określenia przewidywanego terminu zakończenia czynności. W przypadku braku ciągłości przedłużeń, wszelkie dalsze działania uznane są za bezskuteczne.

Importowane towary, choć zadeklarowane jako pochodzące z Tajlandii, w rzeczywistości wywodziły się z Chin. Nieistotny proces obróbki w Tajlandii nie zmienił kraju pochodzenia, a zatem zastosowanie ceł antydumpingowych i podatku VAT było zasadne.

Towary ujęte w rozpatrywanym zgłoszeniu celnym nie nabyły indyjskiego pochodzenia i zostały słusznie uznane za importowane z Chin, co skutkuje nałożeniem cła antydumpingowego. Operacje przetwarzania w Indiach nie miały charakteru wystarczającego dla zmiany kraju pochodzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki S. S.A., uznając brak istotnego przetworzenia towaru, co uniemożliwiałoby przypisanie mu tajlandzkiego pochodzenia i wykluczenie cła antydumpingowego. Stan faktyczny oparty na ustaleniach organów celnych zaakceptowano jako wystarczający.

Skarżącemu H.S. nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, a w których uczestnictwo w obrocie karuzelowym było oszukańcze.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zobowiązanie podatkowe Q. sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2014 r. uległo przedawnieniu, uchylając dotychczasowe rozstrzygnięcia podatkowe, ze względu na nieskuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Dotacje przekazane na ogólną realizację projektu, bez bezpośredniego wpływu na cenę konkretnych usług, nie zwiększają podstawy opodatkowania VAT i nie podlegają opodatkowaniu na mocy art. 29a ustawy o VAT.

W świetle ustaleń, towary importowane przez skarżącego miały chińskie pochodzenie, mimo deklaracji o ich indyjskim pochodzeniu. Postępowanie celne wykazało, że doszło do oszustwa celnego, co uzasadniało zastosowanie cła antydumpingowego i przedłużenie okresu przedawnienia na ustalenie należności celnych.

NSA potwierdza, że sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną nie zawsze oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT, gdy brak aktywności wykraczającej poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, objętej decyzją o warunkach zabudowy, uznaje się za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT. Obowiązuje zasada, że decyzja o warunkach zabudowy przesądza o budowlanym charakterze gruntu, niezależnie od braku formalnej rejestracji decyzji u kolejnego właściciela.

Podanie nieprawdziwych informacji w zgłoszeniach celnych dotyczących pochodzenia towarów skutkuje uznaniem ich za pochodzące z pierwotnego kraju, z którego faktycznie pochodzą, co uzasadnia nałożenie cła antydumpingowego. Organ celny ma prawo przedłużyć termin przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC, gdy podjęto działania wprowadzające organy w błąd.

Sąd potwierdził, że prace montażowe i przepakowujące w Indiach na częściach chińskich nie stanowiły przetworzenia wystarczającego do zmiany ich kraju pochodzenia. Importerzy nie wykazali, że operacje przeprowadzone w Indiach stanowiły istotne przetwarzanie pozwalające na uznanie towaru za pochodzący z Indii.

Należy odmówić prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy faktury są wystawione przez podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, a podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, zwłaszcza gdy transakcje noszą znamiona nierzeczywistych obrotów.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie błędnego uznania związku przyczynowego w przedstawieniu fałszywych dokumentów o pochodzeniu towarów w kontekście cła antydumpingowego i VAT, przyjmując, że organy celne poprawnie zidentyfikowały znamiona przestępstwa.

Właściwość organu podatkowego do rozpatrzenia odwołania w postępowaniach związanych z kontrolą skarbową ustala się na podstawie miejsca siedziby kontrolowanego podmiotu, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, a nie poprzez zastosowanie przepisu o zmianie miejscowej właściwości urzędu skarbowego wynikającej z ustawy o KAS.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową decyzję organu podatkowego, odmawiającą ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy z uwagi na brak eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym oraz nieudowodnienie przez skarżącego niewspółmierności zaliczek.

NSA uchylając decyzje WSA i organów podatkowych, uznał, że P. sp. z o.o. wykazała wystarczające dowody na realny wywóz towarów lecz organy nie udowodniły, iż doszło do oszustwa podatkowego. Zakwestionowano stosowanie krajowej stawki VAT zamiast preferencyjnej stawki 0%.

Organ podatkowy dokonując oceny wniosku o wydanie zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy jest zobowiązany do przeprowadzenia niezbędnego postępowania wyjaśniającego, w tym oceny prawidłowej klasyfikacji taryfowej pojazdu.

Skarga kasacyjna R.W. uznana za niezasadną; Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko WSA w Krakowie, nie stwierdzając rażącego naruszenia prawa w decyzji organu podatkowego, co wykluczyło możliwość stwierdzenia jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest wystąpienie rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, przy czym należy przez nie rozumieć oczywistą sprzeczność z treścią przepisów. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że podniesione zarzuty nie spełniają tego kryterium.

Dofinansowanie z NCBiR, niewiązane bezpośrednio z ceną usług świadczonych odpłatnie na rzecz osób trzecich, nie stanowi składnika podstawy opodatkowania podatkiem VAT, jako że nie realizuje się świadczenie usług odpowiadające definicji art. 8 ust. 1 u.p.t.u.

Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną stanowi zarząd majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeśli przygotowania do sprzedaży nie wykazują znamion profesjonalizmu oraz ciągłości właściwych dla podmiotów gospodarczych.

Interpretacja podatkowa dotycząca powrotnego nabycia nieruchomości w skutek odwołania darowizny, aby była zgodna z prawem, musi być precyzyjnie uzasadniona, a uzasadnienie powinno zawierać jasne odniesienie do konkretnych przepisów i stanu faktycznego, które stanowią podstawę prawną rozstrzygnięcia. Brak rzetelnego uzasadnienia stanowi podstawę do jej uchylenia.