Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej nie istnieje obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.

Zbycie towarów nabytych na cele działalności zwolnionej od VAT i nie odliczanych od podatku, podlega zwolnieniu niezależnie od ich faktycznego wykorzystania, co zabezpiecza przed podwójnym opodatkowaniem i potwierdza celowościową wykładnię przepisów ustawy o VAT.

Zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia dokonane przez NUS w trybie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej były nieważne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA, uchylającego decyzję podatkową DIAS. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, potwierdzając obowiązek rzetelnego przeprowadzenia dowodu dotyczącego autentyczności podpisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki, podtrzymując tym samym wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję organu administracji.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Brak spełnienia wymogu udokumentowania wydatków na ulgę termomodernizacyjną fakturą VAT, zgodnie z art. 26h ust. 3 u.p.d.o.f., skutkuje niemożnością skorzystania z ulgi, niezależnie od obiektywnych przeszkód w zdobyciu faktury.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego w formie spółki cywilnej powinien być kwalifikowany jako przychód z działalności gospodarczej, nawet jeśli nieruchomość nie została formalnie ujęta jako środek trwały.

Odnośnie rozpoznania istotnych nowych okoliczności faktycznych, objaśnienia urzędowe Ministra Finansów oraz orzeczenia TSUE opublikowane post factum nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

NSA stwierdził, że nie przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Fikcyjność faktur uzasadnia odmowę obniżenia podatku, a regulacje art. 108 ust. 1 ustawy o VAT mają na celu zabezpieczenie przed naruszeniem porządku finansowego.

Osoba prawna dokonująca transakcji z podmiotami powiązanymi jest obciążona ryzykiem praktyk niefiskalnego określenia dochodu na mocy art. 11 u.p.d.o.p. Przepisy te umożliwiają jedynie korektę cen transferowych, a nie redefinicję transakcji; niewłaściwa interpretacja przez organ stanowi przekroczenie kompetencji ustawowych.

Artykuł 11 ust. 1-4 u.p.d.o.p. nie uprawnia do pomijania skutków podatkowych zawartych umów licencyjnych i recharakteryzacji transakcji uzgodnionych między podmiotami powiązanymi, co wykracza poza możliwości oszacowania dochodu na mocy tych przepisów.

Samochód Ford Transit Custom typ FCC, z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne, zasadne jest klasyfikować jako pojazd osobowy zgodnie z pozycją CN 8703. Jako pojazd przeznaczony w przeważającej mierze do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Odwołanie od wyroku WSA w Warszawie w zakresie odliczenia VAT od rzekomo zakupionego paliwa zostało oddalone przez NSA, który potwierdził prawidłowość ustaleń, iż zakwestionowane faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji.

Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności podatkowej istotne znaczenie ma rzeczywiste pełnienie funkcji w zarządzie spółki oraz wynikające z tego uprawnienia i obowiązki, a nie wyłącznie formalne twierdzenia strony co do braku wpływu na prowadzenie spraw spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że decyzja o odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki za zaległości podatkowe jest prawidłowa, spełniając wymogi art. 116 § 1 i art. 118 § 1 Ordynacji Podatkowej, mimo podnoszonego zarzutu bezskuteczności egzekucji i przedawnienia.

Wynagrodzenie wypłacane w formie jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, a momentem powstania przychodu jest umorzenie tych jednostek.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w odniesieniu do faktur dokumentujących czynności, które – mimo formalnego przemieszczenia towaru i dokonania płatności – nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i zostały przeprowadzone wyłącznie w celu wyłudzenia podatku VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które doprowadziło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, było legalne i uzasadnione stwierdzonymi w toku kontroli nieprawidłowościami.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest niedopuszczalne i podlega ocenie sądów administracyjnych. Jednak skuteczne, właściwe postępowanie organy mogą zastosować w granicach prawa.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia musi być poparte rzeczywistymi przesłankami. Instrumentalne wszczęcie bez wykazywania rzeczywistej podstawy jest nadużyciem i narusza zasadę zaufania do organów państwowych.

Uchwała Sądu pierwszej instancji uchylona z powodu wadliwego uzasadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał konieczność indywidualnej oceny transakcji i uwzględnienia obiektywnych okoliczności braku wiedzy skarżącego o ewentualnym oszustwie podatkowym w łańcuchu dostaw. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym surowców naturalnych jak węgiel, podlega opodatkowaniu VAT, jeśli podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich wydobyciem lub wytworzeniem, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, potwierdzając zasadność stanowiska organów podatkowych.

Podatnik prowadzący działalność hotelarską oferujący usługi gastronomiczne i noclegowe, nabywane w ramach overbookingu, ma prawo do odliczenia VAT. Poszerzenie ograniczeń z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT dla takich przypadków stanowiłoby naruszenie zasady "stand still" z art. 176 Dyrektywy 112 oraz zasady neutralności podatku VAT.

Brak zgłoszenia wniosku o upadłość przez członka zarządu, mimo istnienia formalnie jednego wierzyciela, nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki wobec niewykonania wymagalnych zobowiązań.