Określona w art. 247 § 1 pkt 3 O.p. przesłanka stwierdzenia nieważności występuje wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa.

Stacje ładowania pojazdów, ze względu na ich fizyczne powiązanie z budowlanym fundamentem, nie stanowią wolnostojących urządzeń technicznych, a zatem nie mogą być uznane za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie spełnił przesłanek z art. 22 § 2a o.p. dotyczących uprawdopodobnienia wysokiej niewspółmierności zaliczek na podatek dochodowy. Decyzja organu oparta na przyjętej wykładni prawa była prawidłowa.

Płatnikowi przysługuje wynagrodzenie jedynie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa, nie zaś wyłącznie z tytułu pobrania tych podatków.

Zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 131 updof nie przysługuje, jeśli nabyty grunt brak planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy. Przepisy wymagają ścisłej wykładni jako wyjątek od opodatkowania.

Podatnik nie może skorzystać z ulgi mieszkaniowej przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof, gdy brak jest planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy potwierdzających przeznaczenie gruntu na cele mieszkaniowe.

Stacja ładowania pojazdów elektrycznych nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż definicja budowli w tej ustawie ma charakter autonomiczny, a przepisy prawa podatkowego nie mogą być interpretowane per analogiam na niekorzyść podatnika.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe powstałe przed przekształceniem spółki w spółkę komandytową. Przekształcenie nie zrywa sukcesji prawno-podatkowej, a odpowiedzialność oparta jest na zasadach obowiązujących w momencie powstania zaległości.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach komplementariusza przed zakończeniem roku podatkowego, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

Zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie mogą podważać i wyłączać stosowania przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli podatnik kwestionuje ich poprawność, w szczególności w odniesieniu do powierzchni użytkowej budynku ustalanej według art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.

Czynność prawna dokonana pod pozorem transakcji finansowej, której rzeczywistym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej, może zostać uznana za pozorną, a skutki podatkowe wywodzone będą z czynności ukrytej (art. 199a § 2 o.p.). Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację organowi podatkowemu w zakresie pozorności transakcji przeniesienia praw do znaku towarowego.

Art. 15zzzzzn² ustawy COVID-19, wprowadzając możliwość przywrócenia terminów prawa materialnego, znajduje zastosowanie także w prawie podatkowym, gwarantując podatnikom ochronę w związku z uchybieniem terminów w czasie pandemii.

Pełnomocnik strony postępowania nie może być ukarany karą porządkową za brak dostarczenia dokumentów, których nie posiada ani nie ma do nich dostępu, pomimo prawidłowego wezwania przez organ podatkowy. (art. 262 § 1 Ordynacji podatkowej)

O sposobie kwalifikacji gruntu lub budynku dla celów podatku od nieruchomości co do zasady decydują dane ewidencji gruntów i budynków, lecz zapisy tej ewidencji nie mogą wyłączać stosowania definicji powierzchni użytkowej zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.

NSA uchyla decyzje organów niższych instancji z uwagi na naruszenie prawa do korzystania z usług doradczych jako kosztów uzyskania przychodu. W ocenie sądu działania podjęte w celu optymalizacji podatkowej mogą być uznane za koszt podatkowy pod warunkiem, że mają racjonalny charakter.

Wszczęcie karnego postępowania skarbowego przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego miało charakter instrumentalny, co skutkowało jego przedawnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną organu podatkowego za zasadną, potwierdził, że pod pozorem dokonania czynności prawnych dokonano czynności ukrytych, wykluczając możliwość zaliczenia odpisów amortyzacyjnych oraz kosztów usług doradczych jako podatkowych.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., podatnicy mogą modyfikować stawki amortyzacji podatkowej zarówno wstecznie, jak i prospektywnie, o ile nie naruszają terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Solidarny obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2020 obciąża współwłaścicieli, jeżeli żaden z nich nie manifestuje woli wyłącznego władania nieruchomością jako posiadacz samoistny, co determinuje zastosowanie art. 3 ust. 3 u.p.o.l.

Sąd kasacyjny oddalił skargę, uznając, że fakt łączenia sprawy karnej z podatkową przy ustalaniu nierzetelności kosztów uzyskania przychodów, opartych na podejrzanych fakturach, jest zasadne i zgodne z prawem.

Wydatki udokumentowane fakturami poświadczającymi nieprawdę, a więc odnoszące się do czynności pozornych, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie każdy wydatek udokumentowany fakturą może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu — konieczne jest, by miał on rzeczywisty, gospodarczo uzasadniony związek z prowadzoną działalnością i został faktycznie poniesiony w celu osiągnięcia przychodu.

W sytuacji, gdy pomiędzy podmiotami powiązanymi zawarte są transakcje dotyczące nieruchomości niematerialnych, stosowanie przepisów dotyczących oszacowania dochodu w ścisłym związku z art. 11 u.p.d.o.p. w brzmieniu z 2016 r. wymaga wykazania, że ceny odbiegają od rynkowych, bez możliwości recharakteryzacji faktycznych czynności prawnych.

Udostępnienie infrastruktury bocznic kolejowych przewoźnikom kolejowym spełnia przesłanki zwolnienia podatkowego na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; środek taki nie wymaga notyfikacji KE jako pomoc publiczna.