Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Opłaty za Zarządzanie wypłacane na rzecz podmiotów pełniących rolę pośredników finansowych nie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 u.p.d.o.p., przy czym zwolnienie to dotyczy jedynie ostatecznych beneficjentów środków unijnych.

Wyrok WSA w Lublinie nie spełnia wymogów uzasadnienia, ponieważ nie odnosi się do konkretnego materiału dowodowego. NSA zobowiązuje WSA do ponownego rozpoznania sprawy i przeprowadzenia pełnej analizy zgodności materiału dowodowego, odwracając wyrok pierwszej instancji.

Pełnomocnictwo notarialne udzielone przed 1 lipca 2016 r. nie może być uznane za pełnomocnictwo ogólne bez odpowiedniego zgłoszenia w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, a jego niepełne przedstawienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywiście wykonane czynności przez podmiot wskazany na fakturze; faktury wystawione przez podmioty, które nie wykonały usług, są nierzetelne i nie dają prawa do odliczenia.

Pojęcie ‘pełnienia obowiązków członka zarządu’ w rozumieniu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej należy co do zasady wiązać z istnieniem formalnego mandatu, jednak odpowiedzialność podatkowa może obejmować również osobę, która – mimo wygaśnięcia mandatu – za zgodą wspólników faktycznie wykonuje czynności zarządcze.

Podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości obejmuje całkowitą powierzchnię użytkową budynku, o ile nie udowodniono przeciwnie na podstawie dokumentacji budowlanej. Skarga kasacyjna musiała wykazać naruszenie przepisów materialnych lub procesowych, czego w niniejszym przypadku nie uczyniono, skutkując jej oddaleniem.

Członek zarządu niezwolniony jest z obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nawet przy istnieniu jednego wierzyciela, a brak zgłoszenia wniosku skutkuje odpowiedzialnością za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od ilości wierzycieli.

Transakcja sprzedaży nieruchomości przez O. sp. z o.o. do D. sp. z o.o. stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i była zrealizowana w warunkach nadużycia prawa, co uzasadniało jej wyjęcie spod opodatkowania VAT.

Nałożenie 100% sankcji VAT wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności; niezbędne jest zbadanie, czy podatnik świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Nieuzyskanie przez podatnika oprocentowania nadpłaty podatkowej związanej z uzyskaniem decyzji APA wymaga szczegółowej analizy prawnej rozpatrującej zgodność art. 15e updop z prawem unijnym oraz zasad wynagradzania szkód wynikających z długotrwałego postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna wobec L. M. dotycząca podatku dochodowego za rok 2016 jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja organu podatkowego narusza zasady prawdy obiektywnej i zupełności dowodowej. Zobowiązanie podatkowe w Polsce nie jest uzasadnione.

W sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych, brak wykazania ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, mimo zarzutów proceduralnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. (art. 67a § 1 o.p.)

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki z o.o. nie jest wyłączona przez fakt, że jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Niewypłacalność dłużnika może być ustalona przy istnieniu pojedynczego niezaspokojonego zobowiązania, co nakłada na członka zarządu obowiązek wniosku o ogłoszenie upadłości.

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego doręczone skutecznie z zastrzeżeniem art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak wykazania nieprawidłowości doręczenia przez skarżącego uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, a nie ich faktyczne przeznaczenie czy stan, decyduje o wysokości stawki podatku od nieruchomości, nawet w przypadku obecności wód powierzchniowych. Grunty sklasyfikowane jako związane z działalnością gospodarczą podlegają wyższej stawce opodatkowania (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być wszczęte, jeśli upłynęło 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji, nawet jeżeli doręczenie nastąpiło w trybie fikcji doręczenia.

Brak doręczenia powiadomienia e-mail z systemu e-PUAP nie wpływa na prawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej przez ten system, jednak może stanowić podstawę do przywrócenia terminu na złożenie odwołania, jeśli skutkuje niezawinionym uchybieniem przez stronę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola prawidłowości decyzji Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w zakresie wykorzystania środków ZFRON była zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej, a skarga kasacyjna O. sp. z o.o. jest bezzasadna.

Skarga kasacyjna podatnika D. sp.j. oddalona; uznanie prawidłowości decyzji organów podatkowych w zakresie odmowy prawa do odliczenia VAT ze względu na brak rzeczywistych transakcji i proceduralne niedociągnięcia.