Podatnik posiada interes prawny do żądania zwrotu odsetek za zwłokę od podatku zapłaconego przez płatnika, jeżeli ekonomiczny ciężar tych odsetek poniesiony został przez podatnika, co uprawnia go do wystąpienia w postępowaniu o uznanie nadpłaty.

Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu organ powinien badać całokształt okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy strony, mając na uwadze zapewnienie stronie możliwości obrony swoich praw.

Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, jeśli wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie, a niemożność egzekucji wobec spółki została stwierdzona jako bezskuteczna.

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest możliwe, gdy strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu, uwzględniając wszystkie okoliczności, w tym brak informacji o doręczeniu korespondencji. NSA uchyla decyzję i wzywa do ponownego rozpatrzenia.

Wydatki poniesione w wyniku ugody sądowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, a jedynie minimalizacji strat przedsiębiorcy.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA oraz postanowienia organu podatkowego, wskazując na niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ powinien ograniczyć wstrzymanie zwrotu do kwoty rzeczywiście spornej oraz uwzględnić nowe okoliczności wynikające z kontroli.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ musi wykazać potrzebę dodatkowej weryfikacji przedłużenia terminu zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i obiektywnych wątpliwości przez organ podatkowy oraz należytego uzasadnienia w trybie art. 87 ust. 2 u.p.t.u; organ nie wykazał dostatecznych przesłanek dla przedłużenia terminu zwrotu całości kwoty.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT może być usprawiedliwione wyłącznie istnieniem istotnych wątpliwości dotyczących zasadności zwrotu, popartych uprawdopodobnionymi przesłankami. Organ podatkowy winien przedstawić konkretne przyczyny i konieczności dalszej weryfikacji, odnosząc się do rzeczywistych ustaleń dokonanych w postępowaniach kontrolnych.

Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT stanowi wyjątek od zasady natychmiastowego zwrotu i musi być uzasadnione konkretnymi przesłankami wynikającymi z potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu deklarowanej nadwyżki podatku.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT w całości przez organy podatkowe było bezpodstawne, gdyż brak było konkretnych przesłanek potwierdzających konieczność wstrzymania całej kwoty. Wyrok Sądu pierwszej instancji oraz postanowienie organu uchylone.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.

Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.

Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

W przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT, organ podatkowy zobowiązany jest przedstawić pełne i uzasadnione powody konieczności dalszej weryfikacji, w przeciwnym razie nadużywa uprawnienia prolongowania terminu zwrotu.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłości P.S. została oddalona, jako że zapłata wpłaty podatku VAT za 10/2011 i jej zaliczenie na poczet najstarszej zaległości podatkowej były zgodne z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zastosowanie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. dla przedłużenia zwrotu VAT wymaga istnienia wyraźnych przesłanek i powinno być szczegółowo uzasadnione, co stanowi odstępstwo od zasady terminowego zwrotu podatku, zwłaszcza gdy korzystanie z tej instytucji prowadzi do naruszenia praw podatnika.