Opodatkowanie nieruchomości najwyższymi stawkami podatku jest uzasadnione, jeśli znajduje się ona w posiadaniu przedsiębiorcy i potencjalnie może służyć działalności gospodarczej, niezależnie od czasowych ograniczeń prowadzenia takiej działalności.

Oprocentowanie nadpłaty, o którym mowa w art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, stanowi formę rekompensaty za pozbawienie podatnika możliwości dysponowania własnymi środkami finansowymi wskutek wydania przez organ podatkowy błędnej decyzji.

Grunty pozostające w posiadaniu przedsiębiorcy mogą być opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą, jeśli istnieje potencjalna możliwość ich wykorzystania do tej działalności, niezależnie od faktycznego ich użytkowania.

1. W świetle wyroku TSUE z 27.02.2025 r., C-277/24 (ECLI:EU:C:2025:130) uniemożliwienie skutecznego podważenia przez osobę trzecią (byłego członka zarządu spółki) w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 116 § 1 ustawy z 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) w sprawie jego odpowiedzialności jako członka zarządu, ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnych dokonanych

O związaniu nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych decyduje faktyczne lub potencjalne jej wykorzystanie do prowadzenia tej działalności, a nie samo posiadanie jej przez przedsiębiorcę.

Decyzje o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu spółki zostały prawidłowo uchylone przez WSA z uwagi na naruszenie przepisów dotyczących właściwości miejscowej organu podatkowego.

Nieruchomość pozostająca we współposiadaniu dewelopera nie traci charakteru opodatkowanego budynku pomimo czasowego braku dachu, jeżeli remont ma na celu kontynuację działań gospodarczych. Obiekty związane z remontami deweloperskimi podlegają opodatkowaniu w ramach prowadzonej działalności, nawet w przypadku tymczasowego braku generacji zysków.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za niezasadne zarzuty instrumentalnego wszczęcia postępowania karnoskarbowego, przez co zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu do dnia przedłożenia wniosku o ulgę płatniczą.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że oddalenie skargi kasacyjnej jest uzasadnione w przypadku, gdy skarga nie spełnia ustawowych wymogów i nie wpływa na istotę sprawy, a wyrok sądu pierwszej instancji został zgodnie z wytycznymi wcześniejszego orzecznictwa administracyjnego, zobowiązując organ do ponownego rozpatrzenia sprawy.

Grunty posiadane przez przedsiębiorcę, nawet po zlikwidowanej linii kolejowej, mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, jeśli istnieje potencjalna możliwość ich wykorzystania gospodarczo.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, podlegają wyższej stawce podatku od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą, gdy istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w celach gospodarczych, niezależnie od faktycznego sposobu użytkowania.

Rekompensata otrzymywana przez spółkę za prawidłowo realizowane usługi publicznego transportu zbiorowego nie może być uznana za podstawę opodatkowania VAT, ponieważ nie wpływa bezpośrednio na cenę świadczonej usługi, gdyż jej celem jest pokrycie kosztów funkcjonowania spółki, a nie obniżenie ceny usługi.

NSA potwierdza, iż bieg terminu przedawnienia został skutecznie zawieszony, a podatnik S.H. utracił prawo do odliczenia VAT z powodu braku należytej staranności w oszukańczych transakcjach. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Członek zarządu, chcąc uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, musi wykazać brak swej winy w niezłożeniu wniosku o upadłość. Do wykazania przesłanki zwalniającej odpowiedzialność konieczne jest przedłożenie obiektywnych dowodów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnym było uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez WSA w związku z koniecznością wyjaśnienia, czy ewidencja środków trwałych z 2018 r. była nowym dowodem w sensie art. 240 § 1 pkt 5 Ord. pod., uzasadniającym wznowienie postępowania.

Odpowiednio do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, faktury stwierdzające niedokonane czynności nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego, nawet przy posiadaniu formalnie poprawnych dokumentów. Odliczenie wymaga dokumentowania rzeczywistego obrotu i zgodności zrealizowanych transakcji z fakturami.

Proporcjonalne odliczenie VAT przez gminę, w odniesieniu do działalności mieszanej, może być określone poprzez metodę powierzchniowo-czasową, uwzględniającą specyfikę działalności. NSA uznaje metodę odliczenia niezapisaną w rozporządzeniu za dopuszczalną, jeśli lepiej realizuje założenia VAT.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki powstaje, gdy wykazana jest bezskuteczność egzekucji z majątku spółki, a przesłanki egzoneracyjne nie zostały wykazane.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że Agencja Mienia Wojskowego prowadzi działalność gospodarczą, a sporne nieruchomości są z nią związane, uzasadniając ich opodatkowanie według stawek najwyższych od działalności gospodarczej.

Olejek CBD 20% należy zaklasyfikować do pozycji 2202 CN. Nie spełnia on warunków dla pozycji 1517 i 2106 CN. Orzeczenie potwierdza stosowanie 23% stawki VAT.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, aby uniknąć odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, musi wykazać brak winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość oraz istnienie mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie tych zaległości w znacznej części.

„Bezskuteczność” może być dowodzona każdym środkiem dowodowym adekwatnym do wykazania braku zaspokojenia wierzyciela z majątku spółki (w tym postanowieniem o umorzeniu), bez potrzeby i bez możliwości merytorycznej kontroli prawidłowości przebiegu egzekucji w ramach postępowania z art. 116 O.p.

Wykazanie nowych, istotnych dowodów nieznanych organowi przy wydaniu decyzji ostatecznej, spełniających wymogi z art. 240 § 1 pkt 5 o.p., umożliwia wznowienie postępowania podatkowego ze względu na ich potencjalny wpływ na odmienne rozstrzygnięcie.

Dochody uzyskiwane przez wspólnotę mieszkaniową z wynajmu części powierzchni dachu pod maszt telekomunikacyjny są przychodami z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, korzystającymi ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p.