Dochody z pracy najemnej wykonywanej na statkach badawczych, które nie są eksploatowane w komunikacji międzynarodowej, podlegają opodatkowaniu w Polsce bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej, mimo przedstawienia interpretacji indywidualnych stanów faktycznych niezgodnych z rozpoznaną sprawą.

Rekompensata wypłacana przedsiębiorstwu na mocy ustawy o systemie rekompensat stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., wolną od podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ jest finansowana ze środków publicznych i spełnia kryteria bezzwrotnej pomocy finansowej.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie została oddalona. Decyzja zabezpieczająca wydana z naruszeniem art. 33 Ordynacji podatkowej nie spełnia wymogów uzasadnienia narzuconych przez art. 210 O.p., co prowadzi do jej uchylenia.

Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 254 § 1 o.p. wymaga zaistnienia nowych okoliczności faktycznych o charakterze prawotwórczym. Ocena dowodów nie stanowi zmiany okoliczności uzasadniającej ponowne rozpatrzenie decyzji podatkowej.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa, podlega oddaleniu, gdyż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzwyczajnym, jeśli ocena sprzeczności z przepisami nie jest oczywista.

Członek zarządu może wykazać brak winy za niezłożenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, nawet jeśli taki wniosek został złożony z opóźnieniem przez poprzedni zarząd.

Prawomocny wyrok uniewinniający nie determinuje rozstrzygnięć w postępowaniu podatkowym, gdzie każdy dowód musi być oceniany samodzielnie przez organy podatkowe, chyba że prawomocny wyrok skazujący wiąże sąd administracyjny.

W postępowaniach podatkowych wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej wymaga spełnienia wyjątkowych przesłanek, a wykładnia tych przepisów nie powinna być rozszerzająca. Wyrok NSA utrzymuje zasadność odmowy uchylenia decyzji o podatku od nieruchomości.

Skarga o wznowienie postępowania z powodu nienależytej reprezentacji pełnomocnika, wynikającej z jego skazania, nie ma podstaw, gdyż nie wykazano bezpośredniego naruszenia prawa wpływającego na możliwość działania strony zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora KIS z powodu uzasadnionego przypuszczenia istnienia sztucznej czynności była niezasadna i brak było wystarczających przesłanek do zastosowania art. 119a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozdysponowywanie kryptowalut jako nagrody w ramach stakingu nie generuje kosztów uzyskania przychodów w oparciu o zasady ogólne z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., lecz ich rozliczenie jest neutralne podatkowo. NSA potwierdził poprawność rozstrzygnięcia Dyrektora KIS oraz WSA.

Posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę, nawet bez faktycznego ich wykorzystania w działalności gospodarczej, może skutkować zastosowaniem wyższej stawki podatku od nieruchomości, jeśli nieruchomości są potencjalnie związane z działalnością gospodarczą.

W sprawie związku nieruchomości przedsiębiorcy z działalnością gospodarczą, opodatkowanie nie wymaga faktycznego ich wykorzystywania, jeśli nieruchomość jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Brak wykazania trwałego zajęcia na cele obozowisk młodzieżowych wyklucza zastosowanie zwolnień podatkowych.

W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę kapitałową, zyski opodatkowane wcześniej podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie stają się przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Skarga kasacyjna dot. ponownego opodatkowania takich zysków jest niezasadna.

Błędne wskazanie podstawy prawnej przez organ nie powoduje nieważności postanowienia, jeśli istnieje inna prawidłowa podstawa prawna uprawniająca organ do działania. Art. 155 § 1 o.p. stanowi właściwą podstawę prawną żądania przekazania dokumentów w postępowaniu podatkowym.

Korzystanie przez podatnika z faktur VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, oraz uznanie wydatków związanych z umową sponsoringu pozbawioną ekwiwalentnych świadczeń za koszty uzyskania przychodów nie jest uzasadnione i nie może zostać zaakceptowane.

NSA oddala skargę kasacyjną DIAS, stwierdzając, iż nieskuteczne doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, z uwagi na nieaktualny adres, nie przerwało biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wiążąca informacja taryfowa obowiązuje jedynie w granicach jej treści, a organy celne mogą nakładać cło antydumpingowe według prawidłowego kodu taryfowego zgodnie z regulacjami unijnymi, pomimo zgłoszonego innego kodu przez podmiot gospodarczy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o podatkowej odpowiedzialności osób trzecich z urzędu nie występują przesłanki uzasadniające stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. Skarga kasacyjna skarżącego jest niezasadna.

Sporny obiekt spełnia przesłanki budynku w rozumieniu u.p.o.l.; trwałe związanie z gruntem i zewnętrzne wydzielenie przegrodami budowlanymi uzasadnia opodatkowanie podatkiem od nieruchomości jako budynek.

Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.