Podatnik nie może odliczyć VAT, jeśli powołuje się na faktury nierzetelne, z wystawcą których nie dopełniono obowiązku weryfikacji wiarygodności, w szczególności gdy istnieją sygnały o możliwości oszustwa, uniemożliwiające uznanie dobrej wiary.

Instrumentalne wykorzystanie wszczęcia postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie miało miejsca, gdy doręczenie decyzji oraz prawomocność wcześniejszego postępowania wskazują na brak przesłanek instrumentalności.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania mają zastosowanie do korzyści podatkowych uzyskanych po ich wejściu w życie. Działania prowadzone jedynie w celu uzyskania korzyści podatkowej są sprzeczne z celem ustawy podatkowej, nawet jeśli formalnie spełniają jej wymogi.

Brak zachowania należytej staranności przez podatnika przy weryfikacji kontrahenta oraz posługiwanie się nierzetelnymi fakturami VAT może skutkować odmową prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz solidarną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe.

Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela stanowi zwrot poniesionego wydatku zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p.; jest zatem wyłączone z przychodów podatkowych, ponieważ nie zwiększa trwałych aktywów podatnika.

Rażące naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 o.p. nie uprawnia do badania w postępowaniu nadzwyczajnym kwestii doręczenia decyzji wymiarowej, jeżeli decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, tym samym brak podstaw do uchylenia decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie z uwagi na błędne nieuwzględnienie wniosków dowodowych przez organy, co naruszało zasady postępowania. NSA uchyla decyzje niższych instancji, wskazując na konieczność rozpatrzenia dowodów podważających materialną podstawę odpowiedzialności podatkowej K.B.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną S. S.A., uznając, że prawidłowo zostały naliczone odsetki od zaległości podatkowych wynikłych ze zwłoki w uiszczeniu podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych autobusów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący nie udowodnił spełnienia przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż nie wykazał, że jego praca odbywa się na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym zgodnie z Konwencją, a także nie udowodnił niewspółmierności zaliczek do przewidywanego podatku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. sp. z o.o. nie zasługiwała na uwzględnienie, jako że decyzja organu podatkowego oraz orzeczenie WSA w Krakowie zostały uznane za prawidłowe. Z. sp. z o.o. nie przedstawiła wystarczających dowodów na podważenie ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe.

Wystawienie noty korygującej przez nabywcę nie pozwala na zmianę podmiotu będącego stroną transakcji. Naprawienie błędnego wskazania nabywcy na fakturze wymaga wystawienia faktury korygującej przez sprzedawcę (art. 106k i art. 106j ustawy o VAT).

Sprzedaż nieruchomości gruntowych w sposób ciągły, przemyślany i zorganizowany, nakierowany na osiąganie zysków, wypełnia przesłanki działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.

Podatnik, którego dochody z pracy na pokładzie statku morskiego w Norwegii nie podlegają opodatkowaniu w tym kraju, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych, bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej.

Wartość dywidendy rzeczowej w formie lokali ustalana jest według wartości określonej w uchwale zgromadzenia wspólników i stanowi podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przychodem jest wartość, która musi odpowiadać wartości rynkowej na dzień uchwały.

Oddalenie skargi kasacyjnej DIAS, uznanie transakcji za eksport poza UE, który podlega zwolnieniu z VAT, mimo błędnego uzasadnienia decyzji WSA.

Samo uzasadnienie przyczyn korekt deklaracji VAT-7 nie zastępuje formalnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaty nie może być wszczęte bez wymaganego wniosku, złożonego w terminie określonym przez prawo podatkowe.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA ustanowił zasadę, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w trybie art. 112c ustawy o VAT może zostać nałożone tylko przy wykazaniu, że podatnik świadomie uczestniczył w transakcjach z wykorzystaniem tzw. pustych faktur. Brak niezbędnego postępowania dowodowego prowadzi do uchylenia decyzji podatkowej.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce przekształconej powinny być określane na podstawie wartości bilansowej spółki na dzień przekształcenia, a nie kosztów historycznych.

Agencja Mienia Wojskowego w roku 2019 była podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zobowiązana do opłacania podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych. Przepisy nowelizacyjne z 2023 r. nie mają zastosowania wstecz, co wyklucza zmianę interpretacji w bieżącej sprawie.

Jeżeli zagadnienie objętej wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej dotyczy przesłanek zwolnienia z opodatkowania, a opisując okoliczności stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wnioskodawca oświadcza, iż spełnia przesłanki materialnoprawne dla jego zastosowania, poprawność tego oświadczenia podlega ocenie stanowiska wnioskodawcy, o której mowa w art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997

Czynności nabycia i sprzedaży lokali mieszkalnych przez przedsiębiorcę w ramach działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według przepisów o podatku od towarów i usług, art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

NSA stwierdza, iż zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony w całości, zaś sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Organ podatkowy słusznie nie uznał świadczeń skarżącej za usługi kulturalne podlegające zwolnieniu z VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano, by Skarżąca świadomo udziału w oszustwie podatkowym. Uchylono decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe z powodu braku pełnego postępowania dowodowego przez organy skarbowe.

Przedłużenie blokady rachunków bankowych spółki podlega uzasadnionej ocenie przesłanek skarbowych wskazujących na ryzyko wyłudzeń, przy czym zasada niewinności nie wpływa na legalność takiego zabezpieczenia. Zastosowanie blokady rachunku bankowego jest zgodne z prawem, gdy stanowi jedyną skuteczną metodę przeciwdziałania oszustwom skarbowym.