NSA uznał, że polskie przepisy narzucające dodatkowe warunki zwolnienia usług edukacyjnych od VAT są niezgodne z art. 132 Dyrektywy 112, co oznacza konieczność stosowania bezpośredniego zapisu dyrektywy. Usługi edukacyjne świadczone przez podmioty prywatne mogą być zwolnione z podatku, jeśli spełniają cele edukacyjne podobne do publicznych.

NSA oddalił skargę kasacyjną A.M., uznając brak dostatecznych przesłanek do wznowienia postępowania podatkowego i uchylenia ostatecznych decyzji wymiarowych na podstawie art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Brak zawieszenia biegu terminu przedawnienia poprzez nieprawidłowe doręczenie nie stanowi samodzielnej przesłanki uznania decyzji podatkowej za bezprzedmiotową w trybie art. 258 § 1 pkt 1 O.p. Uchwalenie przez NSA nowych zasad nie wpływa z mocą wsteczną na ocenę legalności wcześniej wydanych decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza uchylenie decyzji podatkowej przez WSA z uwagi na naruszenie zasady oceny dowodów i zasady związania wytycznymi sądu (art. 153 p.p.s.a.) przez organy podatkowe oraz błędne zastosowanie stawki VAT 0%.

Podatnik, który nabył gry komputerowe w celach handlowych, lecz nie zdołał ich odsprzedać przed ich utylizacją, nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, o ile nie wykaże, że nabyty towar rzeczywiście służył czynnościom opodatkowanym. Okoliczność niewykorzystania towarów do działalności opodatkowanej, przy braku podjęcia starań odzyskania kosztów, wyklucza odliczenie.

Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej obejmujący usługę podstawową i dodatkowe, uznane za jednolitą usługę kompleksową, musi być rozpatrywany w całości. W przypadku braku nierozerwalności oraz niezależności usług organ nie może wydać WIS, ograniczając się do wybranych usług.

Deklaracja korygująca złożona po kontroli podatkowej stanowi nowe rozliczenie, od którego biegnie nowy 60-dniowy termin na zwrot podatku. Przy dokonaniu zwrotu w tym terminie odsetki nie są należne.

Nieprzedłużenie terminu zwrotu VAT zgodnie z unijnym wymogiem określenia konkretnego terminu skutkuje naliczeniem pełnych odsetek za zwłokę. WSA i NSA uznały nieważność postanowienia organu z 2015 r. z uwagi na brak konkretnego daty przedłużenia, co wymaga przyjęcia pełnych odsetek.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, że prawidłowo ustalono brak faktycznej rezydencji cypryjskich kontrahentów podatnika, co uzasadniało zastosowanie 23% stawki VAT na rzecz świadczonych usług transportowych w 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepis krajowy ustanawiający dwuletni termin dla korekty VAT w ramach ulgi za złe długi zostaje pominięty, jeśli jego zastosowanie narusza zasadę skuteczności prawa unijnego, potwierdzoną wyrokiem TSUE w sprawie C-335/19. Wadliwa implementacja dyrektywy UE przez ustawodawcę krajowego nie może stać na przeszkodzie w realizacji uprawnień podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.L., podtrzymując tym samym solidarną odpowiedzialność podatkową skarżącej za zaległości podatkowe spółki, uznając, że skarga nie zawiera zarzutów skutecznie podważających ustalenia faktyczne oraz prawne dokonane przez organy i sąd pierwszej instancji.

Wnioski dowodowe nie mogą być uwzględnione, gdy dotyczą okoliczności nieistotnych dla oceny rozliczenia podatkowego z danego roku; ewentualne przyporządkowanie dowodów do innych okresów podatkowych wymaga dokładnej analizy akt sprawy.

Epidemia COVID-19 oraz problemy zdrowotne, które nie są wystarczająco udokumentowane jako uniemożliwiające dochowanie terminu, nie uzasadniają przywrócenia terminu do zgłoszenia nabycia spadku.

Decyzja organów podatkowych dotycząca odmowy zaliczenia wydatków na badania rynku i opłaty licencyjne do kosztów uzyskania przychodów była zasadna, sąd I instancji musi zweryfikować przydatność dowodów w kontekście umowy i podjętych działań.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, gdy brak formalny, jakim jest brak pełnomocnictwa, nie został usunięty zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Wadliwe dopełnienie formalności prawnych obciąża stronę.

Złożenie pełnomocnictwa jest obowiązkowe przy wnoszeniu odwołania w postępowaniu administracyjnym; brak jego dołączenia uzasadnia pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia.

Skarga kasacyjna jest dopuszczalna tylko w granicach wskazanych zarzutów; brak usunięcia formalnych braków odwołania skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania zgodnie z art. 169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej.

Zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. nie jest selektywną pomocą publiczną w rozumieniu art. 107 TFUE, co wyklucza konieczność jego notyfikacji. NSA oddalił skargę kasacyjną w całości, potwierdzając brak naruszenia prawa przez Sąd I instancji.

Organ podatkowy nie naruszył przepisów o doręczeniach, kierując korespondencję na adres widniejący w ewidencji, który skarżący sam potwierdził jako adres zamieszkania w dokumentach, co potwierdza prawidłowość doręczenia i skuteczność decyzji.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej prawidłowo wyjaśnił opodatkowanie VAT użytkowania służbowych telefonów do celów prywatnych. Interpretacja indywidualna spełnia wymogi formalne Ordynacji podatkowej, a jej uzasadnienie prawne było wystarczające i trafne.

W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez dostarczenie pełnomocnictwa organ podatkowy może prawidłowo pozostawić takie odwołanie bez rozpatrzenia. Skarga kasacyjna musi jasno uzasadniać podstawy naruszenia prawa, w przeciwnym razie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązania spółki, wskazując na brak zarzutów proceduralnych umożliwiających kasacyjny przegląd ustaleń faktycznych sądu I instancji.

Zwolnienie podatkowe na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. nie stanowi niedozwolonej pomocy państwa zgodnie z art. 107 TFUE, ponieważ nie przysparza selektywnej korzyści, co orzekł NSA, oddalając skargę kasacyjną P. S.A.

NSA uchyla rozstrzygnięcia organów podatkowych, podkreślając konieczność rzetelnego uzasadnienia przedłużenia terminu zwrotu VAT, polegającego na wskazaniu konkretnych wątpliwości i czynności sprawdzających.