Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.

Wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na treść decyzji polskich organów podatkowych, które muszą zapewniać stronie dostęp do dowodów w granicach krajowego prawa podatkowego, uwzględniając ochronę tajemnic i interesu publicznego.

Osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole pełni rolę płatnika zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników, pomimo że przedszkole jako jednostka organizacyjna nie posiada zdolności prawnej ani zdolności do swobodnego dysponowania środkami finansowymi.

Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.

Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszom, dopóki nie zostanie ustalony podatek od całorocznego dochodu spółki, wynikający z art. 30a ust. 1 pkt 4 updof.

Zaliczenie nadpłaty z tytułu VAT przed ogłoszeniem upadłości na poczet zaległości podatkowej jest skuteczne, a postanowienie wydane po upadłości jedynie deklaruje dokonane ex lege zaliczenie, nie naruszając przepisów prawa upadłościowego.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa w dniu powstania nadpłaty, a postanowienie organu podatkowego wydane w tej sprawie ma jedynie charakter deklaratoryjny i nie konstytuuje nowych skutków prawnych ani nie wchodzi do masy upadłości podatnika.

Wydanie wyroku bez udziału syndyka w sprawie upadłościowej P. D. skutkuje jego nieważnością z powodu braku zdolności procesowej upadłego, co prowadzi do uchylenia orzeczenia i ponownego rozpoznania sprawy z udziałem właściwego podmiotu.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa z dniem powstania nadpłaty i powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego do wysokości dokonanej kompensaty, natomiast postanowienie organu podatkowego ma charakter wyłącznie deklaratoryjny i potwierdza skutek już wcześniej zaistniały.

Zaliczenie zwrotu VAT, dokonane z mocy prawa przed ogłoszeniem upadłości, nie wchodzi do masy upadłości. Działanie organu podatkowego po upadłości jedynie potwierdza uprzednio zaistniałe skutki prawne.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności i usprawiedliwień prawnych; Nie wykazano wpływu zarzucanych naruszeń na wynik orzeczenia. Postępowanie sądowe zgodne z kryteriami prawnymi, a zarzuty nie spełniały wymaganego formalizmu.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny przed 2001 r. jest wartość bilansowa majątku wniesionego jako całość do spółki kapitałowej. NSA potwierdził prawidłowość interpretacji WSA, uznając, że punktem odniesienia są przepisy z momentu objęcia udziałów.

W przypadku posiadania oleju napędowego o nieznanym pochodzeniu, podatnik zobowiązany jest do zapłaty podatku akcyzowego, chyba że wykaże, iż podatek ten został już zapłacony przez sprzedawcę. Nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, dotyczącego technicznego aspektu zmiany parametrów paliwa, nie narusza zasad postępowania jeśli okoliczności sprawy nie wymagają wiedzy specjalistycznej.

Serwery komputerowe, zarówno wirtualne, jak i fizyczne, stanowią urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., a wynagrodzenie za ich użytkowanie podlega opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła.

Moment poniesienia wydatków kwalifikowanych w kontekście pomocy publicznej, zgodnie z przepisami, wyznacza moment ich faktycznego wydatkowania, a nie zaliczenia do ewidencji środków trwałych.

Wniosek podatnika o odroczenie terminu płatności zaległości podatkowej niewypełniony formalnie, pozostawiony bez rozpatrzenia zgodnie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, nie narusza prawa, jeśli podatnik nie usunie braków w określonym terminie. Postępowanie procesowe wymagające kompletności wniosku, bez możliwości przedłużenia ustawowego terminu.

Spłata kredytu hipotecznego obciążającego zbywaną nieruchomość oraz wydatki na jej utrzymanie nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, co wyklucza je ze zwolnienia z opodatkowania dochodu z jej sprzedaży pod art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f.

W świetle ustaleń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie doszło do instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego, mającego na celu jedynie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów administracyjnych nie ustępuje do zakończenia postępowania zabezpieczającego, co skutkuje nieprzedawnieniem zobowiązań VAT za okresy będące przedmiotem zabezpieczenia.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie uzasadnia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego; zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uchylający decyzję odpodatkową jest zgodny z prawem, mimo wadliwego uzasadnienia.

Sąd kasacyjny oddalił skargę na wyrok sądu pierwszej instancji z powodu braku uzasadnienia zgody organu na zablokowanie środków na rachunku VAT. Organ skarbowy nie wykazał prawdopodobieństwa wystąpienia zaległości podatkowych.

Brak uprawdopodobnienia braku winy podatnika w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie usprawiedliwia przywrócenia terminu, nawet w kontekście stanu epidemii COVID-19. Organizacja pracy wpływająca na dochowanie terminów procesowych leży po stronie podatnika.

Zaskarżony wyrok i decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostały uchylone. Organy podatkowe nie dostarczyły wystarczających dowodów na stwierdzenie nadużycia prawa, w konsekwencji należy ponownie przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem unijnych standardów w zakresie przepisów o VAT.