Faktury dokumentujące transakcje, które nie zostały faktycznie dokonane, nie spełniają warunków do odliczenia podatku naliczonego ani zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia, gdyż podatek naliczony wynikający z takich faktur nie odpowiada rzeczywistości gospodarczej i w konsekwencji nie może być uwzględniony przy rozliczeniu VAT.

Sprzedaż gruntów, będąca jedynie wykonaniem swego prawa własności, niekoniecznie oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Poboczny cel osiągnięcia korzyści majątkowej z tytułu sprzedaży nieruchomości nie przesądza o występowaniu w charakterze podatnika VAT.

Dla skuteczności doręczenia zastępczego decyzji podatkowej wymagane jest spełnienie wszystkich wymogów formalnych z art. 150 O.p., a brakującedane w dokumentacji doręczenia skutkują nieważnością uznania jej za doręczoną.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie może być domniemane jedynie z uwagi na jego czasowy związek z przedawnieniem zobowiązań podatkowych, a brak realności transakcji wyklucza odliczenie VAT.

Świadczenia kompleksowe w zakresie szkoleń zawodowych, finansowane ze środków publicznych, stanowią usługę kształcenia zawodowego i korzystają ze zwolnienia od VAT (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT). Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia wymierzenie grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej na rzecz wnioskodawcy, mimo wydania decyzji przed wyrokiem sądu pierwszej instancji.

Naruszenie przez organ podatkowy art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewyznaczenie podatnikowi terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego może istotnie wpływać na wynik sprawy, prowadząc do uchylenia decyzji podlegającej kontroli sądowej.

Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek było przewlekłe i miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia wymierzenie kary finansowej oraz odszkodowania dla skarżącej. Decyzja o zwrocie podatku została już wydana, więc zobowiązanie organu do jej wydania było bezprzedmiotowe.

Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie przepisów prawa w kontekście odmowy uchylenia decyzji ostatecznej na drodze wznowienia postępowania podatkowego, jest niezasadna. Brak przyjęcia przesłanek wznowienia przez sąd i organ administracyjny był prawidłowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję organu drugiej instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej dotyczącej wyłudzenia VAT przez I. sp. z o.o., uznając za zasadne zarzuty proceduralne i konieczność ponownego rozpatrzenia dowodów.

W transakcji zakupu i odsprzedaży ropy naftowej przez podmiot z Polski, gdzie transport towaru odbywa się poza terytorium kraju, nie zachodzi możliwość opodatkowania VAT w Polsce, gdy ropa naftowa zostaje dopuszczona do obrotu poza jego granicami.

Działania podejmowane przez osobę fizyczną w zakresie sprzedaży działek z majątku prywatnego, podjęte bez cech zorganizowanej działalności gospodarczej, nie skutkują uznaniem tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego przez organ skarbowy w sposób rażący narusza prawo. Skarga kasacyjna organu skarbowego jest bezzasadna, a zasądzenie odszkodowania na rzecz skarżącej jest uzasadnione prewencyjnie i rekompensacyjnie.

NSA podtrzymuje decyzję organów podatkowych i WSA o odmowie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, uznając, że brak dostatecznej podstawy do uznania, iż skarżący spełnia przesłanki ustawowe oraz umowy międzynarodowe dla takiego ograniczenia.

Art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 może, na zasadzie analogii legis, stanowić podstawę przywrócenia terminów prawa materialnego również w kontekście prawa podatkowego, uznając wartość konstytucyjną ochrony praw obywateli w czasie epidemii.

Podatnik, ubiegając się o zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodu, winien wykazać ich rzeczywiste poniesienie oraz celowość w kontekście art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. W przypadku nieudokumentowania tych wydatków, organy podatkowe mają prawo do odmowy uznania ich za koszt uzyskania przychodu.

Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju jako podmiot działający w reżimie publicznoprawnym nie jest wykluczony z kategorii podatników VAT, gdyż jego działalność doradcza nosi znamiona charakterystyczne dla działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Wydatki ponoszone na rzecz współpracowników działających na podstawie umów cywilnoprawnych (B2B) należy kwalifikować jako wydatki na reprezentację, a tym samym wykluczyć je z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Umowa leasingu podatkowego, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób prawnych, może obejmować nie tylko poszczególne środki trwałe, ale również przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, co uzasadnia możliwość amortyzacji dodatniej wartości firmy powstałej w wyniku takiej transakcji.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, ponieważ zarzuty nie korespondowały z podstawą prawną decyzji, tj. art. 22 § 2a O.p., co uniemożliwiało merytoryczną ocenę jej zasadności przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Interpretacja przepisów o uldze na robotyzację wymaga uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na leasing operacyjny maszyn lub urządzeń fabrycznie nowych, niezależnie od ich stosowania demonstracyjnego, jeżeli wynikają one z umowy leasingu i ostatecznie zmieniają właściciela na leasingobiorcę.

Organ interpretacyjny powinien wydać interpretację indywidualną na pisemny wniosek, spełniający wymagania formalne określone dla uzyskania ulgi podatkowej, w przypadku braku formalnych przeszkód do wszczęcia postępowania, nawet przy złożonej metodologii ewidencjonowania kosztów.

Dowody księgowe mogą stanowić podstawę rozpoznania kosztów uzyskania przychodów jedynie wtedy, gdy są rzetelne, kompletne i wiernie odzwierciedlają rzeczywisty przebieg operacji gospodarczej; samo powołanie się przez podatnika na dobrą wiarę lub brak wiedzy o nadużyciach kontrahenta nie wpływa na wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.

Zobowiązanie do zapłaty podatku akcyzowego w całości powstaje, gdy nie można ustalić wcześniejszego rozliczenia akcyzy, opierając się wyłącznie na niekompletnych dokumentach i niespełniających pełnych wymagań jakościowych analizach produktów.