Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.

Dofinansowanie otrzymane z funduszy unijnych w celu pokrycia kosztów realizacji projektu nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług i nie może być uznane jako zwiększający ją czynnik zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej stanowi przeszkodę prawną uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn na podstawie deklaracji SD-3 z uwagi na zakres przedmiotowy obu postępowań. (art. 165a Ordynacji podatkowej)

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

NSA uznał, że wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na rozstrzygnięcie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego naruszeń prawa do obrony oraz brak nowych dowodów.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo że jego niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy; niewykazanie tych okoliczności skutkuje przypisaniem odpowiedzialności niezależnie od subiektywnego przekonania o stanie majątkowym spółki.

Sąd potwierdził, że w ocenie wniosków o indywidualną interpretację podatkową organ musi uwzględniać wszystkie elementy stanu faktycznego przedstawione przez wnioskodawcę, w tym charakter (odpłatny lub nieodpłatny) udzielanych licencji, celem właściwego zastosowania art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.d.o.p.

Złożenie zeznania SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej, której zakres obejmuje deklarowane czynności majątkowe, nie skutkuje wszczęciem odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn, gdyż skutecznie doręczone upoważnienie do kontroli wyklucza takie wszczęcie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej, a nowe dowody muszą istnieć i być nieznane organowi wydającemu decyzję; ich brak uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Zwrot kosztów postępowania sądowego od skarżącego na rzecz organu podatkowego, oddalenie skargi o wznowienie postępowania wobec braku spełnienia przesłanek z art. 272 § 2a p.p.s.a. na podstawie niewpływu wyroku TSUE na treść orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie podatnika skutkami podania niewłaściwego adresu do doręczeń jest zgodne z prawem, a postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Złożenie deklaracji SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej nie skutkuje rozpoczęciem odrębnego postępowania podatkowego, gdy kontrola obejmuje również sporną darowiznę, zapobiegając dublowaniu postępowań (art. 165a O.p.).

Zwolnienie podatkowe od wypłat odsetek, przyznane na podstawie art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., zależne jest od posiadania statusu "rzeczywistego właściciela" przez spółkę otrzymującą odsetki. W praktyce spółka pełniąca jedynie rolę pośrednika nie spełnia warunków zwolnienia. Płatnik podatku zobowiązany jest do weryfikacji tego statusu w zgodności z Dyrektywą 2003/49/WE oraz u.p.o.

Miasto M. ma prawo do stosowania własnej metody określania proporcji odliczenia podatku VAT od wydatków cmentarnych, gdyż lepiej odzwierciedla ona związek zakupów z prowadzoną działalnością opodatkowaną.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowość wszczęcia i prowadzenia kontroli celno-skarbowej, która uniemożliwia rozpoczęcie nowego postępowania w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Złożenie zeznania SD-3 po wszczęciu kontroli nie stanowi podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że najem nieruchomości pomiędzy podmiotami powiązanymi, realizowany po cenach rynkowych, nie stanowi ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, co uzasadnia uchylenie dotychczasowej interpretacji indywidualnej.

Rozstrzygnięcie NSA uchylające częściowo wyrok WSA i decyzję podatkową ze względu na niewystarczające rozważenie kwestii przedawnienia zobowiązań w podatku akcyzowym, nakazuje ponowne rozpatrzenie z uwzględnieniem skuteczności postępowania karnoskarbowego.

Wystawienie faktury VAT nieodzwierciedlającej rzeczywistej transakcji rodzi obowiązek zapłaty podatku zgodnie z art. 108 ustawy VAT, niezależnie od świadomości podatnika o nadużyciu; brak zachowania należytej staranności wyłącza prawo do odliczenia podatku VAT.

Osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole ponosi odpowiedzialność jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zaliczek od wynagrodzeń pracowników, jako że przedszkole nie stanowi odrębnego podmiotu prawnego zdolnego do posiadania majątku i zaciągania zobowiązań.

Oddalenie skargi kasacyjnej - osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole jako organ prowadzący zobowiązana do naliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, nie samodzielne przedszkole, które nie posiada zdolności prawnej do pełnienia roli płatnika.

Rekompensata pieniężna przyznawana ławnikom za udział w czynnościach sądowych, nie jest dietą ani inną należnością zwolnioną z opodatkowania na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b i pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.