Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA oraz postanowienia organu podatkowego, wskazując na niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ powinien ograniczyć wstrzymanie zwrotu do kwoty rzeczywiście spornej oraz uwzględnić nowe okoliczności wynikające z kontroli.

Podatnik posiada interes prawny do żądania zwrotu odsetek za zwłokę od podatku zapłaconego przez płatnika, jeżeli ekonomiczny ciężar tych odsetek poniesiony został przez podatnika, co uprawnia go do wystąpienia w postępowaniu o uznanie nadpłaty.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

W przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT, organ podatkowy zobowiązany jest przedstawić pełne i uzasadnione powody konieczności dalszej weryfikacji, w przeciwnym razie nadużywa uprawnienia prolongowania terminu zwrotu.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłości P.S. została oddalona, jako że zapłata wpłaty podatku VAT za 10/2011 i jej zaliczenie na poczet najstarszej zaległości podatkowej były zgodne z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zastosowanie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. dla przedłużenia zwrotu VAT wymaga istnienia wyraźnych przesłanek i powinno być szczegółowo uzasadnione, co stanowi odstępstwo od zasady terminowego zwrotu podatku, zwłaszcza gdy korzystanie z tej instytucji prowadzi do naruszenia praw podatnika.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie skutkuje wznowieniem biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych; zawieszenie przedawnienia trwa do zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być oparte na szczegółowym i uzasadnionym wykazaniu przesłanek weryfikacyjnych przez organ podatkowy. Niedopuszczalne jest opieranie decyzji o przedłużeniu jedynie na ogólnikowych stwierdzeniach dotyczących wcześniejszych kontroli.

NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.

ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Dla uzyskania ulgi prowzrostowej określonej w art. 18eb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezbędne jest, aby produkty były wytworzone przez podatnika bez pośrednictwa podmiotów zewnętrznych. Produkty zlecone do produkcji zewnętrznym wykonawcom nie spełniają tego kryterium.

Brak prawidłowego doręczenia decyzji organu egzekucyjnego likwidatorowi spółki uniemożliwia przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a co za tym idzie, powoduje wygaśnięcie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

W wypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, sąd musi uwzględnić całokształt okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym zastosowanie instytucji uprawdopodobnienia umożliwia przywrócenie terminu w sytuacji, gdy strona nie dochowała należytej staranności.

Nadpłata podatku dochodowego powstaje z dniem złożenia skorygowanej deklaracji rocznej, a nie z dniem pobrania nienależnego podatku przez płatnika. Oprocentowanie nadpłaty obliczane jest od dnia złożenia korekty wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT powinno być adekwatnie uzasadnione, wskazując istotne wątpliwości co do zasadności zwrotu, a jego zakres powinien być odpowiedni do rzeczywistych wątpliwości. Organ odwoławczy nie może przedłużać terminu zwrotu bez dostatecznego uzasadnienia, które dotyczyłoby konkretnej części kwoty spornego zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy, bez wskazania uzasadnionych przyczyn dotyczących całości kwoty, stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT. Organ podatkowy musi dokładnie uzasadnić potrzebę dalszej weryfikacji jedynie w zakresie rzeczywiście spornym.