Odmowa przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej faktur EDI była nieuzasadniona, ponieważ wniosek dotyczył rozumienia przepisów prawa podatkowego, a nie jedynie kwestii technicznych.
Dla zwolnienia członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarczające jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie; merytoryczne rozpatrzenie wniosku nie ma w tym kontekście znaczenia.
Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych do zakończenia postępowania zabezpieczającego, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było wyłącznie działaniem instrumentalnym.
Wykorzystywanie samochodów osobowych przez pracowników spółki do celów mieszanych nie generuje obowiązku podatkowego z tytułu ukrytych zysków, jeśli pracownicy nie są wspólnikami spółki, co wynika z analizy językowej i intencji ustawodawcy art. 28m u.p.d.o.p.
Przysporzenie majątkowe w formie korzystania ze służbowego samochodu przez członka zarządu będącego jednocześnie wspólnikiem spółki stanowi ukryty zysk, w rozumieniu art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b u.p.d.o.p., podlegający opodatkowaniu ryczałtem.
Sąd oddala skargę kasacyjną ze względu na brak podstaw do uznania, iż doszło do naruszeń proceduralnych lub merytorycznych w decyzji organu administracyjnego dotyczącej ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.
Odmowa wydania interpretacji indywidualnej na wniosek Gminy B. jest uzasadniona, gdyż przedstawiony stan faktyczny odpowiada zagadnieniu wcześniejszej opinii Szefa KAS, wskazującemu na możliwe nadużycie prawa podatkowego. Sąd uchylił wyrok WSA i oddalił skargę.
Przychody ze świadczenia usług mieszczących się w grupowaniu PKWiU 62.01.12.0, związanych z oprogramowaniem, podlegają opodatkowaniu stawką 12% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów, mimo, że nie dotyczą bezpośrednio działań programistycznych.
Odliczenie podatku naliczonego z faktur wystawionych przez kontrahentów wymaga, aby faktury te dokumentowały faktyczne zdarzenia gospodarcze; brak odzwierciedlenia rzeczywistych transakcji w dokumentach uniemożliwia uznanie podatku naliczonego za prawidłowy.
Uwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania spółki nie następuje wyłącznie przez złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, lecz także w przypadku, gdy we właściwym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub zatwierdzono układ w postępowaniu układowym.
Spółka realizująca zadania publiczne na zlecenie powiatu, finansowane dotacją, nie działa jako podatnik VAT w rozumieniu ustawy o VAT, gdy działalność nie ma charakteru gospodarczego i nie podlega opodatkowaniu.
W sytuacji braku jednoznacznych przepisów podatkowych, wydatki związane z mieszanym użyciem składników majątku przez pracowników spółki nie mogą być traktowane jako niezwiązane z działalnością gospodarczą i opodatkowane w sposób przewidziany dla ukrytych zysków.
W przypadku braku wystarczającej analizy porównywalności i nierozważenia istotnych okoliczności gospodarczych, ustalenie dochodów podatnika w drodze oszacowania jest niezasadne. Wiążące, prawidłowe zastosowanie art. 11 u.p.d.o.p. wymaga kompleksowej i starannej oceny wszystkich potencjalnie istotnych transakcji.
Elementy infrastruktury narciarskiej, takie jak wyciągi i koleje linowe, nie mogą być automatycznie kwalifikowane jako obiekty budowlane podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości bez szczegółowej analizy oraz zgodności z przepisami Prawa budowlanego.
Podmiot uczestniczący w karuzeli podatkowej nie może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT, gdy istnieje wiedza o oszukańczej naturze transakcji. Zawieszenie przedawnienia wskutek postępowania karno-skarbowego jest legalne, jeśli nie służy wyłącznie przedłużeniu terminu.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje podatnikowi, jeżeli na podstawie okoliczności danej transakcji mógł lub powinien był wiedzieć, że uczestniczy w czynnościach służących nadużyciom w podatku VAT; niedochowanie należytej staranności wyłącza dobrą wiarę podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedopełnienie warunków krajowych sprzecznych z prawem unijnym, nie stanowi przeszkody dla korekty VAT po upływie dwuletniego terminu. Zasada pierwszeństwa prawa unijnego pozwala pominąć te ograniczenia warunkujące zastosowanie ulgi na złe długi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 15 zzr ust. 1 pkt 3 ustawy o COVID nie dotyczy zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Zobowiązania podatkowe za okresy od marca do listopada 2016 r. ulegają przedawnieniu, a dla późniejszych transakcji brak przesłanek do zastosowania stawki 0% VAT.
Grunty związane z likwidowaną linią kolejową, które nie są faktycznie udostępniane przewoźnikom, nie kwalifikują się do zwolnienia z podatku od nieruchomości. Faktyczne udostępnienie oraz wykorzystywanie w działalności gospodarczej są kluczowe dla stosowania zwolnień podatkowych.
Członek zarządu spółki z o.o. podlega odpowiedzialności podatkowej za zaległości w VAT, jeżeli pełnił funkcję w czasie powstania zobowiązania, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Formalne pełnienie funkcji przesądza o odpowiedzialności, niezależnie od faktycznego wykonywania obowiązków.
Czynny podatnik VAT nie ma prawa do preferencyjnej stawki 0% dla WDT, jeśli transport nie jest faktycznie realizowany na rzecz nabywcy wskazanego na fakturze. Weryfikacja kontrahenta i należyta staranność są konieczne, a samo formalne posiadanie dokumentów nie wystarcza.
Pojęcie nadużycia prawa w zakresie podatku VAT może być stosowane na podstawie orzecznictwa TSUE, nawet przed formalnym wprowadzeniem odpowiednich przepisów do prawa krajowego, jeżeli celem transakcji było uzyskanie nieuzasadnionej korzyści podatkowej, łamiąc zasady wynikające z celów przepisów unijnych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dla skorzystania z ulgi na złe długi w podatku VAT, warunek dwuletniego terminu od wystawienia faktury może być pominięty, jeśli uniemożliwiający jego dotrzymanie przepis krajowy jest sprzeczny z prawem unijnym.
Na podstawie art. 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy COVID, bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych ulega zawieszeniu, co pozwala podatnikom na skuteczne składanie wniosków o stwierdzenie nadpłaty po okresie zawieszenia, z zasadą in dubio pro tributario interpretującą przepisy na ich korzyść.