Za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu, o ile nie wykazano złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie, niezależnie od liczby wierzycieli spółki.

Instytucje pożyczkowe są uprawnione do zaliczenia nieściągalnych wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b) u.p.d.o.p., a ustawa o kredycie konsumenckim spełnia rolę 'odrębnej ustawy' w tym zakresie.

Członek zarządu spółki nie może uwolnić się od odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe bez wykazania braku winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, zgodnie z art. 116 § 1 pkt 1 lit. b Ordynacji podatkowej.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje, jeżeli egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże, że złożono we właściwym czasie wniosek o upadłość lub że niezłożenie wniosku nie wynika z jego winy.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zastosowania przez organy podatkowe wartości rynkowej budowli elektrowni wiatrowych przy określeniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, uznając za słuszną opinię biegłych co do oszacowania tej wartości na dzień 1 stycznia 2017 r.

Spółka komandytowa wypłacając komplementariuszowi zaliczki w trakcie roku podatkowego nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego. Pobór taki jest dopuszczalny dopiero po zakończeniu roku podatkowego, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ustawy.

Podmiot prywatny świadczący usługi edukacyjne może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o podatku VAT, gdy realizuje cele edukacyjne podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych przewidziane w art. 67a § 1 pkt 2 O.p. stanowią wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania, dlatego przesłanki ‘ważnego interesu podatnika’ oraz ‘interesu publicznego’ powinny być interpretowane ściśle i odnosić się do sytuacji nadzwyczajnych, wykraczających poza zwykłe ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem działalności.

Obowiązkiem podatnika jest przedstawienie dowodów dokumentujących pokrycie wydatków w sposób przekonujący, umożliwiający stwierdzenie ich pochodzenia z ujawnionych źródeł zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej. W przypadku nierzetelnego udowodnienia skarżący naraża się na utrzymanie decyzji o opodatkowaniu z uwagi na dochody nieujawnione.

Organ interpretacyjny uprawniony jest do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż czynności opisane we wniosku mogą prowadzić do unikania opodatkowania, zgodnie z art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

W postępowaniu dotyczącym ustalenia kosztów postępowania podatkowego nie dokonuje się merytorycznej oceny opinii biegłego. Decyzje uchylone nieprawomocnie pozostają w obrocie prawnym do czasu uprawomocnienia się wyroku, co uzasadnia możliwość orzekania o kosztach.

Przychody z dzierżawy praw do znaku towarowego, niezwiązanych z działalnością gospodarczą, powinny być zakwalifikowane jako przychody z dzierżawy zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., co wyklucza przypisanie ich do przychodów z praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził spełnienie przesłanek do pociągnięcia członka zarządu do solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, wobec wykazania bezskuteczności egzekucji i braku terminowego zgłoszenia upadłości, którą to odpowiedzialność potwierdzają przyjęte ustalenia faktyczne.

Członek zarządu spółki z o.o., na którego nałożono odpowiedzialność podatkową jako osoby trzeciej z tytułu zaległości podatkowych spółki, nie może zostać zwolniony od tej odpowiedzialności, gdy egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, a sam wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po terminie określonym przepisami prawa.

Decyzja dotycząca odpowiedzialności podatkowej osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powinna być doręczana na adres z ewidencji PESEL, nie zaś z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Z uwagi na brak nowych istotnych dowodów lub okoliczności nieznanych organowi w dniu wydania decyzji, nie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego za 2013 r. w trybie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Nieruchomość posiadana przez przedsiębiorcę i ujawniona w księgach jako inwestycja może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet przy braku faktycznego zajęcia. Techniczne przeszkody bez decyzji o rozbiórce nie wpływają na kwalifikację opodatkowania.

Zaskarżony wyrok WSA w Warszawie został uchylony z powodu stwierdzenia, że decyzja organu odwoławczego była należycie uzasadniona, a klasyfikacja obiektu jako budynku w ewidencji gruntów jest wiążąca dla organu podatkowego. Sąd I instancji powinien rozstrzygnąć merytorycznie zasadność opodatkowania budynku zgodnie ze stanem faktycznym.

W sprawie podatku od nieruchomości, wcześniejsza prawomocna ocena prawna o statusie przedsiębiorcy skarżącej A. pozostaje wiążąca, pomimo późniejszych zmian legislacyjnych; kasacja bezzasadna.

Brak wskazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny konkretnych przepisów prawa naruszonych w zaskarżonej decyzji jest istotnym uchybieniem proceduralnym, które uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA, uznając, iż doręczenie protokołu kontroli podatkowej pełnomocnikowi było prawidłowe, oraz potwierdzając skuteczność przedłużenia terminu przedawnienia. Sprawa skierowana do ponownego rozpoznania przez WSA.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz uchylenie decyzji o dodatku VAT dla O. s.c., gdyż nie wykazano braku zasadności faktur spółki i należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Dopuszczalne jest odwołanie się do uprzedniej opinii organu krajowego w sytuacji, gdy stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną wykazuje istotne podobieństwo do stanu faktycznego opiniowanej sytuacji, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki za zaległości podatkowe nie ustaje, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał braku winy w opóźnieniu złożenia wniosku o upadłość ani nie wskazał majątku umożliwiającego zaspokojenie zaległości w znacznej części.