NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję DIAS z uwagi na niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i naruszenie przepisów proceduralnych, nakazując uzupełnienie postępowania poprzez przesłuchanie kluczowego świadka S. M. dotyczącego realności spornych usług.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości akcyzowych, zasada proporcjonalnego zaliczenia nie może pomijać okresów, w których zaniechano naliczania odsetek, a przepisy Ordynacji podatkowej obowiązują na równi, również przy podatkach związanych z importem towarów.

W przypadku niedopełnienia terminu do zgłoszenia SD-Z2, organ podatkowy nie jest zobligowany do wzywania strony do uzupełnienia wniosku, jeśli nie zawiera on okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu; brak formalny wniosku nie wpływa na tok postępowania, a podlega ocenie według staranności strony.

W sytuacji, gdy w umowie o pracę nie określono odrębnie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, nie można skarżyć się o nadpłatę podatku dochodowego, powołując się na późniejsze porozumienia zmieniające treść stosunku pracy z mocą wsteczną. Zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 updof wymaga jednoznacznego rozróżnienia wynagrodzenia w chwili trwania stosunku pracy.

Podatnik uczestniczący świadomie w oszukańczej strukturze podatkowej nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, niezależnie od deklarowanej nieświadomości udziału w oszustwie. Transakcje związane z takim procederem pozostają poza systemem VAT.

Wystawienie przez podatnika fikcyjnych faktur nie daje prawa do zastosowania stawki 0% VAT na WDT, skutkuje wymiarem podatku według stawki 23% oraz obowiązkiem zapłaty wskazanego podatku (art. 108 ust. 1 u.p.t.u.). Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego może być zasadne nawet wobec wszczęcia postępowania karnego skarbowego.

Decyzja podatkowa z dnia 7 września 2020 r. ma przymiot ostateczności i może być wzruszona w trybach nadzwyczajnych; postępowanie nadzwyczajne może być prowadzone w odniesieniu do wygasłej decyzji zabezpieczającej w celu jej weryfikacji prawnej.

Skarga kasacyjna M.G. w sprawie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona z powodu niewykazania naruszenia art. 22 § 2a O.p., stanowiącego podstawę decyzji. Zarzuty dotyczące konstytucyjności oraz prawa unijnego były niezasadne dla przedmiotu sprawy.

Decyzja ostateczna o zabezpieczeniu podatkowym, mimo wygaśnięcia, może być poddana weryfikacji w trybie nadzwyczajnym, gdyż jej skutki prawne trwają nawet po wygaśnięciu. NSA oddala skargę organu jako bezzasadną.

Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora KIS z naruszeniem art. 14c § 1 i § 2 O.p. nie uwzględniała istotnych elementów stanu faktycznego, co skutkowało jej uchyleniem w zaskarżonej części przez WSA oraz oddaleniem skargi kasacyjnej przez NSA.

Zobowiązanie podatkowe P. N. nie uległo przedawnieniu, gdyż wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może być uznane za instrumentalne jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatkowego.

Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta na Cyprze, niezaangażowane w Polsce w sposób sugerujący stałość gospodarczej aktywności, nie przenosi ciężaru dowodowego na usługodawcę w postaci nadmiernej weryfikacji siedziby dla celów VAT.

Faktury VAT wystawione przez podmioty, które nie faktycznie nie realizowały usług, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu, nawet gdy podatnik działał w dobrej wierze i zachowując należytą staranność.

Członek zarządu spółki nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki, jeśli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłoszono we właściwym czasie, co wymaga ustalenia zgodnie z art. 11 i 21 p.u. oraz szczególnymi przepisami ustawy COVID-19.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.a. i art. 54 § 1 pkt 7 O.p., w przypadku importu towarów, nieuregulowanie w terminie należności podatkowych skutkuje zawieszeniem naliczania odsetek za zwłokę, jeśli decyzja nie zostanie doręczona w terminie 3 miesięcy od wszczęcia postępowania administracyjnego.

Brak możliwości powołania się na przesłanki wykluczające odpowiedzialność członka zarządu z uwagi na udział spółki w oszustwie podatkowym jest błędem. Ocena zaistnienia przesłanek egzoneracyjnych powinna być dokonana niezależnie od okoliczności powstania zaległości podatkowej.

Przepis art. 48 ust. 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej nałożenia obowiązku udostępnienia przez bank informacji objętych tajemnicą bankową.

Nieuzasadnione jest uznanie korekty deklaracji podatkowej za samoistną przesłankę do zwrotu nadpłaty podatku. Organ podatkowy nie jest w bezczynności, wzywając do złożenia odrębnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, wymagając tym samym działania podatnika.

Odmowa zawieszenia postępowania w podatku VAT, gdy brak zależności od rozstrzygnięcia innych postępowań podatkowych, jest zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej. Prawomocność decyzji akcyzowych i paliwowych nie stanowi prejudykatu obligującego do zawieszenia postępowania VAT.

Odmowa zawieszenia postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za listopad 2013 r. była prawidłowa, gdyż postępowania dotyczące podatku akcyzowego i opłaty paliwowej nie stanowią zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Spółka komandytowo-akcyjna, jako kapitałowa w rozumieniu Dyrektywy 2008/7/WE, powinna być traktowana jako taka dla potrzeb PCC, co stosuje się do całości jej działań, nie tylko restrukturyzacyjnych.

Skarga kasacyjna skarżącej na decyzję organu podatkowego o opodatkowaniu usług transportowych VAT w Polsce została oddalona jako bezzasadna; działalność skarżącej podlegała krajowemu opodatkowaniu VAT.

Samochody typu MHEV (miękkie hybrydy) posiadające funkcjonalność wspomagającą silnika elektrycznego, ale niemogące działać tylko na nim, kwalifikują się do obniżonych stawek akcyzy na zasadach określonych w ustawie o podatku akcyzowym, bez szerszej klasyfikacji CN.

Decyzja organu podatkowego w kwestii zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2018 r. nie była dotknięta przedawnieniem, gdyż pięcioletni okres przedawnienia rozpoczął się 21 maja 2019 r., a zatem decyzja doręczona 21 maja 2024 r. była skutecznie wniesiona w ostatnim dniu terminu przedawnienia.