Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, a niezłożenie takiego zeznania nie skutkuje 5-letnim terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.

W postępowaniu kontrolnym dotyczącym prawa do odliczenia podatku naliczonego istotna jest wyraźna identyfikacja rzeczywistego przebiegu transakcji oraz zgodna z Dyrektywą 112 wykładnia prawa podatkowego. Postępowanie dowodowe musi jednoznacznie wykazać pozorność czynności celem wykluczenia prawa do odliczenia.

Dokonanie płatności przy użyciu mechanizmu podzielonej płatności nie wyklucza automatycznie przesłanki uzasadnionej obawy wyłudzeń skarbowych. Zastosowanie blokady rachunku bankowego w takim przypadku jest zasadne jako środek przeciwdziałania nadużyciom podatkowym na podstawie art. 119zv i art. 119zw Ordynacji Podatkowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej, WSA nie naruszył prawa procesowego ani materialnego przy oddaleniu zarzutów związanych z przedawnieniem zobowiązań podatkowych; braki konstrukcyjne kasacji wykluczają instancyjną kontrolę rozstrzygnięcia.

Sprzedaż działek przez małżonkę wnioskodawcy stanowiła zarząd majątkiem prywatnym i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie była częścią działalności gospodarczej tej małżonki, pomimo jej zarejestrowania jako podatnika czynnego VAT.

W przypadku darowizny środków pieniężnych, udokumentowanie jej przekazania musi być zgodne z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. NSA uznał, że uchwała dotycząca przekazania na rachunek płatniczy obdarowanego ma ograniczone zastosowanie i nie ingeruje w przesłanki dotyczące rachunków osób trzecich.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając brak istotnego wpływu podnoszonych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, co zgodne jest z art. 184 p.p.s.a.

Sąd, powołując się na uchwałę II FPS 4/11 oraz brak mocy powszechnie obowiązującej wyroku TK SK 23/19, uznaje prawidłowość decyzji podatkowej w zakresie stosowania wyższej stawki podatku od mieszkań, w których znajdują się wyodrębnione garaże.

Obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wyznaczenia innego organu odwoławczego w sprawach podatkowych. Odmowa wszczęcia postępowania zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej była zasadna, a zarzuty naruszenia zasady zaufania i prawa do bezstronnego postępowania były niezasadne.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom w trakcie roku podatkowego, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., w braku możliwości pomniejszenia o należny podatek CIT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie blokady rachunków bankowych przez DIAS było zasadne, a przesłanki z art. 119zv oraz 119zw Ordynacji podatkowej zostały skutecznie wykazane, co wpływa na potwierdzenie prawidłowości postępowania organów skarbowych.

Członkowie zarządu mogą być odpowiedzialni za zaległości podatkowe spółki, jeśli faktycznie pełnią tę funkcję w okresie odpowiedzialności, niezależnie od rzekomej rezygnacji, której skutki prawne nie zostały potwierdzone dowodowo.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla rozstrzygnięcia sądowe i administracyjne w zakresie umorzenia zaległości podatkowych, wskazując na konieczność uwzględniania szerszego kontekstu osobistego podatnika przy ocenie przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, w duchu art. 67a § 1 o.p.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku za dany rok podatkowy ze względu na niemożność określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki w trakcie trwania roku podatkowego.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości wyznaczenia innego dyrektora izby administracji skarbowej do prowadzenia spraw podatkowych, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania w tym zakresie.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane, albo wystawionych przez podmiot nieistniejący, niezależnie od formalnej poprawności takich faktur.

Zbycie udziałów we współwłasności statku turystycznego przez gminę, wykorzystywanego wyłącznie do działalności publicznoprawnej, nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Nie można uznać gminy za podatnika VAT, gdy czynność zniesienia współwłasności nie wiąże się z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Nie można stosować stawki podatku 23% w przypadku WDT, jeśli nie ustalono że transakcja narusza formalne i materialne warunki przepisywane dla WDT, chyba że wykazano świadome uczestnictwo podatnika w oszustwie podatkowym.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.S.A.; art. 249§ 1 Ordynacji podatkowej nadal obowiązuje w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, niezależnie od analogicznych przepisów k.p.a., z racji ich zastosowania do odmiennych kategorii prawnych.

Przepisy krajowe nie naruszają unijnej dyrektywy w zakresie zwrotu akcyzy przy eksporcie; ograniczenie prawa do zwrotu w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych z Polski jest zgodne z prawem unijnym.

Eksploatacja statku w transporcie międzynarodowym polega na przewozie osób lub ładunków między portami w celach zarobkowych; brak takiej działalności skutkuje brakiem podstaw do ograniczenia poboru zaliczek na podatek zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji i art. 22 § 2a Ordynacji Podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wymaga szczegółowego uzasadnienia i porównania z interpretacją ogólną. Wadliwości formalne uzasadnienia przez organ naruszają prawo podatnika do rzetelnej oceny faktycznej i prawnej.

NSA stwierdził, że organy podatkowe nie przedstawiły wystarczających dowodów na poparcie twierdzenia o nadużyciu prawa przy WDT, wymagających zastosowania krajowej stawki VAT, co skutkowało uchyleniem decyzji i przyznaniem podatnikowi prawa do stawki 0% VAT.