Fakt, że Skarb Państwa jest jedynym wierzycielem spółki, nie zwalnia członka zarządu z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie ani nie wyłącza jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które według ewidencji gruntów i budynków są sklasyfikowane jako niemieszkalne, mogą być objęte stawką podatku od nieruchomości właściwą dla działalności gospodarczej, nawet jeśli faktycznie są wykorzystywane na cele mieszkalne.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają za jej zaległości podatkowe solidarnie, jeżeli nie wykazali, że w "właściwym czasie" zgłoszono wniosek o upadłość lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne. Odpowiedzialność ta nie jest zniesiona przez późniejsze umowy układowe czy inne okoliczności niewypłacalności spółki.

Kasacja oddalona, gdyż zarzuty proceduralne Skarżącego uznano za niezasadne; sąd potwierdził prawidłowość doręczeń decyzji podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przekroczył zakres sprawy i uchylił wyrok, zlecając ponowne rozpoznanie. NSA wskazał na konieczność ograniczenia oceny do zasadności naliczania odsetek, z wyłączeniem oceny nieważności decyzji wymiarowej.

Skarga kasacyjna została oddalona. Skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających zwolnienie z cła i VAT na towary w walce z COVID-19. Wyrok utrzymujący odmowę związany był z poprawnie dokonanymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi sądu pierwszej instancji.

W braku terminowego zgłoszenia wniosku o upadłość spółki przez członka jej zarządu, tenże członek ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pod warunkiem bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, chyba że upadłość zostanie zgłoszona w terminie określonym w ustawie upadłościowej.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie odroczenia płatności podatkowej VAT, zarządzając ponowne rozpoznanie sprawy. WSA powinien przeprowadzić szczegółową ocenę granic uznania administracyjnego oraz właściwe ustalenie przesłanek przyznania ulgi.

Skarga kasacyjna F. sp. z o. o. została oddalona z uwagi na brak dowodów świadczących o instrumentalnym charakterze wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz nieudokumentowane poniesienie kosztów uzyskania przychodów na usługi niematerialne, które nie wykazują związku z generowaniem przychodów.

Zyski wypracowane przez przedsiębiorcę jako osobę fizyczną przed przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę kapitałową nie podlegają opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli są wyraźnie wyodrębnione w księgach spółki.

Członek zarządu spółki ograniczonej odpowiedzialności ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykaże, że właściwie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości w wymaganym terminie, mimo znanej i potwierdzonej trwałym zobowiązaniem niewypłacalności.

Sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej przez rolnika będącego czynnym podatnikiem VAT do prowadzenia działalności rolniczej podlega opodatkowaniu VAT jako czynność wykonywana w ramach działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną podatnika, uznając brak prawa do odliczenia podatku VAT z faktur nie dokumentujących rzeczywistych transakcji. Podatnik nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA, stwierdzając brak instrumentalnego charakteru w działaniach organów podatkowych dotyczących wszczęcia postępowania karnego skarbowego, co skutkowało zawieszeniem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Faktury VAT uznane za nierzetelne nie stanowią podstawy do uznania ich za koszty uzyskania przychodów. Organy podatkowe nie są zobowiązane do bezpośredniego potwierdzania transakcji, a podatnik musi wykazać rzeczywisty charakter wydatku.

W postępowaniu o przywrócenie terminu termin siedmiodniowy biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, którą sąd pierwszej instancji winien dokładnie ustalić i uzasadnić. Błędna ocena daty rozpoczęcia terminu stanowi podstawę do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Dla zwolnienia likwidatora z odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki niewypłacalność względem jednego wierzyciela jest wystarczającą przesłanką do zgłoszenia wniosku o upadłość. Obowiązek ten nie zależy od liczby wierzycieli, lecz od niewykonania wymagalnych zobowiązań.

Na gruncie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki nie jest uzależniona od liczby wierzycieli wymienionych w przepisach prawa upadłościowego, co potwierdzają stanowiska orzecznictwa i TSUE.

Doręczenie decyzji podatkowej nieprawidłową drogą (pocztowo zamiast elektronicznie) powoduje jej nieskuteczność procesową oraz brak wejścia do obrotu prawnego, co skutkuje niedopuszczalnością odwołania.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego, doręczone na podstawie nieprawidłowo przyjętego zakresu pełnomocnictwa, jest czynnością procesową nieskuteczną, co oznacza, że postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte, a wydane decyzje nie wywołują skutków prawnych.

Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w kontekście podatku dochodowego. Ciężar dowodu spoczywa na podatniku, który musi wykazać prawdziwość i rzetelność dokumentów uzasadniających zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych.

O rzetelności faktury dla celów podatku od towarów i usług nie przesądza jej formalna poprawność. Jeżeli brak jest materialnych podstaw jej wystawienia, w szczególności gdy zafakturowane czynności nie zostały rzeczywiście wykonane w sposób wynikający z dokumentu, faktura nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podmioty, które wiedziały lub które powinny były wiedzieć o uczestnictwie w transakcjach służących oszustwom podatkowym w ramach karuzeli VAT, nie są uprawnione do odliczenia podatku naliczonego.