Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, ponieważ jego wykładnia jest już ugruntowana i nie zmienia zasadniczo interpretacji norm unijnych wobec prawa krajowego, naruszając stabilność decyzji ostatecznej.

Faktury wystawione za usługi doradcze, nie poparte wystarczającymi dowodami rzeczywistego wykonania, nie uprawniają do odliczenia VAT, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT.

Łączne zobowiązanie pieniężne, określone w art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, nie tworzy nowego zobowiązania podatkowego, a stanowi formę jego poboru. Zaskarżona decyzja organu podatkowego o łącznym zobowiązaniu była zgodna z prawem, brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje po wykazaniu przez organ bezskuteczności egzekucji wobec spółki, natomiast zwolnienie się z tej odpowiedzialności wymaga od członka zarządu udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych.

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim czasie i nie wykazał braku własnej winy, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

Otwarcie w odpowiednim czasie postępowania restrukturyzacyjnego zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe zarządu, równorzędnie do wniosku o ogłoszenie upadłości, bez dodatkowych przesłanek (art. 116 § 1 o.p.).

W sytuacji, gdy członek zarządu spółki nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, ponosi on solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej, o ile nie wskaże mienia spółki na pokrycie tych zaległości ani nie wykaże braku winy.

Po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalna korekta przez organ podatkowy ani przez podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Organy podatkowe tracą prawo do zmiany lub ustalania wysokości takich nadwyżek po przedawnieniu.

Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach nie może rozstrzygać kwestii przedawnienia zobowiązań zabezpieczonych hipoteką, ponieważ jest czynnością materialno-techniczną, ograniczoną do potwierdzania danych znajdujących się w rejestrach organów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż grunt zajęty pod niewykorzystaną infrastrukturę kolejową stanowi odrębny przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości, nawet jeśli przewozy na tej infrastrukturze są zawieszone. Nieprzydatność infrastruktury kolejowej do ruchu nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia podatkowego, gdyż nieznalezienie dla niej zastosowania gospodarczo nie uniemożliwia

NSA uznaje, że organ podatkowy poczynił dostateczne ustalenia faktyczne, wykazując istnienie korzyści podatkowej jako celu transakcji. Jednakże sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie kontrolować poprawność zastosowania przepisów postępowania oraz prawa materialnego.

Zwolnieniu z podatku od nieruchomości podlegają grunty oraz obiekty funkcjonalnie powiązane z infrastrukturą kolejową, udostępnione przewoźnikom kolejowym, nie muszące znajdować się w ich wyłącznym posiadaniu, lecz umożliwiające faktyczne korzystanie, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.

Wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej mycia wiat przystankowych i wygrodzeń przeciwdziała usłudze o jednolitym charakterze i nie uzasadnia stosowania różnych stawek VAT, co potwierdza uchylenie decyzji organu podatkowego przez sąd.

Odpowiedzialność podatkowa spadkobierców nabywających spadek z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza się do wysokości stanu czynnego spadku. Organy podatkowe nie muszą uwzględniać innych długów. Signum temporis pozostaje bieżące monitorowanie przedawnienia zobowiązań.

Obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz budynku, które pełnią funkcję odrębną od samego budynku, mogą stanowić samodzielne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle, co potwierdza niezależność ich od lokalizacji w budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zbycie akcji i cesja wierzytelności nie kreują dwukrotnie opodatkowanego przychodu; przychód powstaje wyłącznie z tytułu cesji, gdyż zbycie nie skutkuje przysporzeniem Skarżącej.

Sprzedaż działek budowlanych przez podatniczkę, nawet jeśli dokonana w dłuższym okresie czasu, nie stanowi pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile nie wykazuje znamion działalności zorganizowanej i ciągłej oraz profesjonalizmu, dopuszczając ją do rozliczenia jako sprzedaż majątku prywatnego.

Warunkiem koniecznym uzyskania ulgi podatkowej z art. 16 ust. 1 pkt 3 u.p.s.d. jest sprawowanie opieki na podstawie pisemnej umowy z notarialnie poświadczonym podpisem zawartej ze spadkodawcą, niezawieranie takiej umowy wyklucza przyznanie ulgi.

Skarżący nie wykazał wystarczającej staranności w dokumentacji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, a wszczęcie postępowania karno-skarbowego uznaje się za nieinstrumentalne, co usprawiedliwia zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Niezależna opinia biegłego, powołanego przez organ podatkowy, ma przewagę dowodową nad opinią prywatną rzeczoznawcy strony. Potwierdzenie jej zgodności z prawem uzasadnia odmowę uchylenia decyzji organu podatkowego o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku.

Dla uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarczająca jest przesłanka otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w odpowiednim czasie zgodnie z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej.

Odpłatne zbycie akcji, kiedy cena nie jest należna sprzedawcy w związku z wcześniejszą cesją wierzytelności, nie stanowi dla sprzedawcy źródła przychodu podatkowego; przychód powstaje jedynie z tytułu cesji wierzytelności.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, a niezłożenie takiego zeznania nie skutkuje 5-letnim terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.