Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez prokuraturę, mające na celu ściganie przestępstw podatkowych, prawidłowo zawiesza bieg terminu przedawnienia dla zobowiązań podatkowych, jeżeli istnieje formalny związek przedmiotowy i podmiotowy, oraz wyznacza sądowi pierwszej instancji konieczne do zbadania obszary.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność z prawem decyzji organów podatkowych oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie niezaewidencjonowanej sprzedaży. Skarga nie wykazała naruszenia prawa wymagającego ingerencji Sądu.

Udzielanie pracownikom nieoprocentowanych pożyczek na cele osobiste, nawet jeśli kwalifikowane jako zwolnione od podatku, zasadniczo podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT (art. 8 ust. 2). Zwolnienie nie oznacza wyłączenia z opodatkowania.

NSA oddalił skargę kasacyjną, akceptując uchylenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, uznając za konieczne zabezpieczenie realnego prawa do obrony i rzetelności postępowania.

Podmiot uzyskujący przychody z dywidend, będący pośrednim właścicielem, nie spełnia przesłanek bycia rzeczywistym właścicielem, co pozbawia go prawa do zwolnienia z podatku u źródła zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz dyrektywą Rady 2011/96/UE.

Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli stanowi ich wartość rynkowa. Organ podatkowy uprawniony jest do powołania biegłego w przypadku wątpliwości co do prawidłowości deklarowanej wartości, a uzasadnione opinie biegłego mogą stanowić wiążący dowód dla organów i sądów administracyjnych.

W sytuacji wątpliwości co do zadeklarowanej wartości budowli, organ podatkowy ma prawo powołać biegłego celem jej weryfikacji, w tym stosując metodę odtworzeniową w braku danych rynkowych; decyzja organu musi uwzględniać rzetelną opinię biegłego.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno być sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną. Niedopełnienie tego wymogu uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna P. [...] S.A. została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość ustalenia wartości budowli w oparciu o opinię biegłego powołanego przez organ podatkowy, stosując art. 4 ust. 7 u.p.o.l., z uwagi na niedostateczne dane w opinii prywatnej.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

W sprawie odmawia się uznania prawa do odliczenia VAT z tytułu pozornych faktur w ramach oszustwa karuzelowego oraz nie przyznaje stawki 0% dla nieistniejącej transakcji WDT. Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak skutecznego podważenia stanu faktycznego i proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sytuacji gdy spółka z jednym wierzycielem (Skarb Państwa) nie zgłasza wniosku o upadłość, członek jej zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe. Ochrona COVID-19 nie ma zastosowania, gdy stan niewypłacalności wystąpił przed epidemią.

Data doręczenia żądania organowi podatkowemu, a nie data nadania wniosku, wyznacza moment wszczęcia postępowania i końcową datę naliczania odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej.

W zakresie wyroku NSA z dnia 19 marca 2026 r., stwierdza się, że nie istnieją podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, które determinowałoby konieczność jego zawieszenia. Złożona skarga kasacyjna M.N. została oddalona.

Instalacje i obiekty technologiczne usytuowane w budynkach przedsiębiorstwa, które spełniają funkcje technologiczne niezależne od budynku, mogą być oceniane jako odrębne budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Przesłanka egzoneracyjna z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. zostaje spełniona wyłącznie wtedy, gdy członek zarządu wskaże mienie istniejące, możliwe do skutecznej egzekucji i przedstawiające realną wartość ekonomiczną umożliwiającą zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.

Błędne wskazanie daty w zawiadomieniu z art. 70c Ordynacji podatkowej, dotyczące zawieszenia biegu przedawnienia, nie niweczy skutków prawnych postępowania karnego skarbowego, gdy istnieje związek z zobowiązaniem podatkowym, a podatnik uzyskał przed upływem terminu wiedzę o jego wszczęciu.

Osoba prowadząca gospodarstwo rolne, będąca podatnikiem VAT, sprzedając część tego gospodarstwa, działa jako podatnik VAT, co podlega opodatkowaniu VAT, niezależnie od innych czynności dotyczących gruntu.

Skarga kasacyjna, oparta na niewłaściwym zastosowaniu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej oraz przepisów ustawy o COVID-19, zostaje oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia oraz niespełnienie wymogów proceduralnych przez skarżącą.

Instalacje i obiekty liniowe, mimo posadowienia wewnątrz budynków, stanowią odrębne budowle, przez co podlegają opodatkowaniu jako odrębny przedmiot podatku od nieruchomości. Ich umiejscowienie w budynkach nie wpływa na zmianę kwalifikacji podatkowej.

Organ podatkowy jest zobowiązany do wykonania zaleceń sądu administracyjnego dotyczących pełnego postępowania wyjaśniającego, w tym przeprowadzenia postępowania dowodowego, nawet przy bierności stron oraz błędne doręczenie skutkować może nieuwzględnieniem materiału dowodowego, co prowadzi do uchylenia decyzji.

W przypadku odpowiedzialności podatkowej członka zarządu wykazanie skuteczności doręczenia oraz bezskuteczności egzekucji jest kluczowe do jej przypisania. Doręczenie postanowienia na adres rejestracyjny uznaje się za prawidłowe przy braku innych danych przez organ podatkowy.