Termin wszczęcia postępowania przez Prezesa Zarządu PFRON w sprawie wpłat na PFRON, wynikający z audytu, powinien być liczony od dnia doręczenia sprawozdania z audytu kontrolowanemu, zgodnie z zasadą ochrony interesów strony postępowania.

Uchwała NSA odnosi się do legalności decyzji Dyrektora IAS wycofującej decyzję Naczelnika US z powodu braków w postępowaniu dowodowym, potwierdzając zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań VAT, zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

Dopuszczalne jest nałożenie dodatkowych zobowiązań podatkowych na podatnika po korekcie nierzetelnych faktur, bez potrzeby szczegółowej oceny ich rzetelności przez organ, jeśli korekta była dobrowolna i niekontestowana przez podatnika podczas postępowania kontrolnego.

NSA orzekł, iż wszczęcie postępowania karnoskarbowego wobec Skarżącego było uzasadnioną reakcją na stwierdzone nieprawidłowości i nie miało charakteru instrumentalnego. Uchylono wyrok WSA i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzja organu podatkowego, uznająca brak podstaw do wznowienia postępowania z uwagi na brak nowych dowodów mogących zmienić treść decyzji ostatecznej, była prawidłowa. Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie procedury i prawa materialnego, została oddalona ze względu na brak uzasadnionych podstaw materialno-prawnych do wznowienia. NSA potwierdził, że nie doszło do naruszenia zasad procedury administracyjnej

Odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki członek jednoosobowego zarządu ponosi w przypadku bezskuteczności egzekucji oraz braku ujawnienia mienia wskazującego na możliwość zaspokojenia wierzycieli, przy czym wpisy w KRS mają charakter domniemania obalalnego.

Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.

NSA wskazuje, że zasadę należytej staranności w relacjach z kontrahentem należy ocenić na tle konkretnych dowodów w sprawie, a ogólnikowe uzasadnienia sądu niższej instancji nie mogą stanowić podstawy do oddalenia skargi kasacyjnej. Wyrok WSA wymaga wyczerpującej analizy dowodowej i szczegółowego uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że odpowiedzialność spadkobiercy za zobowiązania podatkowe spadkodawcy jest ograniczona do wysokości masy czynnej spadku bez wyraźnego ograniczenia względem pozostałych długów ustalanymi w decyzji ostatecznej. Organy podatkowe winny orzekać zgodnie z art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej.

Dla zastosowania art. 116 § 1 O.p. oraz rozważania przesłanek egzoneracyjnych obojętne jest, czy spółka miała jednego wierzyciela - jak Skarb Państwa - czy też więcej. Jedynym istotnym kryterium jest stan niewypłacalności spółki.

Pozbawienie strony możliwości działania nie może być przypisane sądowi, jeżeli jest następstwem działań lub zaniechań strony. Brak prawidłowego umocowania pełnomocnika nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, jeżeli zostało on wywołany przez stronę postępowania.

Pojęcie ‘pełnienia obowiązków członka zarządu’ w rozumieniu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej należy co do zasady wiązać z istnieniem formalnego mandatu, jednak odpowiedzialność podatkowa może obejmować również osobę, która – mimo wygaśnięcia mandatu – za zgodą wspólników faktycznie wykonuje czynności zarządcze.

Podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości obejmuje całkowitą powierzchnię użytkową budynku, o ile nie udowodniono przeciwnie na podstawie dokumentacji budowlanej. Skarga kasacyjna musiała wykazać naruszenie przepisów materialnych lub procesowych, czego w niniejszym przypadku nie uczyniono, skutkując jej oddaleniem.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywiście wykonane czynności przez podmiot wskazany na fakturze; faktury wystawione przez podmioty, które nie wykonały usług, są nierzetelne i nie dają prawa do odliczenia.

Pełnomocnictwo notarialne udzielone przed 1 lipca 2016 r. nie może być uznane za pełnomocnictwo ogólne bez odpowiedniego zgłoszenia w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, a jego niepełne przedstawienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Członek zarządu niezwolniony jest z obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nawet przy istnieniu jednego wierzyciela, a brak zgłoszenia wniosku skutkuje odpowiedzialnością za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od ilości wierzycieli.

W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Transakcja sprzedaży nieruchomości przez O. sp. z o.o. do D. sp. z o.o. stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i była zrealizowana w warunkach nadużycia prawa, co uzasadniało jej wyjęcie spod opodatkowania VAT.

Nałożenie 100% sankcji VAT wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności; niezbędne jest zbadanie, czy podatnik świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym.

W sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych, brak wykazania ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, mimo zarzutów proceduralnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. (art. 67a § 1 o.p.)

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki z o.o. nie jest wyłączona przez fakt, że jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Niewypłacalność dłużnika może być ustalona przy istnieniu pojedynczego niezaspokojonego zobowiązania, co nakłada na członka zarządu obowiązek wniosku o ogłoszenie upadłości.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.