Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku istnienia zaległości podatkowych zasady zaliczania wpłat przewidziane w art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej są wiążące dla organu podatkowego, a skarga kasacyjna R. S.A. na decyzję organu rachunkowego została oddalona.

Podatnikiem podatku akcyzowego, w okolicznościach braku jednoznacznie zindywidualizowanego stanu faktycznego, może być zarówno jednostka samorządu terytorialnego, jak i jej jednostki organizacyjne, wskazując na niewystarczające uzasadnienie interpretacji w świetle art. 13 ustawy o podatku akcyzowym.

Bezzwrotna pomoc publiczna udzielona z budżetu państwa w ramach rządowego programu wsparcia, spełnia kryteria dotacji określonej w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., a zatem jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych.

Dane ewidencyjne gruntów dotyczące powierzchni użytkowej budynków nie mogą być wyłącznie decydujące w postępowaniu podatkowym; organy podatkowe muszą uwzględniać dowody na rzeczywistą powierzchnię użytkową lokali.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ustalaniu powierzchni użytkowej kluczowej dla podstawy opodatkowania nie wystarczy polegać wyłącznie na danych ewidencyjnych, lecz konieczna jest ich weryfikacja w kontekście zgłoszonych zastrzeżeń merytorycznych i dowodowych.

Udzielenie nieoprocentowanej pożyczki przez podatnika VAT osobie bliskiej, niezwiązanej z jego działalnością gospodarczą, stanowi zarząd majątkiem osobistym i nie wchodzi w zakres działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, lecz podlega przepisom o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Organ podatkowy nie może ograniczać się do danych ewidencyjnych przy ustalaniu powierzchni użytkowej dla celów opodatkowania, jeżeli dane te nie uwzględniają rzeczywistej wysokości kondygnacji. Niezbędne jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego.

Podatnik, który posiada zaległości podatkowe, nie ma prawa decydować o przeznaczeniu wpłaty na wybrane zobowiązania bieżące, jeśli termin płatności już minął; organ podatkowy ma obowiązek zaliczyć wpłaty na najstarsze zaległości.

Odmowa udostępnienia przez organy podatkowe informacji zawartych w wyłączonych dokumentach ze względu na interes publiczny, nie narusza praw strony, jeśli decyzje te dotyczą podmiotów niezwiązanych bezpośrednio z jej sprawą, zgodnie z art. 179 Ordynacji podatkowej.

Płatnik, na podstawie oświadczenia podatnika, zgodnie z art. 41 ust. 11a i 11b u.p.d.o.f., jest zobowiązany do uwzględnienia zwolnienia podatkowego, a odpowiedzialność za prawidłowość oświadczenia spoczywa na podatniku.

Formalne zakończenie budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego nie stanowi przesłanki zastosowania ulgi termomodernizaacyjnej, o której stanowi art. 26h ust. 1 u.p.d.o.f.

Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje skutecznie zawieszony w przypadku wszczęcia postępowania karnoskarbowego, a zawiadomienie doręczone zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej spełnia swoją funkcję, mimo zastrzeżeń o proceduralne uchybienia nieudokumentowane przez adresata zawiadomienia.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek, zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, wymaga uprawdopodobnienia niewspółmierności ich wysokości do przewidywanego podatku. Brak wskazania naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.

Zasada kontynuacji amortyzacji z art. 16h ust. 3d w zw. z art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) u.p.d.o.p. dotyczy również korzystającego; leasing finansowy środków przekazanych aportem nie zwalnia z obowiązku uwzględniania uprzednio dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

Przy likwidacji spółki komandytowej powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie wartość bilansowa udziałów w momencie przekształcenia. Wydatki historyczne nie mają znaczenia.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: Skarga kasacyjna dotycząca odpowiedzialności podatkowej G.G. jako osoby trzeciej oddalona. Potwierdzenie zgodności z prawem proceduralnym doręczenia i ustaleń podatkowych organy I i II instancji.

Osoba trzecia odpowiada za zaległości podatkowe spółki cywilnej, gdy zachodzą przesłanki z art. 115 § 1 o.p., nawet jeśli pełnomocnik nie był wspólnikiem. Skuteczne doręczenie decyzji wymiarowej warunkuje wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Użyte w art. 22 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) pojęcie sieci elektroenergetycznej obejmuje także stację ładowania, o której mowa w art. 2 pkt 27 dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110 ze zm.).

Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz stanowi istotny dowód podlegający ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, istotny przy rozstrzyganiu o zwolnieniu podatkowym dla zabytków według u.p.o.l.

Pisma konserwatora zabytków nie stanowią dokumentu urzędowego, lecz są dowodem podlegającym ocenie na tle całokształtu materiału dowodowego; organ podatkowy jest uprawniony do ich weryfikacji i oceny pod kątem spełnienia warunków zwolnienia podatkowego.

Nowe okoliczności faktyczne lub dowody w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej są wystarczające, jeśli były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez podatnika, decydując o podstawach wznowienia postępowania.

W przypadku kwalifikacji prawnopodatkowej obiektów przemysłowych, istotne jest nie tylko ich funkcjonalne powiązanie, lecz także czy poszczególne elementy stanowią jedno materialne i samodzielne technicznie obiekty, które mogą być opodatkowane jako pojedyncze budowle.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Faktury takie nie mogą być podstawą do obniżenia zobowiązań podatkowych, zgodnie z ustawą o VAT i dyrektywą Rady 2006/112/WE.

Wykładnia prawa materialnego w zakresie podatku od nieruchomości w odniesieniu do zintegrowanych instalacji przemysłowych wymaga uwzględnienia zmienionej definicji budowli, nie opierając się jedynie na ich funkcjonalnym związku. Rozstrzygnięcie NSA zobowiązuje WSA do ponownej, szczegółowej analizy dowodów i przepisów oraz oceny wszystkich elementów jako jednego lub kilku odrębnych obiektów budowlanych