Decyzję organu podatkowego uchylono z powodu jej nieodpowiedniego uzasadnienia w kontekście zawieszenia biegu terminu przedawnienia, wynikającego ze wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Organ nie wykazał związku z niewykonaniem zobowiązania podatkowego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie wywołuje skutku określonego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli całokształt okoliczności wskazuje, że jego zasadniczym celem było umożliwienie organowi podatkowemu zakończenia postępowania wymiarowego po upływie podstawowego terminu przedawnienia, a nie realizacja celów postępowania karnego skarbowego.

Podatnik, który świadomie przyjmuje i rozlicza faktury wystawione przez podmioty, które nie dokonały faktycznych dostaw towarów udokumentowanych tymi fakturami, nie ma prawa do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje tylko wtedy, gdy już w chwili wszczęcia postępowania karnego skarbowego istnieje bezpośredni związek między podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego a niewykonaniem konkretnego zobowiązania podatkowego danego podatnika.

Obowiązek płatnika podatku dotyczy jedynie faktycznego zysku rozliczonego po zakończeniu roku obrotowego, a nie zaliczek na poczet zysku wypłacanych w trakcie roku obrotowego; pobór zaliczek na podatek musi być wyraźnie określony w ustawie.

Dochody uzyskane w pracy najemnej na statku badawczym, nieeksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim, podlegają opodatkowaniu w Polsce z wyłączeniem ulg przewidzianych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W postanowieniu o zaliczeniu wpłat na poczet zaległości podatkowych działanie organu podatkowego jest wyłącznie deklaratoryjne, a wpłata podatkowa z mocy prawa zaliczana jest na najstarsze zaległości, niezależnie od wskazania podatnika.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując, że decyzje organów podatkowych i ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji były zgodne z prawem i nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uprawnia do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy okres do przedawnienia jest krótki, a zobowiązanie może nie zostać wykonane przez Skarżącego.

Skarga kasacyjna P.K. na wyrok WSA we Wrocławiu została oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw oraz niespełnienie formalnych wymogów skargi kasacyjnej, w tym niewskazanie konkretnych naruszeń przepisów materialnych i procesowych.

Otwarcie postępowania sanacyjnego, zgodnie z art. 312 ust. 6 Prawa restrukturyzacyjnego, skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych dłużnika, niezależnie od posiadania tytułu wykonawczego przez organ podatkowy, co służy ochronie wierzycieli publicznoprawnych.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów spółki przejmującej jest przypadająca na podatnika wartość bilansowa majątku spółki przejmowanej ustalona na moment połączenia, jako wartość aktualnie i realnie wydatkowana w zamian za udziały spółki przejmującej.

Nierzetelne faktury, które nie potwierdzają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.

Wypłata zysku z kapitału zapasowego spółki z o.o., uprzednio opodatkowanego jako dochód z działalności gospodarczej, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Nagła choroba pełnomocnika skarżącego uzasadniała przywrócenie uchybionego terminu procesowego, gdyż skarżący uprawdopodobnił brak winy. Argumentacja organu o zaniedbaniu i możliwym zastępstwie została uznana za nieusprawiedliwioną.

Zaliczka na poczet przyszłej dywidendy wypłacona wspólnikowi nie skutkuje u niego powstaniem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, co zwalnia spółkę z obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tej zaliczki.

Skarga kasacyjna A Sp. z o.o. Sp. k. nie spełnia wymogów art. 174 p.p.s.a., a zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych zostaje podtrzymane.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. została oddalona przez NSA z uwagi na nieuzasadnione zarzuty naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, potwierdzając prawidłowość inspekcji celno-skarbowej i zastosowania stawki 6,8% cła antydumpingowego.

W sytuacji, gdy dokumentacja celna zawiera nieprawdziwe dane co do pochodzenia towarów, organ administracyjny ma prawo do weryfikacji zgłoszenia celnego oraz ustalenia prawidłowej wysokości należności celno-podatkowej, a sąd administracyjny oddala skargę kasacyjną w braku wykazania istotnego wpływu zarzutów na rozstrzygnięcie.

NSA stwierdził prawidłowość zakwalifikowania oleju smarowego do kodu CN 2710 19, co determinowało powstanie zobowiązania akcyzowego. Błędna kwalifikacja na fakturach nie zwalniała z obowiązku podatkowego. Skarga kasacyjna spółki została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku transakcji porównywalnych, możliwe jest przyjęcie wartości odtworzeniowej budowli jako podstawy opodatkowania, jeśli wycena oparta jest na rzetelnej analizie i uzasadnieniu biegłego.

Członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie udowodnił, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość, a okoliczności faktyczne wskazują na istnienie przesłanki niewypłacalności spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak jest podstaw do odstąpienia od zastosowania dodatkowych obciążeń podatkowych i celnych z uwagi na wykazane fałszerstwa w zgłoszeniu celnym. Podmiot składający zgłoszenie celne ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowość podanych danych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadną decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, podtrzymując zobowiązanie podatkowe Spółki w podatku akcyzowym z powodu prawidłowej klasyfikacji towarów oraz braku należytej staranności w ich klasyfikowaniu przez Spółkę.