Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że indywidualna interpretacja podatkowa musi być limitowana treścią pytania wnioskodawcy, a jej rozszerzenie na niewskazane aspekty stanowi naruszenie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

Sprzedaż samochodów dokonywana przez S.B. w 2019 roku stanowiła działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami sądów administracyjnych, nie podlegając zwolnieniom podmiotowym, a związane z tym zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu.

Udzielenie upoważnienia, nawet wynikające z regulaminu, jest wystarczające do załatwienia spraw w imieniu organu. Obowiązek współdziałania z organem podatkowym spoczywa również na podatniku.

Oddalenie skargi kasacyjnej dotyczącej przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z2; nie wykazano braku winy w uchybieniu terminowi ze względu na COVID-19 i osobistą sytuację życiową.

Pojęcie „ukryte zyski” użyte w art. 28m ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.) dotyczy dochodów z tytułu zysków netto wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem.

Nowe okoliczności faktyczne lub dowody, nieznane organowi podatkowemu w dniu wydania decyzji ostatecznej, mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, niezależnie od tego, czy były one znane stronie w toku postępowania zwykłego.

Dla celów podatku od nieruchomości niedopuszczalne jest kwalifikowanie budowli na podstawie koncepcji całości techniczno-użytkowej; opodatkowaniu podlegają wyłącznie te elementy, które spełniają ustawową definicję obiektu budowlanego lub urządzenia budowlanego.

Nie można kwalifikować złożonych obiektów, takich jak wyciągi narciarskie, jako jednorodnych przedmiotów opodatkowania. Każda część obiektu musi być oddzielnie oceniona pod kątem spełnienia definicji budowli zgodnie z przepisami prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych.

Marynarz nie jest uprawniony do ulgi abolicyjnej, jeśli wykonywane przez jednostkę zadania nie spełniają przesłanek transportu międzynarodowego zgodnie z postanowieniami międzynarodowej konwencji podatkowej.

Brak przesłanki eksploatacji w transporcie międzynarodowym czyni niezasadnym zastosowanie ulgi abolicyjnej oraz ograniczenia poboru zaliczek, w sprawie marynarzy pracujących na jednostkach o charakterze usługowym.

Art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej umożliwia wznowienie postępowania, gdy nowe okoliczności faktyczne lub dowody były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez stronę postępowania.

W przypadku braku rzeczywistych transakcji gospodarczych dokumentowanych fakturami VAT, podatnik traci prawo do odliczenia podatku nadmiernie naliczonego. Ocena organu co do nieistnienia świadczenia usług uzasadnia odmowę uznania odliczenia VAT.

Orzeczenie utrzymuje w mocy decyzję organów, uznając, że faktury od W. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zobowiązanie podatkowe M.M. określone za grudzień 2014 r. było prawidłowe, bez naruszenia praw proceduralnych.

Konieczne jest przestrzeganie zasady dwuinstancyjności w postępowaniu podatkowym. Organ odwoławczy nie może zaskakiwać strony zmianą kwalifikacji prawnej na etapie decyzji odwoławczej, gdyż narusza to prawo strony do obrony i zaufania do organu.

Wymóg załączenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego do dokumentacji cen transferowych nie został udowodniony prawnie przez organ; zatem uzasadnienie interpretacji indywidualnej musi jasno określać tok myślenia organu oraz wyjaśniać stosowanie prawa w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS nie spełnia wymogów prawnych w zakresie uzasadnienia prawnego; nienależyte wyjaśnienie powodów nieprawidłowości stanowiska podatnika skutkuje uchyleniem części interpretacji dotyczącej skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

Interpretacja indywidualna musi jasno, jednoznacznie i kompleksowo uzasadniać negatywną ocenę stanowiska wnioskodawcy, a braki w uzasadnieniu mogą prowadzić do jej uchylenia. Brak szczegółowych regulacji prawnych w interpretacji skutkuje naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zobowiązując do pełnej analizy prawnej zarzutów dotyczących formalności i materialności postanowienia o zaliczeniu wpłaty na zaległość podatkową.

Zaskarżonemu wyrokowi sądu pierwszej instancji zarzuca się niepełne odniesienie się do wszystkich zarzutów, brak weryfikacji istnienia zaległości podatkowej oraz błędne traktowanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty jako aktu czysto formalnego. Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Umowy uznane za pozorne nie mogą stanowić podstawy do potrąceń podatkowych. Organy podatkowe winny wykazać nierzetelność faktur lub pozorność czynności prawnych w świetle wykładni art. 199a § 2 O.p. w zw. z art. 83 § 1 k.c.

Spółka A.1. nie może zostać uznana za rzeczywistego właściciela odsetek w rozumieniu art. 4a pkt 29 u.p.d.o.p., co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. Skarga kasacyjna oddalona, potwierdzenie zasadności decyzji organów skarbowych.

Czynności podejmowane przez podatnika w ramach optymalizacji podatkowej, nie będące pozornymi ani niezgodnymi z istotą przepisów prawa podatkowego, nie mogą zostać uznane za nadużycie prawa podatkowego w rozumieniu art. 5 ust. 5 ustawy o VAT.

W sprawie dotyczącej opodatkowania usług świadczonych na rzecz podmiotu z siedzibą w Niemczech, brak bezpośredniego związku z nieruchomością położoną poza Polską oraz brak stałego miejsca prowadzenia działalności odbiorcy usługi wyklucza opodatkowanie usług poza Polską na podstawie art. 28e ustawy o VAT.

Odmówienie prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie fikcyjnych faktur VAT jest zasadne; transakcje muszą odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, aby skorzystać z odliczenia. Skarga kasacyjna w tym zakresie została oddalona.