Skorzystanie z usługi "cash-out", polegającej na wcześniejszym rozliczeniu zakładów wzajemnych, nie skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania podatkiem od gier, gdyż nie jest odstąpieniem od umowy o zakład wzajemny, lecz jej rozliczeniem w ramach obowiązujących zasad.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie można przyjąć każdorazowo jako przychodu podatkowego nieodpłatnej służebności przesyłu lub gruntowej, gdyż świadczenie to z natury może być czynnością nieodpłatną.
Odmiennie aniżeli w przypadku skargi kasacyjnej, związanie sądu administracyjnego granicami skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dotyczy jej zarzutów oraz powołanej podstawy prawnej, a nie ich uzasadnienia.
NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni systemowej i celowościowej przepisu podatkowego, które mogą ujawnić jego niekonstytucyjność w kwestii praw nabytych. WSA powinien zrewidować swoją interpretację przepisów w kontekście ochrony tych praw.
Wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o. z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej, uprzednio opodatkowanych, nie podlega ponownemu opodatkowaniu jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
Wydatki na zakup zestawów klocków LEGO przez doradcę podatkowego, pełniące jedynie funkcję dekoracyjną, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., jako że brak jest wystarczającego związku przyczynowego między tymi wydatkami a źródłem przychodów.
Nieprawidłowe doręczenie postanowienia wyklucza uznanie doręczenia za skuteczne, co uniemożliwia prowadzenie postępowania wobec osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe. W przypadku naruszeń proceduralnych organ odwoławczy zobowiązany jest do uchylenia decyzji pierwszej instancji.
Lokale mieszkalne wykorzystywane do krótkoterminowego wynajmu mogą być uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. Decyzja ta musi bazować na prawidłowym wykazaniu przesłanek wynajmu jako działalności gospodarczej.
Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wadliwości udziału prokuratora i błędnej kwalifikacji obiektu budowlanego jako budynku; NSA potwierdza decyzję WSA o uchyleniu decyzji SKO, wymagając pełnej analizy dowodów.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku dostatecznego wyjaśnienia istoty sprawy przez organy administracyjne, ponowne rozstrzygnięcie winno uwzględniać pełną analizę prawnopodatkowej kwalifikacji obiektów, jakimi są silosy, przy uwzględnieniu obowiązujących definicji prawnych oraz dotychczasowego orzecznictwa.
Skarga kasacyjna, będąca szczególnie sformalizowanym środkiem odwoławczym, podlega rygorom formalnym tych wymogów, co wyznacza granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak spełnienia tych wymogów skutkuje jej oddaleniem.
Dochody marynarzy uzyskane z pracy na statkach norweskich, bez względu na rejestrację, kwalifikują się do ulgi abolicyjnej w Polsce, nawet przy braku ich opodatkowania w Norwegii, jeśli spełniają kryteria konwencji międzynarodowej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak obowiązku podatkowego Skarżącego w Norwegii związany z dochodami z pracy na statku nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej. Artykuł 14 ust. 3 Konwencji należy interpretować w sposób umożliwiający marynarzom skorzystanie z ulgi w Polsce zgodnie z u.p.d.o.f.
Dofinansowanie z PROW otrzymane przez gminę na realizację inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie wpływa bezpośrednio na cenę usług, a zatem nie zwiększa podstawy opodatkowania VAT, gdy gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.
NSA oddalił skargę kasacyjną K. sp. z o.o., uznając, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania wynikało z braku staranności pełnomocnika, a doręczenie decyzji przez e-Urząd Skarbowy było prawidłowe.
Podatnik jest zobowiązany wykazać uzasadnione przyczyny dla określenia podstawy opodatkowania znacząco odbiegającej od średniej wartości rynkowej; w przypadku ich braku, organ podatkowy może ustalić podstawę na poziomie wartości rynkowej. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając decyzję organów podatkowych.
Podatnikiem podatku od nieruchomości pozostaje właściciel nieruchomości, nawet gdy inne podmioty, jak spółki jawne, korzystają z nieruchomości na podstawie ograniczonego prawa rzeczowego, nie będącymi samoistnymi posiadaczami.
Zobowiązanie podatkowe spółki, wobec odpowiedzialności którego skarżący jest obciążony, może podlegać przedawnieniu w ramach kontroli legalności decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie wymaga ponownego rozpoznania z uwagą na wykazanie przesłanek przedawnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że budynki związane z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie są faktycznie zajęte na prowadzenie tej działalności, podlegają opodatkowaniu nieruchomości, nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l.
Stadion piłkarski nie stanowi jednolitego budynku. Części stadionu, takie jak trybuna zachodnia i zadaszenie, klasyfikowane są jako budowle, a pozostałe części, jak trybuna wschodnia i łącznik, jako budynki. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.
Stadion nie spełnia wszystkich przesłanek jednorodnej klasyfikacji jako budynek w świetle u.p.o.l., ponieważ jego elementy, jak dach i trybuna zachodnia, to budowle. Tym samym opodatkowanie musi odzwierciedlać zróżnicowane funkcje jego elementów.
Stadion piłkarski jako obiekt budowlany powinien być kwalifikowany jako zespół odrębnych budowli i budynków na gruncie opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeśli spełnia konstrukcyjne kryteria poszczególnych kategorii budowli, jak i budynków, zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych i Prawem budowlanym.
Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.
NSA uznaje brak naruszenia zakazu reformationis in peius w klasyfikacji nieruchomości jako mieszkalnej, co wyklucza stosowanie ulgi podatkowej dla gruntów rolnych; wymaga od skarżących precyzyjnych podstaw kasacyjnych.