Dokonane przez spółkę korekty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie stanowią "błędu rachunkowego" ani "oczywistej omyłki" w rozumieniu art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, zatem należy je rozliczać na bieżąco.

Wydatki na budowę domu na własnym gruncie stanowią nakłady podlegające dokumentowaniu fakturami zgodnie z art. 22 ust. 6e u.p.d.o.f. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Odszkodowanie wypłacone sportowcowi za niewywiązanie się z kontraktu przez klub, jako związane z działalnością wykonywaną osobiście, wymaga nowej oceny przesłanek prawnych i ustalenia odpowiedniego opodatkowania zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Interpretacja indywidualna z dnia 26 sierpnia 2019 r. nie stanowi nowej okoliczności faktycznej umożliwiającej wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Oceny prawne zawarte w interpretacji nie mają prejudycjalnego wpływu na postępowania podatkowe. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

Niewniesienie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, której członkiem zarządu jest skarżący, skutkuje odpowiedzialnością solidarną za zaległości podatkowe, jeśli spółka była niewypłacalna przez okres dłuższy niż trzy miesiące. (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 11 ust. 1a Prawa upadłościowego).

Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.

Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.

Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.

Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.

Zaskarżony wyrok sądu administracyjnego, oddalający skargę J.M. na decyzję podatkową dotyczącą jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, pozostaje w mocy, gdyż nie wykazano naruszeń prawa w zakresie prawa materialnego i procesowego.

Decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, nawet błędnie zatytułowana, jest konstytutywna, jeśli sposób powstania zobowiązania wymaga jej doręczenia. Brak usprawiedliwionych podstaw w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.

Dochody z działalności żeglugowej zagranicznych jednostek kontrolowanych, opodatkowane cypryjskim podatkiem tonażowym, podlegają opodatkowaniu podatkiem CFC w Polsce, zgodnie z art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p., gdyż wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. dotyczy wyłącznie podmiotów opodatkowanych na podstawie polskiej ustawy o podatku tonażowym.

Skarga kasacyjna dotycząca zakwalifikowania wydatków na zakup towarów jako kosztów uzyskania przychodów została oddalona, ponieważ uznano ją za bezzasadną. Decyzja o odrzuceniu wynikała z rzetelnej oceny materialnej i dowodowej, potwierdzając zgodność z prawem działań organów podatkowych.

Odmowa uchylenia decyzji podatkowej w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadniona, gdy okoliczności nie spełniają przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika, a odwołanie od decyzji może być wniesione zwykłą drogą odwoławczą.

Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli podatnik nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zobowiązania podatkowego i organy uprawdopodobnią, że zobowiązanie to nie zostanie wykonane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że transakcje zbycia udziałów przez M.M., formalnie zakamuflowane w ciąg czynności, miały pozorny charakter, a ich celem było uniknięcie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia udziałów. Działania te uzasadniały zastosowanie art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej jako podstawy do ustalenia zobowiązania podatkowego.

Brak jednoznaczności w interpretacji zdarzenia przyszłego i stan faktyczny rozstrzygany poza przedstawionym wnioskiem skutkują wadliwością zaskarżonego wyroku uchylającego interpretację w całości, zamiast tylko kwestionowane jej części.

Uchwała NSA z dnia 4 lutego 2026 r. uchyla decyzje, uznając rzeczywisty charakter transakcji M.D. z D. mimo formalnych wątpliwości, oraz przywraca prawo do odliczenia VAT. Działania handlowe M.D. nie miały na celu jedynie uzyskania korzyści podatkowej wbrew celom dyrektywy 2006/112/WE.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako niezasadnej z uwagi na brak formalnych przesłanek do podważenia postanowienia organu podatkowego oraz niedostateczną realizację wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Dyrektor KIS jest ograniczony do stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wyłącznie w części niezgodnej z interpretacją ogólną. Wykładnia art. 14e § 1a pkt 2 powinna umożliwiać zachowanie części interpretacji indywidualnej zgodnych z obowiązującym prawem.

Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wniesienia odwołania było zasadne, gdyż uchybienie terminu nie wystąpiło w wyniku prawidłowego doręczenia decyzji podatkowej w trybie zastępczym.

Dofinansowanie nie jest opodatkowaną VAT dotacją z bezpośrednim wpływem na cenę usług świadczonych przez spółkę, gdyż ma charakter kosztowy i służy pokryciu ogólnych wydatków projektu, a nie wpływa bezpośrednio na ich cenę, co nie spełnia wymogów art. 29a ust. 1 u.p.t.u.

Działania podatnika w zakresie handlu samochodami, choć zależne od organizacji zewnętrznej spółki, były rzeczywiste i nie pozbawiały go statusu podatnika VAT. Brak było podstaw do odmowy prawa do odliczenia podatku VAT oraz uznania wystawionych faktur za "puste".

Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie dają podstaw do obniżenia należnego podatku VAT; instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego, które kończy się jego umorzeniem, nie skutkuje zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.