Zobowiązanie podatkowe W. sp. z o.o. z tytułu VAT za III kwartał 2014 r. nie uległo przedawnieniu w związku z zawieszeniem biegu terminu przedawnienia przez wszczęcie postępowania karnoskarbowego, co uniemożliwia skuteczność zarzutów dotyczących przedawnienia zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził ważność wyroku WSA, uznając że brak jasności co do ustaleń faktycznych w decyzji organu uniemożliwia dokonanie poprawnej kontroli sądowoadministracyjnej.

Rozstrzygnięcie: Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w sprawie rozliczeń VAT spółki uczestniczącej nieświadomie w karuzeli podatkowej oraz niewłaściwego zastosowania procedury TAX FREE, potwierdzając zasadność decyzji organów podatkowych i stwierdzając brak należytej staranności podatnika.

W okolicznościach, gdy faktury dokumentują transakcje fikcyjne, brak podstaw do badania dobrej wiary i staranności podatnika. Skarga kasacyjna, nieuwzględniająca związania wykładnią NSA, podlega oddaleniu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ podatkowy nie wykonał zaleceń NSA i nie wykazał, że opóźnienia postępowania były od niego niezależne. Organ nie mógł naliczać odsetek za zwłokę w ramach art. 54 § 2 o.p.

Nawet po złożeniu korekty deklaracji podatkowej osoba fizyczna nie może uniknąć skutków nałożenia zryczałtowanego podatku według podwyższonej stawki, jeśli organ stwierdził nieprawidłowe prowadzenie ewidencji umożliwiające takie opodatkowanie.

Gmina uprawniona jest do stosowania własnej metody kalkulacji prewspółczynnika dla odliczenia podatku VAT, jeżeli metoda ta obiektywnie odzwierciedla zakres wykorzystania majątku do działalności gospodarczej bardziej, niż metoda wskazana w przepisach wykonawczych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując na nieprawidłową wykładnię art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. przez WSA oraz brak pełnej oceny zgodności z prawem decyzji administracyjnej.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że przesłanki bezskuteczności egzekucji i braku winy członka zarządu nie zostały spełnione, organ podatkowy nie ustalił należycie stanu faktycznego sprawy.

Odpowiedzialność spadkobierców za zobowiązania podatkowe ulega zgodnie z art. 70 § 4 O.p. przerwie w biegu przedawnienia wskutek zastosowania środka egzekucyjnego. Zarzuty skargi kasacyjnej muszą być precyzyjnie uzasadnione i pozostawać w związku z przedmiotem rozstrzygnięcia.

Opodatkowanie nieruchomości mieszkalnych w rękach przedsiębiorców następuje wyłącznie w zakresie rzeczywistego gospodarczego ich wykorzystania, niezależnie od ich wpisu w ewidencji środków trwałych, co wymaga dokładnej analizy materialnej i dowodowej.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego na podstawie uprzednich ustaleń nie stanowi nadużycia dla potrzeby zawieszenia biegu terminu przedawnienia, a faktury VAT dotyczące niezaistniałych usług nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego.

Sąd uznał, że zaliczenie dokonane na podstawie art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej bez uwzględnienia zasad zaspokajania wierzycieli określonych w Kodeksie postępowania cywilnego oraz ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji było błędne, a preferowanie zaległości podatkowej było nieuprawnione.

Egzekucja z majątku spółki musi być formalnie bezskuteczna, a członek zarządu może uniknąć odpowiedzialności podatkowej, wykazując brak winy w niezgłoszeniu upadłości. Organy podatkowe muszą dokładnie ocenić dowody, nie ograniczając się jedynie do formalnych przesłanek.

Organy podatkowe są zobowiązane do z urzędu badania prawidłowości pełnomocnictwa, zwłaszcza gdy okoliczności wskazują na niezdolność do jego świadomego udzielenia. Zaniedbanie tego obowiązku uzasadnia uchylenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej.

Umowa pożyczki pieniężnej, której przedmiotem są środki bezgotówkowe przekazywane na terytorium Polski, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.c.c. Miejsce ulokowania środków przy zawarciu umowy determinuje obowiązek podatkowy.

Zasada proporcjonalności wymaga rozważenia indywidualnych okoliczności przed nałożeniem sankcji z art. 112c u.p.t.u. Automatyczne stosowanie sankcji 100% w wypadkach kwalifikowanych na podstawie tego przepisu narusza zasadę proporcjonalności i art. 273 dyrektywy 112.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej wywołuje skutek prawny dopiero od chwili jej doręczenia stronie, co determinuje skuteczność egzekucji podatkowej i możliwość przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie stanowiło nadużycia mającego na celu instrumentalne zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych, a faktury wystawione przez L.T. były nierzetelne, uzasadniając odmowę odliczenia podatku naliczonego.

W świetle art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe wymaga wykazania przez organ, że prowadzono postępowania wobec wszystkich członków; brak takiego dowodu skutkuje bezzasadnością decyzji o odpowiedzialności solidarnej.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do zdolności do czynności prawnych strony, organ podatkowy ma obowiązek zweryfikowania prawidłowości pełnomocnictwa i zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu.

Weryfikacja zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy może być przeprowadzona po upływie terminu przedawnienia, jeżeli wniosek wraz z korektą deklaracji złożono przed jego upływem, a brak dokumentów potwierdzających zasadność zwrotu skutkuje jego określeniem na 0 zł.

Usługi świadczone odpłatnie na rzecz podmiotów zewnętrznych przez fundację, posiadającą status centrum integracji społecznej, nie korzystają ze zwolnienia z VAT, gdy nie są ściśle związane z usługami kształcenia zawodowego, a ich realizacja stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora IAS w Katowicach; potwierdzenie uchylenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu z uwagi na niewykazanie bezskuteczności egzekucji i nieprzeanalizowanie braku winy członka zarządu co do zaniechania wniosku o upadłość spółki.