Zwrot akcyzy na podstawie art. 82 ustawy o podatku akcyzowym przysługuje jedynie w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy, którą musi dokonać podmiot o statusie podatnika lub nabywcy od podatnika, a nie w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Dla skorzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 u.p.t.u. nie jest konieczne formalne wykształcenie kierunkowe, lecz dysponowanie wiedzą na poziomie umożliwiającym nauczanie na stosownym poziomie edukacyjnym.

Usługi świadczone przez podmiot trzeci, dostarczające pełne dane i analizy niezbędne dla świadomych decyzji inwestycyjnych, są zwolnione z VAT jako usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi, jeśli stanowią odrębną całość o szczególnych funkcjach.

Samoistne posiadanie nieruchomości jako kategoria prawnopodatkowa wymaga jednoznacznego ustalenia woli władania rzeczą dla siebie, co jest determinujące dla ustalenia podatnika podatku od nieruchomości.

Brak dochowania przez podatnika należytej staranności w transakcjach obrotu oliwem rzepakowym w ramach karuzeli podatkowej uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, a tym samym utrzymanie decyzji organów podatkowych w mocy.

Umorzenie postępowania karnego skarbowego z braku znamion czynu nie zawsze niweczy skutki zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli przesłanka instrumentalnego wszczęcia postępowania nie zostanie wykazana w ocenie całokształtu okoliczności danej sprawy.

Posiadaczem samoistnym nieruchomości jest ten, kto włada nią jak właściciel, co winno być oceniane z punktu widzenia zewnętrznej manifestacji woli faktycznego władania, uwzględniając rzeczywiste działania i w kontekście relacji z innymi współwłaścicielami.

Stwierdzając fikcyjność transakcji i brak rzeczywistego nabycia czy dostawy towaru przez podatnika, sąd uznał za zasadną negację odliczenia podatku naliczonego i zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, obligując do zapłaty podatku z tzw. pustych faktur.

Wątpliwości co do treści decyzji podatkowej wymagające merytorycznego wyjaśnienia, takie jak ustalenia faktyczne dotyczące "pozorności" czynności prawnych, nie mogą być rozstrzygane w trybie art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna w tej kwestii podlega oddaleniu.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia zobowiązania podatkowego, bez rzeczywistych przesłanek uzasadniających takie postępowanie, może zostać uznane za instrumentalne i nadużywające przepisów prawa karnoskarbowego i podatkowego.

Skarga kasacyjna oddalona. Działanie organów podatkowych i sądu I instancji uznane za prawidłowe w zakresie oceny oszustwa podatkowego; nieskuteczność zarzutów proceduralnych w zakresie przedawnienia.

Decyzje podatkowe dotyczące obciążeń z tytułu importu oparte na uchylonej wartości celnej są nieważne. Prawidłowe określenie zobowiązania podatkowego wymaga prawomocnego określenia wartości celnej, co w niniejszej sprawie było nieosiągalne z uwagi na uchylenie decyzji celnej.

Przychód uzyskany z tytułu zmniejszenia udziału w zyskach spółki komandytowej kwalifikuje się jako przychód z innych źródeł, a nie jako przychód z kapitałów pieniężnych, ponieważ nie nastąpiło odpłatne zbycie ogółu praw i obowiązków wspólnika.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieprawidłowe ustalenia faktów przez organy podatkowe w zakresie transakcji związanych z karuzelą podatkową nie zostały wykazane. Wszczęcie postępowania karnego nie miało na celu jedynie uniknięcia przedawnienia. Ostatecznie skarga kasacyjna została oddalona, a koszty procesu złożono na stronę skarżącą.

W zakresie kontroli decyzji o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, sądy administracyjne nie są uprawnione do prawnokarnej oceny jego podstaw, a badanie legalności zastosowania art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej powinno koncentrować się na formalno-legalnych aspektach decyzji podatkowych.

Czynności podejmowane przez podatnika związane ze sprzedażą nieruchomości, które nie wykazują cech zorganizowania i ciągłości oraz mieszczą się w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym, nie mogą być kwalifikowane jako działalność gospodarcza podlegająca opodatkowaniu według art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

Organy podatkowe są zobowiązane do czynnego zaangażowania się w postępowanie dowodowe w przypadku wątpliwości co do dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę w sprawie zwrotu podatku akcyzowego, zamiast ograniczać się jedynie do formalnego oczekiwania na dowody jednoznacznie potwierdzające spełnienie przesłanek zwrotu.

W postępowaniu o zwrot podatku akcyzowego od dostaw wewnątrzwspólnotowych organ podatkowy nie może żądać od wnioskodawcy szczegółowych informacji wykraczających poza ustawowy zakres wymogów, a negatywna decyzja powinna być uzasadniona wszechstronną analizą zgromadzonego materiału dowodowego.

NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien ponownie zbadać sprawę pod kątem istnienia oszukańczych działań na wcześniejszych etapach obrotu, które uzasadniałyby zanegowanie prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak rzeczywistości dostaw wewnątrzwspólnotowych i brak podstaw do uznania przedawnienia zobowiązania podatkowego. Preferencyjna stawka 0% VAT nie przysługuje w razie fikcyjności transakcji.

Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że czynność wszczęcia postępowania karnego skarbowego była instrumentalnie użyta jedynie do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Stosowanie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. wymaga rozważenia rzeczywistych celów wszczęcia postępowania karnego.

Skarga kasacyjna, która nie wykazuje istotnego naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, nie spełnia wymagań formalnych i podlega oddaleniu. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi wymaga precyzyjnego sformułowania zarzutów i ich uzasadnienia.

Sąd administracyjny nie może dokonywać merytorycznej oceny przesłanek wszczęcia postępowania karnego skarbowego na potrzeby zawieszenia biegu przedawnienia podatkowego.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w sprawie odmowy zwrotu akcyzy została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązkiem organu podatkowego jest dokładne zbadanie i interpretacja przedstawionych dowodów dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw wyrobów akcyzowych.