Zwroty 'ważny interes podatnika' i 'interes publiczny' użyte w art. 270 § 1 Ordynacji podatkowej stanowią klauzule generalne odsyłające do ocen pozaprawnych i określające dyrektywy wyboru organu podatkowego. Ich stwierdzenie otwiera możliwość rozważenia umorzenia zaległości podatkowych lub odsetek za zwłokę, natomiast brak tych przesłanek wyklucza zastosowanie tego przepisu.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po objęciu swojej funkcji, ma obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w sytuacji, gdy spółka jest niewypłacalna, niezależnie od ewentualnych braków dokumentacyjnych z okresów sprzed jego powołania, a zaniechanie tego obowiązku, jeśli jest zawinione, obciąża członka zarządu solidarnie z zaległościami podatkowymi spółki.

Wynikająca z konstytucyjnej zasady proporcjonalności klauzula limitacyjna sprzeciwia się nakładaniu opłaty dodatkowej przewidzianej w art. 12i ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym bez możliwości jej miarkowania, jeżeli nie jest to niezbędne dla realizacji celów wprowadzenia opłaty od środków spożywczych, a nieterminowa zapłata tej daniny nie wynika z przesłanek wskazujących na nadużycie prawa i zamiar

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Okoliczność uzyskania statusu zakładu podatkowego nie ma wpływu na obowiązki pracodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Pracodawca, wypłacając wynagrodzenie pracownikom oddelegowanym do pracy w Polsce, jest zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od momentu, gdy wynagrodzenie to podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

Przychody z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskanych jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego uzyskano to świadczenie.

Obiekt budowlany pozostaje budynkiem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet wówczas, gdy ze względów technicznych, faktycznych lub prawnych nie jest i nie może być wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem, a czasowy brak elementów statuujących definicję budynku wynikający z prac budowlanych nie wpływa na jego klasyfikację podatkową.

Faktury VAT, które nie dokumentują realnych zdarzeń gospodarczych, nie stanowią podstawy do odliczenia podatku naliczonego, a podatnikowi można nałożyć dodatkowe zobowiązanie podatkowe ze stawką 100% przy świadomym udziale w oszustwie podatkowym. Skarga kasacyjna oddalona jako bezpodstawna."}

Dostawa pizzy P.G. przygotowywanej i sprzedawanej na wynos jest klasyfikowana jako usługi związane z wyżywieniem zgodnie z działem 56 PKWiU, co uzasadnia opodatkowanie stawką 8% VAT, mimo że proces dostawy obejmuje elementy charakterystyczne dla dostawy towaru.

Sprzedaż kanapek w sklepach firmowych, jako dostawa towarów bez usług wspomagających, podlega niższej stawce VAT. Czynności doradcze i pakowanie nie są usługami restauracyjnymi.

Przedawniona wierzytelność może być uznana za przychód podatkowy, niebędąc jednocześnie nieodpłatnym świadczeniem, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.; organy podatkowe są zobligowane do pełnego wyjaśnienia funkcji ochronnej interpretacji podatkowej.

Sam wywóz towaru z kraju na terytorium innego państwa członkowskiego nie przesądza o możliwości opodatkowania tej czynności 0% stawką VAT, lecz konieczne jest, aby wywieziony z kraju towar został dostarczony do konkretnego podatnika w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

Materialnoprawny charakter terminów określonych w art. 87 ust. 2 w związku z ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oznacza, że po ich upływie organ podatkowy traci uprawnienie do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku. Skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego upływem. Próba przedłużenia terminu po jego upływie jest nieskuteczna.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie towaru, ale i udokumentowanie tej operacji w sposób odzwierciedlający rzeczywiste transakcje. Nierzetelne faktury nie mogą stanowić podstawy zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka komandytowa, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku przy wypłacie zaliczek na poczet zysków komplementariusza w ciągu roku podatkowego. Obowiązek ten powstaje po ustaleniu podatku za dany rok.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej możliwe jest jedynie w sytuacji, gdy organ podatkowy stwierdzi wystąpienie jednej z przesłanek – ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego. Stwierdzenie tych przesłanek otwiera możliwość rozważenia zakresu zastosowania ulgi, lecz nie oznacza automatycznego jej przyznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał naruszenie art. 200 § 1 O.p. za istotne dla wyniku sprawy i uchylił wyrok WSA i decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, nakazując ponowne rozpoznanie, z uwzględnieniem prawa strony do wypowiedzenia się w postępowaniu.

Sprzedaż gotowego posiłku wraz z transportem nie spełnia kryteriów usługi cateringowej i powinna być traktowana jako dostawa towaru, podlegająca opodatkowaniu stawką VAT wynoszącą 8% według klasyfikacji w PKWiU jako usługi związane z wyżywieniem.

Skarga kasacyjna G. sp. z o.o. odnośnie przedawnienia zobowiązań podatkowych za 2014 r. podlega oddaleniu, z uwagi na prawidłowo ustalone zawieszenie biegu terminu przedawnienia oraz brak skutecznego podważenia oceny dowodów przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując na konieczność dokładnego przeanalizowania okoliczności zawieszenia przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Podstawę opodatkowania wniesienia aportu do spółki, w zamian za akcje tej spółki, stanowi cena emisyjna akcji – jeżeli taka zapłata została uzgodniona między stronami, a nie ich wartość nominalna.

Dostawa pizzy P.G. wraz z przygotowaniem i dostawą do klienta stanowi usługi związane z wyżywieniem, klasyfikowane w PKWiU 56 i objęte stawką VAT 8%. Elementy nierozerwalne z dostawą pozwalają klasyfikować ją jako usługę, mimo fizycznej dostawy towaru.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i decyzję, uznając, że samodzielny charakter działalności rolniczej prowadzonej przez małżonków w ramach gospodarstwa objętego wspólnością majątkową może skutkować odrębnym statusem podatkowym VAT.

Sprzedaż kanapek przez producenta w sklepach firmowych nie stanowi usługi gastronomicznej. Czynności takie jak doradzanie czy pakowanie nie są usługami wspomagającymi, a więc brak jest podstaw do klasyfikacji transakcji pod PKWiU 56 i opodatkowania VAT według stawki 8%.