Faktury dokumentujące fikcyjne usługi nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego, w świetle art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy o VAT oraz Dyrektywy 112/WE.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok WSA w Krakowie, podkreślił konieczność oceny należytej staranności podatnika w kontekście całokształtu materiału dowodowego i faktycznych okoliczności transakcji, poddając wyrok WSA ponownej analizie.

Wszczęcie postępowania karnoskarbowego celem zawieszenia terminu przedawnienia musi mieć realny charakter, a jego instrumentalne wykorzystanie stanowi naruszenie prawa.

Zakładom energochłonnym przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnień podatkowych z akcyzy na energię elektryczną zarówno podmiotowo, jak i przedmiotowo, pod warunkiem, że zwolnienia te nie dotyczą tej samej energii elektrycznej. Koszty dystrybucyjne wchodzą w skład rzeczywistych kosztów nabycia tej energii.

Faktury nie mogą stanowić podstawy odliczenia podatku VAT, jeśli nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. Podatnik, który kwestionuje decyzję organu podatkowego, musi wykazać należytą staranność we współpracy z kontrahentem, w szczególności weryfikując jego rzetelność.

Zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, złożone przez niewłaściwy organ, nie narusza prawa i realizuje materialny skutek, jeśli podatnik został poinformowany o fakcie i przyczynach zawieszenia.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie wywołuje skutku zawieszenia przedawnienia zobowiązań podatkowych; w przypadku istotnych wątpliwości, organ podatkowy winien je wyjaśnić w uzasadnieniu decyzji.

Organ podatkowy samodzielnie wybiera metody szacowania podstawy opodatkowania, a sądowa kontrola ogranicza się do oceny, czy wybór ten był zgodny z logiką i nie sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego. Ryzyko wynikające z szacowania obciąża podatnika.

W postępowaniu dotyczącym nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności istotne jest spełnienie przesłanki określonej w art. 239b § 1 pkt 4 O.p. Okoliczność ta musi być powiązana z wiarygodnym uprawdopodobnieniem niewykonania zobowiązania.

Jeśli zakład energochłonny korzysta ze zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31d u.p.a. oraz art. 30 ust. 7a u.p.a., musi to być zgodne z wykładnią TSUE, w której wliczane są opłaty dodatkowe, a organ podatkowy nie może samodzielnie określać wskaźników bez opinii biegłego.

NSA uznał, że przy wyliczaniu zwrotu akcyzy organ winien uwzględnić całkowity koszt energii elektrycznej, obejmujący także opłaty dystrybucyjne, zgodnie z wykładnią TSUE. W braku spełnienia tego warunku decyzja kasacyjna powinna być uchylona.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej jest zgodne z prawem, jeśli organ uprawdopodobnił niezrealizowanie zobowiązań przed przedawnieniem; właściwym organem decyzyjnym był Naczelnik Urzędu Skarbowego.

Podatnik, chcąc skorzystać z prawa do odliczenia VAT, musi wykazać rzeczywisty charakter transakcji. Luki w weryfikacji kontrahentów, w tym brak umów pisemnych i płatności gotówkowe w obrocie targowym, mogą skutkować odmową odliczenia podatku.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 O.p. wymaga, aby wyrok TSUE stanowił precedens w zakresie wykładni prawa unijnego wpływający na decyzję ostateczną. Wyrok TSUE z 16 października 2019 r. nie miał charakteru precedensowego, przez co nie uzasadniał wznowienia postępowania.

Skarga kasacyjna M.sp. z o.o. dotycząca podatku od nieruchomości za 2020 rok została nieskutecznie wniesiona, a zarzuty proceduralne i dotyczące ustaleń faktycznych nie podważyły decyzji organów podatkowych oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Osoby należące do grupy podatników uprawnionych do zwolnienia z podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 17a u.p.s.d. są zobowiązane do złożenia zeznania podatkowego, a ich zobowiązanie powstaje od momentu rejestracji aktu poświadczenia dziedziczenia; niezłożenie zeznania skutkuje ryzykiem niezastosowania zwolnienia, jeśli decyzja nie jest doręczona przed upływem pięciu lat.

Przeniesienie praw i obowiązków z umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości za odpłatnością stanowi świadczenie usług opodatkowane stawką VAT 23%, gdyż nie jest równoznaczne z dostawą towarów.

Cesja praw i obowiązków z umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości, gdy cedent nie dysponuje prawem do rozporządzania nieruchomością jak właściciel, stanowi świadczenie usług, podlegające stawce 23% podatku VAT, a nie dostawę towarów.

Posiadanie samoistne uzasadnia obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości, przy braku umożliwienia innym współwłaścicielom korzystania z nieruchomości.

Opodatkowanie gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej wymaga ścisłego określenia statusu posiadacza oraz uwzględnienia specyfiki umowy dzierżawy.

Wyroby energetyczne używane do serwisu, konserwacji i napraw statków powietrznych, zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, są zwolnione z akcyzy, co jest zgodne z Dyrektywą 2003/96/WE Rady.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość stosowania metody prewspółczynnika obliczonego przez Gminę dla odliczenia VAT, wskazując na możliwość odejścia od rozporządzenia przy działalności wodno-kanalizacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na naruszenie prawa do obrony poprzez nierozpatrzenie sprawy w sposób zapewniający stronie możliwość pełnego przedstawienia stanowiska, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

Dwuletnie ograniczenie czasowe na korektę podatku w ramach ulgi na złe długi, określone w art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u., jest niezgodne z prawem unijnym, naruszając zasady neutralności i proporcjonalności VAT, co wymaga od organów podatkowych ponownego rozważenia sprawy.