Dochody uzyskane przez marynarzy posiadających miejsce zamieszkania w Polsce, pracujących na statkach eksploatowanych przez norweskie przedsiębiorstwo w transporcie międzynarodowym, mogą być objęte ulgą abolicyjną nawet, jeśli nie były opodatkowane w Norwegii, zgodnie z art. 14 ust. 3 i art. 22 ust. 1 Konwencji między Polską a Norwegią o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dla skorzystania z ulgi abolicyjnej przewidzianej w art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik musi spełniać wszystkie przesłanki zawarte w międzynarodowej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, w szczególności, gdy dotyczy to pracy najemnej na statku morskim, który musi być eksploatowany w transporcie międzynarodowym przez podmiot z siedzibą w odpowiednim kraju.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok WSA oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania uwzględniając zarzuty proceduralne i materialne, w tym możliwość przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz niepełne uzasadnienie prawne dotyczące klasyfikacji podatkowej transakcji.

Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT obejmuje usługi powiązane z opieką medyczną, wykonywane na rzecz podmiotów leczniczych, nawet jeśli są świadczone przez podmiot nielicencjonowany do prowadzenia działalności leczniczej, o ile są one świadczone w placówkach leczniczych.

Skarżąca spółka uczestniczyła w fikcyjnych transakcjach nabycia i sprzedaży, świadomie korzystając z faktur dokumentujących nierzeczywiste zdarzenia gospodarcze, co uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie zakwestionowanych faktur.

Organy podatkowe, wydając ponowne rozstrzygnięcie, powinny uwzględnić decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zatwierdzającą stawkę 7% opłat licencyjnych, uznając ją za zgodną z prawem.

Na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., jedynie wydatki mające bezpośredni związek z realizacją celów statutowych mogą być uznane za przeznaczone na cele statutowe, a instrumentalne wszczynanie postępowań karnoskarbowych wyklucza skuteczne zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Pomoc finansowa dla funkcjonariuszy SOP na podstawie art. 180 ust. 1 ustawy o SOP korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f., jako ekwiwalent za rezygnację z lokalu.

W postępowaniu podatkowym dotyczącym przychodu z praw majątkowych koniecznym jest wykazanie materialnych dowodów dla potwierdzenia charakteru uzyskanych przychodów. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie wpływa samoistnie na zawieszenie biegu przedawnienia, o ile nie wynika z okoliczności sprawy faktyczne dążenie do wstrzymania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W postępowaniu podatkowym nie można przypisać instrumentalnego charakteru postępowaniu karnemu skarbowemu wszczętemu po postępowaniu kontrolnym. Brak pełnego postępowania dowodowego uzasadnia uchylenie decyzji organu, gdy niewystarczająco rozważono rzetelność faktur oraz ocenę przedstawionych dowodów w procesie.

NSA potwierdza, że dochody z połączenia odwrotnego winny być traktowane jako równoczesne z objęciem udziałów, nierozpoznanie tej specyfiki przez organ podatkowy nie uzasadnia jego stanowiska.

1. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. 2. Brak prawidłowego dokumentowania usług nie wyklucza rzetelności faktur, jeśli faktyczne wykonanie usług zostanie udowodnione. 3. NSA uchylił decyzję podatkową z uwagi na braki w postępowaniu dowodowym.

Wydatki na najem samochodów osobowych przekazanych w dalsze posiadanie podlegają ograniczeniom kosztów uzyskania przychodów wg art. 16 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.p., nawet przy braku ich faktycznego użytkowania przez wynajmującego.

Sąd kasacyjny uznał, że zwrot towaru do Polski na polecenie czeskiego odbiorcy nie wyklucza zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy, jeśli towar został objęty władztwem ekonomicznym przez kontrahenta. Nałożenie stawki 23% było błędne.

Wszczęcie postępowania karnoskarbowego celem zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych może mieć miejsce jedynie w sytuacjach uzasadnionych, co podlega rygorystycznej ocenie na podstawie okoliczności faktycznych.

Zwolnienie podatkowe, o które mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63b u.p.d.o.f., przysługuje gdy wydatki kwalifikowane poniesione na środki trwałe zostaną zaliczone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, a nie jedynie z chwilą ich zapłaty.

Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz wyrok pierwszej instancji w zakresie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe są zgodne z prawem, a wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie wniósł precedensowych implikacji do rozstrzyganej sprawy.

Nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT na R. GmbH było zasadne pomimo zarzutów naruszenia prawa unijnego, z uwagi na wykazane nieprawidłowości w deklaracjach podatkowych. Sankcja nie narusza zasady proporcjonalności i jest zgodna z przepisami krajowymi.

NSA uchylił decyzję Dyrektora IAS oraz wyrok WSA wskazując na konieczność uzupełnienia materiałów dowodowych w zakresie rzetelności faktur i przesłuchań świadków. Postępowanie karne skarbowe nie było instrumentalne.

Zyski jednostki muszą być bezpośrednio i definitywnie przeznaczone na cele wskazane przez ustawodawcę, aby kwalifikować się do zwolnienia. Zwolnienie nie obejmuje wydatków związanych jedynie pośrednio z działalnością leczniczą. Wszczęcie postępowania karnoskarbowego skutkuje zawieszeniem biegu przedawnienia podatkowego.

Wpłaty na PFRON, kary umowne i odszkodowania nie są wydatkami bezpośrednio związanymi z działalnością statutową, a zatem nie korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.

Momentem uznania wydatków na środki trwałe za kwalifikujące w kontekście zwolnienia podatkowego jest ich ujęcie w ewidencji środków trwałych, co wynika z konieczności spełnienia dodatkowych wymogów formalnych zawartych w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki, stwierdzając, że konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego dotyczącego okoliczności faktycznych za rok 2015, zgodnie z art. 233 § 2 O.p., co uzasadniało uchylenie decyzji organu podatkowego.

Pojazd sprowadzony do Polski, przebudowany na osobowy przed pierwszą rejestracją, klasyfikowany jest jako samochód osobowy na potrzeby podatku akcyzowego, zgodnie z regułami CN. Wszelkie zmiany w konstrukcji kluczowe są dokonane do momentu sprzedaży na terytorium kraju.