Zarówno faktyczne niewykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej, jak i brak ich formalnego wyłączenia z gospodarczego użytkowania (decyzja nadzoru budowlanego) nie wyłączają stosowania wyższej stawki podatku od nieruchomości z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Pojęcie „związania gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej” jest szersze od pojęcia „zajęcia” nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej. Dla uznania nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą nie jest zatem konieczne jej faktyczne wykorzystywanie do tej działalności.

Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zobowiązania podatkowe spółki, jeśli nie wykaże należnej staranności, w szczególności nie złoży wniosku o upadłość w terminie, mimo oczywistej niewypłacalności spółki.

Posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu pod zlikwidowaną linią kolejową, połączone z potencjalnym wykorzystaniem w działalności gospodarczej, wystarcza do uznania gruntu za związanego z działalnością gospodarczą w ramach rozumienia art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania nie może być stosowana retroaktywnie do transakcji zbycia udziałów z 2016 roku, gdyż naruszałoby to zasadę pewności prawa i niedziałania prawa wstecz.

Roczny termin prekluzyjny określony w art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 43 ze zm.), liczony od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, jest co do zasady zgodny z zasadą proporcjonalności jako termin rozsądny i wystarczający do wystąpienia o zwrot akcyzy. Nie wyłącza to jednak obowiązku indywidualnej oceny

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania nie może być stosowana do podatników w kwestii podatku dochodowego za 2016 rok, jeżeli przepisy wprowadzające klauzulę weszły w życie podczas tego roku podatkowego. Rozstrzygnięcie to zapobiega działaniu retroaktywnemu nowych regulacji.

Przepisy art. 119a-119f Ordynacji podatkowej nie mogą być stosowane do rozliczeń dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2016, jeżeli klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania weszła w życie w trakcie tego roku.

Świadczenie tymczasowej kwatery zapewniane policjantowi przeniesionemu z urzędu nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., gdyż nie zostały spełnione przesłanki wskazane przez Trybunał Konstytucyjny, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Art. 14e § 1a pkt 2 O.p. umożliwia stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej, nie ograniczając tej możliwości do całej interpretacji, lecz także do jej części, w sytuacji częściowej niezgodności z interpretacją ogólną.

Podatnik, który spełnił zobowiązania umowy deweloperskiej, zachowuje prawo do ulgi mieszkaniowej, mimo niezależnego od niego opóźnienia przeniesienia własności. Niespełnienie formalnego warunku z winy dewelopera nie wyłącza z ulgi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zapewnienie tymczasowego zakwaterowania delegowanemu policjantowi przez Policję nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, gdyż służy głównie interesowi pracodawcy, nie spełniając przesłanek wyroku Trybunału Konstytucyjnego K7/13.

Art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wprowadza wymogu bezpośredniego prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika jako warunku zastosowania preferencji IP Box. Interpretacja narzucająca takie ograniczenie jest błędna.

Produkcja rzeczy materialnych przez podmiot zewnętrzny, nawet według wytycznych wnioskodawcy, nie spełnia wymogu art. 18eb u.p.d.o.p., gdyż nie jest to "wytworzenie przez podatnika", co wyłącza możliwość skorzystania z ulgi prowzrostowej.

Podmiot uczestniczący świadomie w oszustwie karuzeli VAT, działający jako bufor, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur wykazujących fikcyjne transakcje. Fakt przynależności do takiego oszustwa wyłącza towar z legalnego obrotu podatkowego.

Otrzymane przez gminę dofinansowanie z funduszy RPO na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków nie jest wliczane do podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego związku z cenami usług świadczonych mieszkańcom przez gminę.

Postanowienia organów podatkowych w kwestii nierzetelności faktur dokumentujących świadczenia m.in. budowlane potwierdzono prawidłowością działań, mimo zarzutów skarżącej o świadomości nieuczciwych praktyk. Skarga kasacyjna oddalona.