Wniesiona do sądu decyzja organu podatkowego naruszała przepisy u.p.t.u., wykluczając zastosowanie VAT dla czynności WNT dotyczących działalności gier hazardowych do 2008 r. Umowy o WNT nie objęły działań wyłączonych spod ustawodawstwa VAT na mocy wcześniejszego art. 6 pkt 3 u.p.t.u.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na instrumentalne zastosowanie postępowania karnoskarbowego, naruszające przepisy dotyczące terminu przedawnienia, wskazując na konieczność ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wytycznych dotyczących oceny przesłanek postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż zasadne jest przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT w przypadkach wymagających dodatkowej weryfikacji, pod warunkiem wykazania, że organ podjął racjonalne i uzasadnione czynności kontrolne celem wyjaśnienia wątpliwości co do rzetelności transakcji.

Podatnikowi, który posługuje się fakturami VAT nieodzwierciedlającymi rzeczywistych dostaw towarów, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych jest uzasadnione w przypadku wszczęcia postępowania karno-skarbowego mającego na celu ustalenie oszukańczego charakteru transakcji.

Wnioski o wyjaśnienie treści decyzji podatkowej mogą być procedowane jedynie w zakresie językowej i kontekstowej niejednoznaczności, nie obejmują natomiast zarzutów dotyczących oceny prawnej, które są przedmiotem odwołania.

W przypadku braku wiarygodnych dowodów na wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które obejmuje zobowiązania podatkowe, nie można uznać, że doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Działalność statków, które realizują specjalistyczne zadania, takie jak układanie kabli na dnie morskim, nie jest uznawana za transport międzynarodowy w rozumieniu Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, a wynagrodzenie za prace na takich jednostkach nie kwalifikuje się do ulgi abolicyjnej w Polsce.

Wszczęcie postępowania karnoskarbowego, zmierzające wyłącznie do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, poprzez pozorną aktywność organów w sprawie, stanowi nadużycie prawa. Zawieszenie terminu przedawnienia na tej podstawie jest niezasadne, gdy celem nie było faktyczne wyjaśnienie przestępstwa, a jedynie przedłużenie postępowania.

Gminie przysługuje prawo do stosowania własnej metody obliczania proporcji odliczenia VAT z tytułu działalności cmentarnej, o ile metoda ta dokładnie odzwierciedla strukturę działań opodatkowanych i nieopodatkowanych, zgodnie z zasadą neutralności VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia decyzji podatkowej z powodu naruszenia przepisów dowodowych oraz instrumentalnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego dla zawieszenia biegu przedawnienia. Organy podatkowe zobligowane są do pełnego i obiektywnego badania stanu faktycznego.

Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej może być nadany, gdy organ uprawdopodobni brak majątku do zabezpieczeń oraz prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania ze względu na sytuację majątkową podatnika.

Uzasadnione jest uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i ponowne rozpoznanie sprawy wobec naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., skutkującego brakiem należytej analizy dowodów i procedury oszacowania podstawy opodatkowania.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na prawidłowość procesu poboru próbek oleju napędowego podczas kontroli oraz wiarygodność wyników badań laboratoryjnych jako dowodów. Zarzuty Skarżącej dotyczące naruszenia przepisów postępowania zostały uznane za nieuzasadnione.

Zły stan zdrowia psychicznego może stanowić wystarczającą przesłankę do przywrócenia terminu procesowego, pod warunkiem uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu. Wymóg precyzyjnego wskazania daty ustąpienia przeszkody zdrowotnej może być niewykonalny w przypadku chorób psychicznych.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, określone w art. 21 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, nie mogą automatycznie determinować podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeśli pozostają w sprzeczności z przepisami ustawy podatkowej oraz rzeczywistym stanem faktycznym ustalonym w toku postępowania podatkowego.

Lokale mieszkalne wynajmowane na cele mieszkalne, stanowiące własność przedsiębiorcy i nie zajęte faktycznie na działalność gospodarczą, powinny być opodatkowane preferencyjną stawką podatkową właściwą dla budynków mieszkalnych, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych została uznana za zgodną z prawem. Brak statusu rzeczywistego właściciela odsetek oraz formalność transakcji pożyczkowych wykluczają możliwość zwolnienia z podatku od odsetek.

Zmiana przepisów rozszerzających definicję 'spółki' na spółki komandytowe w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie wpływa na ustalanie przychodu podatkowego z tytułu przejęcia spółki komandytowej przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, o ile przepisy te nie odnoszą się bezpośrednio do warunków takiego przejęcia.

Ograniczenia w zaliczaniu kosztów uzyskania przychodów wynikające z art. 15c i 15e u.p.d.o.p. nie mają zastosowania do kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej, zaś winny być stosowane jedynie do kosztów działalności opodatkowanej, zgodnie z art. 7 ust. 3 u.p.d.o.p.

Obowiązkiem organu podatkowego jest zaliczenie wpłaty na poczet najstarszej zaległości podatkowej w danym podatku, jeżeli podatnik go wskazał, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości w danym podatku – na najstarszą zaległość podatkową spośród wszystkich zobowiązań podatnika.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu jest niezasadna. Organy podatkowe muszą uzupełnić postępowanie dowodowe, badając pełnię przesłanek egzoneracyjnych członka zarządu w kontekście art. 116 § 1 pkt 1 lit. b O.p.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, uznając wystawienie faktury z 3 października 2016 r. za bezskuteczne pod względem podatkowym jako pustą fakturę bez realnego zdarzenia gospodarczego.

Obowiązkiem organu podatkowego jest zaliczenie wpłaty na poczet najstarszej zaległości podatkowej w danym podatku, jeżeli podatnik go wskazał, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości w danym podatku – na najstarszą zaległość podatkową spośród wszystkich zobowiązań podatnika.

Uznaje się, że przepisy art. 112b i art. 112c ustawy o VAT, ustanawiające dodatkowe zobowiązanie podatkowe, są zgodne z prawem unijnym, w szczególności z Dyrektywą 112, mając na celu zapewnienie prawidłowego poboru VAT i zapobieganiu oszustwom podatkowym.