Instrumentalne wszczynanie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych wymaga szczegółowej analizy sądowej, uwzględniającej działania dowodowe organu podatkowego i celowość postępowania.

Skarga kasacyjna T. Sp. z o.o. nie ma zasadzonych podstaw. Brak udziału prokuratora nie skutkował pozbawieniem skarżącej możliwości obrony praw i nie podważał zasadności zaskarżonego wyroku WSA.

Skarga o wznowienie postępowania, wniesiona na podstawie art. 272 P.p.s.a., wymaga wykazania wpływu wyroku TSUE na treść decyzji. Dopuszczalność skargi nie wystarcza dla jej uwzględnienia, gdy nie występuje naruszenie prawa do obrony.

Brak przystąpienia Prokuratora do postępowania w charakterze strony nie powoduje jego nieważności, o ile nie zgłosił on formalnie takiej chęci. Pozbawienie możności obrony praw strony dotyczy kardynalnych błędów proceduralnych wpływających na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenia proceduralne w zakresie uzasadnienia decyzji podatkowej mogą wymuszać uchylenie decyzji, zwłaszcza gdy organ odwoławczy nie odniósł się do zgłoszonych zarzutów oraz nie zapewniono pełnego rozpoznania sprawy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

Podatnikiem podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l., jest podmiot, który nabył nieruchomość od właściciela. Podmiot, który otrzymał nieruchomość od posiadacza zależnego, nie może być uznany za podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zwolnienie od podatku od nieruchomości dotyczy tylko infrastruktury kolejowej faktycznie udostępnianej przewoźnikom, a obowiązek podatkowy obejmuje również grunty nieużywane do prowadzenia działalności.

W przypadku działalności pośrednictwa handlowego, świadczonej w sposób ciągły i zorganizowany, uzyskiwane przychody stanowią przychody z działalności gospodarczej. Obciążenie organów podatkowych obowiązkiem pozyskania dodatkowych dowodów zagranicznych jest nieuzasadnione, gdy zgromadzone materiały są kompletne.

Podanie jedynie numeru KRS przez skarżącą spółkę nie spełnia wymogu przedstawienia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji, co skutkuje odrzuceniem skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wymaganym terminie.

Otrzymanie RSU i późniejsze nieodpłatne nabycie akcji w ramach programu motywacyjnego nie generuje opodatkowanego przychodu z działalności gospodarczej na gruncie u.p.d.o.f. Przychód podlegający opodatkowaniu powstaje dopiero w momencie zbycia akcji.

Przeniesienie udziałów spółki z o.o. do holdingu jako nieodpłatne, nie kreuje przychodu w świetle art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f. oraz nie pozwala na naliczenie kosztów uzyskania przychodów z perspektywy ich późniejszej sprzedaży.

Metoda powierzchniowa zaproponowana przez Muzeum do określenia proporcji nie spełnia kryteriów specyficzności oraz reprezentatywności wymaganych przez przepisy ustawy o podatku VAT, co uzasadnia odrzucenie wyliczeń Muzeum w wykazaniu podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną.

Zastosowanie się podatnika do interpretacji indywidualnej wydanej przez organ skarbowy, która następnie nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, zwalnia podatnika z obowiązku zapłaty podatku, a instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie skutkuje zawieszeniem biegu przedawnienia zobowiązania.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, lecz zmierzało do osiągnięcia celów postępowania karnego, co uzasadnia zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych w świetle art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wyrok Sądu I instancji został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Postępowanie karno-skarbowe nie miało charakteru instrumentalnego. Zastrzeżenia dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego nie znalazły potwierdzenia. Sprawa wymaga ponownej analizy.

Sąd drugiej instancji oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem rozstrzygnięcie organu podatkowego dotyczące naliczenia VAT z tytułu wynajmu pokoi, zgodnie z zasadami ustawodawstwa podatkowego. Brak podstaw do stwierdzenia sprzeczności z decyzjami dotyczącymi podatku dochodowego.

Operacje gospodarcze nakierowane na optymalizację podatkową, które nie mają na celu faktycznego osiągania przychodów, nie mogą uzasadniać uznania wydatków z nimi związanych za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istotne naruszenia proceduralne w decyzji SKO uzasadniały jej uchylenie i ponowne rozpoznanie przez organ odwoławczy, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania podatkowego.

Brak aktualizacji adresu zamieszkania przez podatnika skutkuje uznaniem doręczeń organu podatkowego za prawidłowe, co wyklucza wznowienie postępowania z uwagi na przesłankę braku winy zgodnie z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Podatnikiem podatku od nieruchomości na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. jest posiadacz zależny, którego tytuł prawny do posiadania pochodzi bezpośrednio z umowy z właścicielem nieruchomości. Spółka C. pozostaje podatnikiem nawet po przekazaniu nieruchomości w poddzierżawę spółce T.

Podatnikiem podatku od nieruchomości jest podmiot, który jest posiadaczem nieruchomości na podstawie umowy zawartej bezpośrednio z jej właścicielem, mimo dalszego powierzenia nieruchomości w używanie innemu podmiotowi. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. nie znajduje zastosowania do podmiotów, które uzyskały posiadanie nieruchomości od podmiotu zależnego.

Budynki mieszkalne lub ich części zajęte na cele mieszkaniowe, nawet gdy wynajmowane w ramach działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu na podstawie stawek dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, o ile służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych najemców.

Budynki mieszkalne wynajmowane na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, pomimo ich związku z działalnością gospodarczą wynajmującego, nie można uznawać za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Spółka komandytowa jako płatnik nie jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach wypłacanych komplementariuszom, zanim znana będzie wysokość podatku należnego spółki za dany rok podatkowy.