Skarga kasacyjna od wyroku WSA uznana za bezzasadną; organy podatkowe prawidłowo prowadziły postępowanie wyjaśniające korektę deklaracji podatkowej, a zarzuty niewłaściwego zastosowania przepisów proceduralnych wniosku kasacyjnego były wadliwie skonstruowane.

W przypadku identycznych spraw podlegających łączeniu, sąd administracyjny ma obowiązek ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a naruszenie tego obowiązku stanowi przesłankę nieważności postępowania.

Metoda odliczenia podatku VAT zaproponowana przez Gminę w postaci proporcji obrotowo-powierzchniowej nie spełnia wymogów określonych w art. 86 u.p.t.u., jako że nie uwzględnia specyfiki działalności i nie odzwierciedla obiektywnie faktycznego wykorzystania towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Dostawa niezabudowanych nieruchomości nabytych od osób fizycznych jest wyłączona z opodatkowania art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., gdyż brak jest podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości niespełniającego wymogów zwolnienia z VAT.

Sąd uznał, że wywóz towarów poza obszar Unii Europejskiej uprawnia do zastosowania stawki 0% VAT, nawet jeśli brak ustalenia rzeczywistego nabywcy pojawił się po dokonaniu wywozu, o ile nie nastąpiło oszustwo w podatku od wartości dodanej na szkodę systemu podatkowego UE.

NSA potwierdził stanowisko organów podatkowych: wykazanie w deklaracji VAT fikcyjnych transakcji nie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Prawidłowo oceniono dowody i wykazano brak rzeczywistego charakteru transakcji.

Metoda proporcji powierzchniowej dla odliczenia VAT, proponowana przez Gminę, nie spełnia kryterium adekwatności do specyfiki działalności, co wyklucza jej zastosowanie w tym przypadku (art. 86 ust. 2b ustawy o VAT).

Fundusze inwestycyjne z państw trzecich mogą żądać zwrotu nadpłaty podatku oraz oprocentowania od dnia pobrania do zwrotu zgodnie z zasadami skuteczności i lojalnej współpracy, nawet po upływie 30 dni od publikacji wyroku TSUE.

Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uchylająca decyzję organu I instancji w zakresie rozliczeń VAT i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem. Organ odwoławczy wskazał niezbędne kroki dowodowe czyniące decyzję kompletną w świetle ustalonych okoliczności faktycznych.

Brytyjski podatek VAT w rozliczeniach Spółki na terytorium Wielkiej Brytanii nie stanowi przychodów ani kosztów uzyskania przychodów na gruncie polskiego podatku CIT, z uwagi na konstrukcyjną autonomiczność i neutralność podatku VAT.

Wydatek wynikający z zawartej ugody, będący konsekwencją zawinionych działań przedsiębiorcy, nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie realizuje on celu osiągnięcia, zabezpieczenia ani zachowania źródła przychodów.

NSA uznał, że odnowienie obowiązku podatkowego z tytułu spadku nie implikuje obowiązku złożenia zeznania podatkowego, tym samym nie ma zastosowania pięcioletni termin przedawnienia, lecz trzyletni, liczony od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek.

Sąd pierwszej instancji niewystarczająco rozważył kwestię prowadzenia postępowania względem wszystkich członków zarządu w kontekście odpowiedzialności za zaległości spółki na rzecz PFRON. Z tego względu wymaga ona ponownego rozpoznania.

Pełnomocnictwo szczególne musi określać konkretną sprawę podatkową, aby było skuteczne procesowo; szerokie formuły zastępstwa przed organami urzędowymi nie wystarczają dla spełnienia wymagań z art. 138e § 1 Ordynacji podatkowej.

Przesłanki odpowiedzialności podatkowej obejmują świadomość uczestnictwa w pozornych transakcjach, co w niniejszej sprawie wyklucza prawo do odliczenia podatku VAT lub zastosowania stawki 0% VAT.

Skarżąca była świadoma i brała udział w oszustwach podatkowych w ramach karuzeli podatkowej. Postępowanie karno-skarbowe przeciwko skarżącej nie miało instrumentalnego charakteru, co skutkowało uznaniem nieważności skargi kasacyjnej H. P.

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie zarzutów dotyczących błędów proceduralnych i materialnych, jeśli nie są one wyraźnie wskazane w skardze. Wady sformułowania skargi obciążają stronę składającą, co skutkuje jej oddaleniem.

W transakcjach podatkowych, jeśli podatnik nie zachowuje należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, z którymi zawiera transakcje, a obroty mają cechy fikcyjne, organy mogą odmówić odliczenia podatku naliczonego.

Decyzja organu nie naruszała prawa w zakresie ograniczenia poboru zaliczek, a podmiot obciążony obowiązkiem uprawdopodobnienia, tj. podatnik, nie wykazał spełnienia przesłanek kwalifikujących statek jako eksploatowany w transporcie międzynarodowym.

Wspólnik spółki luksemburskiej typu S zobowiązany jest do memoriałowego rozpoznawania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę niezależnie od faktycznego otrzymania dywidendy.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez podatnika spełnienia przesłanek z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Brak wykazania, że praca najemna była wykonywana na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym, wyklucza zastosowanie ulgi abolicyjnej.

Zmiana powierzchni działów specjalnych produkcji rolnej stanowi zmianę w prowadzonej produkcji, którą należy zgłosić w terminie 7 dni do urzędu skarbowego. Brak takiego zgłoszenia uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji PIT-6 oraz dochodzenie korzystnych zmian w zakresie zaliczek na podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Podatnik, który świadomie uczestniczył w karuzeli podatkowej, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur niedokumentujących rzeczywistych transakcji gospodarczych. Badanie dobrej wiary podatnika jest zbędne, jeśli działał ze świadomością przestępczego charakteru transakcji (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT).