W zakresie zobowiązań z tytułu wpłat na PFRON odpowiednie stosowanie przepisów art. 165b § 1 O.p. jest uzasadnione, a okres zawity na wszczęcie postępowania administracyjnego wynosi 6 miesięcy od zakończenia audytu, co zabezpiecza interes strony postępowania.

Sąd podtrzymuje, że faktury VAT wystawione przez podmioty pozorujące działalność nie mogą być podstawą do odliczenia podatku naliczonego, gdy nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, a nabywca nie dochował należytej staranności kupieckiej, uczestnicząc w mechanizmie oszustwa podatkowego.

Niedostateczne uzasadnienie wyroku WSA narusza przepisy p.p.s.a., stanowiąc przeszkodę uniemożliwiającą kontrolę instancyjną. Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA, nakazując ponowne rozeznanie i szczegółową analizę, celem należytego odniesienia się do zarzutów strony.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutów przedawnienia zobowiązań podatkowych i instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego została oddalona. Procedury organów oraz decyzje podtrzymujące rozliczenia podatkowe za 2014 rok były zgodne z prawem.

Świadczenie usług w ramach umowy dotyczącej letniego i zimowego utrzymania dróg przez P. S.A. na rzecz GDDKiA nie stanowi jednej kompleksowej usługi, a szereg odrębnych świadczeń, z których każdy może być opodatkowany różną stawką VAT, niezależnie od siebie.

Usługi świadczone przez wykonawcę na rzecz zamawiającego w ramach umowy dotyczącej utrzymania dróg stanowią odrębne, opodatkowane osobno świadczenia, a nie jedną usługę kompleksową. (NSA, sygn. akt: I SA/Gl 416/21)

Postępowanie karne skarbowe wszczęte przez organ podatkowy może podlegać badaniu pod kątem instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, jeśli brak jest realnych czynności postępowania dowodzących jego zasadności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, potwierdzając obowiązek WSA do oceny przesłanek instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego w kontekście zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Brak połączenia przez sąd administracyjny odrębnych, lecz tożsamych merytorycznie skarg w jednej sprawie, uzasadnia stwierdzenie nieważności postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o odpowiedzialności członka zarządu spółki została utrzymana, jako że spełniono przesłanki z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Brak zgłoszenia wniosku o upadłość w terminie oraz niewskazanie mienia spółki uznano za przyczyny uzasadniające odpowiedzialność podatkową osoby trzeciej.

Usługi utrzymania dróg świadczone przez spółkę w ramach umowy z GDDKiA nie stanowią świadczenia kompleksowego, lecz są szeregiem odrębnych usług, co wyklucza stosowanie jednej stawki VAT oraz uzasadnia indywidualne opodatkowanie poszczególnych czynności.

Oddalenie skargi kasacyjnej Skarżącego czyni prawidłowym wcześniejsze ustalenia WSA oraz organy podatkowe w zakresie doręczenia decyzji określającej podatek VAT, co umożliwia pociągnięcie członka zarządu do odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki.

Brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego z faktury, gdy dokument nie odzwierciedla rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a podatnik nie dochował należytej staranności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że nieważność postępowania zachodzi, gdy sąd administracyjny prowadzi dwie sprawy o tożsamym przedmiocie osobno, co wymaga połączenia ich do wspólnego rozpoznania zgodnie z art. 111 § 1 p.p.s.a.

Żądanie odliczenia podatku naliczonego na podstawie fikcyjnych faktur VAT jest nieuzasadnione, gdy podatnikowi udowodni się brak dochowania należytej staranności w wyborze kontrahenta. Skarżący nie może odliczyć podatku na podstawie nieprawdziwych dokumentów.

Świadczenie usług utrzymania dróg na podstawie umowy z GDDKiA nie stanowi usługi kompleksowej; usługi te są odrębnymi świadczeniami opodatkowanymi właściwymi indywidualnie stawkami podatku VAT.

Usługi świadczone przez podatnika na rzecz GDDKiA nie stanowią świadczenia kompleksowego; są to odrębne i niezależne usługi, co uzasadnia stosowanie różnych stawek VAT. Brak jest podstaw do traktowania ich jako jednolitego świadczenia opodatkowanego jedną stawką.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak było podstaw do wznowienia postępowania podatkowego, gdyż orzeczenie TSUE nie miało wpływu na decyzję wymiarową, a skarga kasacyjna była niezasadna.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Sąd administracyjny ma obowiązek ocenić realność działań w postępowaniu karnym skarbowym pod kątem ich celowości.

Jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego jest działanie organów na podstawie przepisów prawa, a więc organy zawsze zobowiązane są uwzględnić zmianę stanu prawnego, jaka następuje w toku postępowania i orzekać na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odsetki od pożyczki na zakup akcji mogą być ujęte jako koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży akcji, nawet jeśli zapłata nastąpiła po sprzedaży, z uwagi na ich funkcjonalny związek z uzyskanym przychodem.

Gmina ma prawo stosować własną metodę kalkulacji prewspółczynnika VAT, o ile lepiej odzwierciedla specyfikę jej działalności, niż metoda ustawowa, przy czym musi ona być obiektywna i reprezentatywna, co zgodne jest z art. 86 ustawy o VAT.

Zawieszenie postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1b pkt 1 o.p. jest zasadne, gdy organ potrzebuje niezbędnych informacji od zagranicznych organów w celu ustalenia zobowiązania, a brak jest innych okoliczności do rozstrzygnięcia.

Przychód uzyskany wskutek przeniesienia akcji jako świadczenia niepieniężnego należy kwalifikować jako zyski kapitałowe zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p., nawet jeżeli przeniesienie to następuje w ramach datio in solutum.