Wydatki na zaniechaną inwestycję mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów tylko po fizycznej likwidacji tej inwestycji, co wynika z definicji likwidacji w świetle art. 15 ust. 4f u.p.d.o.p., a sama decyzja o zaniechaniu odbioru bez fizycznej likwidacji nie jest wystarczająca.

Ograniczenie dostępu do dokumentów wyłączonych z akt postępowania podatkowego jest legalne, gdy zachodzi konieczność ochrony interesu publicznego i prywatności osób trzecich, zwłaszcza w przypadku, gdy dokumenty te nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Postanowienie o uchyleniu wyroku WSA i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie zasady jawności postępowania sądowego, co pozbawiało stronę możliwości obrony jej praw.

Nie stwierdza się istnienia przesłanek do refakturowania usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje brakiem uprawnień do odliczenia VAT przez A. spółka z o.o., której działania ograniczały się do płatności świadczonych na rzecz C.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu braku podstawy prawnej i uzasadnienia, zobowiązując WSA do rzetelnej analizy prawnej wniosku o interpretację.

Usługi świadczone przez B. L.P., obejmujące dostęp do informacji transakcyjnych, spełniają definicję zarządzania funduszami inwestycyjnymi w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT. NSA uznał ich zwolnienie z VAT, wytyczając konieczność ponownego rozstrzygnięcia sprawy z uwzględnieniem tej interpretacji.

Przepisy nie wykluczają możliwości korekty zeznania CIT-8 w zakresie oświadczenia dotyczącego rezygnacji ze stosowania metody różnic kursowych, nawet po upływie roku podatkowego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Nie każda aktywność związana z najmem lub sprzedażą nieruchomości stanowi działalność gospodarczą. Jeżeli czynności te mają charakter incydentalny, nie są zorganizowane ani wykonywane w sposób ciągły, nie mogą być uznane za działalność gospodarczą, nawet jeśli podatnik prowadzi ewidencję środków trwałych i księgi podatkowe.

Ostateczne rozstrzygnięcie sprowadza się do stwierdzenia, że spółka będąca świadomym uczestnikiem mechanizmu karuzeli podatkowej nie może korzystać z prawa do odliczenia VAT, ani z procedury TAX FREE, gdyż transakcje fikcyjne pozbawione są znaczenia gospodarczego.

Prawo do uzyskania oprocentowania nadpłaty podatku VAT powstałej w wyniku orzeczenia TSUE uzależnione jest od zgłoszenia przez podatnika wniosku o zwrot tej nadpłaty, co wyklucza prawo do oprocentowania w przypadku przeniesienia tej nadpłaty na kolejne okresy rozliczeniowe.

W przypadku świadczenia kompleksowego, obejmującego sprzedaż zabudowanej działki gruntu i udziału w działce drogowej, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega całość według stawki dla świadczenia głównego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność stosowania zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań Skarżącej wobec stosowania obniżonej 5% stawki VAT na podstawie wcześniej utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów podatkowych, co uzasadniło oddalenie skarg kasacyjnych i utrzymanie w mocy korzystnego dla Skarżącej orzeczenia WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wątpliwości co do zastosowania właściwej stawki VAT wynikające z różnic interpretacyjnych powinny być rozstrzygnięte na korzyść podatnika, w świetle zasady uzasadnionych oczekiwań. Ustalono, że działalność gastronomiczna prowadzona przez Skarżącą może być traktowana jako dostawa towarów, co uzasadnia stosowanie stawki 5% zgodnie z wcześniejszą praktyką interpretacyjną

Art. 11 u.p.d.o.p. nie uprawnia organów podatkowych do recharakteryzacji i reklasyfikacji transakcji powiązanych dla celów podatkowych, jedynie na ich podstawie. Wyroki podjęte na tej podstawie bez wyraźnego umocowania prawnego wymagają uchylenia.

Podatnik ma prawo do wstecznego obniżenia stawek amortyzacyjnych środków trwałych przy zachowaniu zasad korekty deklaracji podatkowej, w szczególności w kontekście nieprzekraczania terminu przedawnienia, co jest zgodne z wykładnią przepisów materialnego prawa podatkowego.

Spółka komandytowa nie jest obowiązana do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przy wypłacie komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, zgodnie z art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

NSA uznał, że wyrok TSUE nie powoduje konieczności wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli przepisy krajowe nie przewidują związania organów efektem decyzji wydanych na kontrahentów, co wyklucza uchylenie decyzji ostatecznej.

Orzeczenie TSUE z 16 października 2019 r. nie wpływa na ostateczną decyzję organów podatkowych, co wyklucza podstawy wznowienia postępowania zgodnie z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Stosowanie stawki VAT 5% dla sprzedaży posiłków wewnątrz lokalu i w systemie "drive in" wymaga analizy czynności pod kątem przepisów Dyrektywy 112 oraz oceny faktycznych warunków sprzedaży, z uwzględnieniem wytycznych TSUE i praktyki organów podatkowych.

Świadome uczestnictwo w „karuzeli podatkowej” wyklucza prawo do zwrotu VAT w przypadku, gdy transakcje są częścią procederu oszustwa, nawet jeśli towary fizycznie opuściły UE.

Skargę kasacyjną oddalono, uznając, że skarżący uczestniczył świadomie w oszustwie podatkowym typu karuzela VAT, co wyklucza odliczenie VAT. Brak przesłanek do uchylenia wcześniejszego wyroku.

Odliczenie podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie nieruchomości położonej w K. przy ul. S. przez B. LTD sp. z o.o. S.K.A., które prowadzi do uzyskania nieuzasadnionej korzyści podatkowej, stanowi nadużycie prawa – skarga kasacyjna oddalona.

Podatnikowi przysługuje prawo do zastosowania stawki VAT 0%, jeżeli towary faktycznie opuściły UE, niezależnie od formalnych nieprawidłowości w dokumentacji, pod warunkiem braku zamiaru popełnienia oszustwa podatkowego.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylająca wyrok WSA i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania na posiedzeniu jawnym, wskazuje na obowiązek respektowania zasady jawności posiedzenia, także przy ograniczeniach związanych z COVID-19.