Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na potrzebę zbadania legalności zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego w kontekście wszczęcia postępowania karnego skarbowego.

NSA uznał, że sąd administracyjny jest zobowiązany rozstrzygnąć, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia terminu przedawnienia miało pozorowany charakter, i w tym celu może zobowiązać organ podatkowy do dostarczenia brakujących dowodów.

Wszczęcie wobec spółki postępowania restrukturyzacyjnego (sanacyjnego ) na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2024r. poz. 1428) może stanowić dowód tego, że były członek zarządu spółki ponoszący odpowiedzialność za jej zaległości wykazał istnienie przesłanek zwalniających go z tej odpowiedzialności na zasadach określonych w art. 116 § 1 pkt 1 lit. a i lit

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie brak przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, co uzasadniało odmowę umorzenia zaległości podatkowych, i uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu może być orzeczona na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej, jeśli bezskuteczność egzekucji z majątku spółki zostanie prawidłowo wykazana. Zarzuty kasacyjne nie podważyły prawidłowości stwierdzenia bezskuteczności i odpowiedzialności podatkowej ustalonej przez sąd oraz organ administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż brak było podstaw prawnych do umorzenia przez organy podatkowe zaległości podatkowych z tytułu braku zaistnienia przesłanek "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego" w rozumieniu art. 67a § 1 pkt 3 o.p. Wyrok sądu I instancji został uchylony, skarga oddalona.

Zmniejszenie udziału kapitałowego w spółce osobowej przed 1 stycznia 2022 r. nie powoduje powstania opodatkowanego przychodu na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b updop. Brak podstaw do analogicznego rozszerzenia definicji przychodu na niekorzyść podatnika.

Członkowie zarządu spółki odpowiadają za jej zaległości podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich funkcji, jeśli nie wykażą braku winy lub braku umyślności w niewypełnieniu pozytywnych przesłanek do uniknięcia odpowiedzialności.

W świetle art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., myjnia samochodowa jako budowla obejmuje wszystkie jej elementy, w tym urządzenia techniczne zapewniające użytkowanie zgodne z przeznaczeniem, i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako całość.

Nie można zastosować prawa do odliczenia VAT, jeżeli podatnik świadomie uczestniczy w oszustwie karuzelowym, akceptując fikcyjny charakter transakcji. Transakcje pozorne nie uprawniają do odliczenia podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w postępowaniu podatkowym prawidłowo uznano transakcje dokumentowane przez P. Sp. z o.o. fakturami VAT jako pozorne, tym samym pozbawiając spółkę prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z zasadami ograniczającymi oszustwa karuzelowe.

Skarżąca spółka, wystawiając i przyjmując nierzetelne faktury VAT, działając w ramach karuzeli podatkowej, była świadomym uczestnikiem oszustwa podatkowego, co uzasadnia oddalenie jej skargi i brak prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Fundusz emerytalny z siedzibą poza Unią Europejską, podlegający innym zasadom nadzoru oraz posiadający szerszy zakres działalności niż zwolnione podmioty unijne, nie spełnia przesłanek art. 6 ust. 1 pkt 11a) u.p.d.o.p. i nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.

Podatnik nie może skorzystać z ulgi abolicyjnej, gdy nie uiścił podatku w państwie źródła dochodu, co uniemożliwia zastosowanie art. 27g u.p.d.o.f. i nie uzasadnia stwierdzenia nadpłaty.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za zobowiązania podatkowe pozostaje w mocy w sytuacji, gdy członek zarządu nie wykaże skutecznych przesłanek egzoneracyjnych względem majątku spółki, które obalają ustalenia organów podatkowych.

Dofinansowanie wynagrodzeń z FGŚP dla pracowników zatrudnionych w strefie SSE, przyznane na podstawie ustawy o COVID-19, stanowi przychód związany z działalnością zwolnioną z opodatkowania CIT, jeśli pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością strefową podatnika.

NSA uznał, że spełniono przesłanki do zastosowania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli brak zgłoszenia upadłości wynika z zaniedbań, niezależnie od czasowych problemów zdrowotnych, które nie uniemożliwiają wykonania tego obowiązku.

Nałożenie sankcji podatkowej powinno być proporcjonalne do wagi naruszenia, uwzględniając okoliczności faktyczne; automatyczne stosowanie sankcji jest niezgodne z zasadą proporcjonalności oraz prawem unijnym.

A. sp. z o.o. nie dokonywała refakturowania usług prawniczych na rzecz spółki C., lecz świadczyła usługi płatnicze w imieniu Zleceniobiorcy, przez co nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT od zakupionych usług doradczych.

Spółka dokonując zapłat za usługi w imieniu C. nie nabywała usług, a jedynie świadczyła usługi finansowe, co wyklucza refakturowanie i odliczenie VAT.

Sąd kasacyjny podtrzymuje stanowisko, że nieprawidłowe stosowanie przepisów podatkowych w odniesieniu do sprzedaży gotowych posiłków przez Skarżącą wymagało uchylenia decyzji organu podatkowego. Prowadzenie działalności w ramach franczyzy nie uzasadniało różnego opodatkowania, co potwierdza ogólne orzecznictwo i praktyka TSUE w zakresie stosowania zasad prawa podatkowego i ochrony uzasadnionych oczekiwań

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, gdyż nowe dowody nie spełniają przesłanek wznowienia postępowania, a terminy ustawowe nie zostały dochowane, nie wystąpiły także przesłanki z art. 240 i 245 Ordynacji podatkowej.

Postępowanie karne skarbowe wszczęte przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego może być oceniane jako instrumentalne, jeśli brak wystarczających dowodów wskazuje, że jego celem było głównie zawieszenie tego biegu, nie zaś realna potrzeba ścigania przestępstwa.