Podatnik, któremu przypisano udział w fikcyjnych transakcjach w celu wyłudzenia VAT, musi mieć zapewnioną pełną ocenę jego dobrej wiary oraz świadomości o nieprawidłowościach. Uchylenie wyroku WSA i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania nakazuje głębszą analizę dowodów w świetle prawidłowości postępowania.

NSA oddala skargę kasacyjną w sprawie odliczenia podatku VAT z faktur fikcyjnych, uznając świadomość uczestnictwa skarżącej w oszustwie podatkowym oraz prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zagadnienie ważności umowy cywilnej, przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie cywilnej, nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla postępowania podatkowego, jeżeli nie blokuje możliwości wydania decyzji podatkowej.

Brak jednoznacznego wykazania przez organ podatkowy świadomego uczestnictwa podatnika w oszustwie karuzelowym, w połączeniu z wadliwą oceną dowodów i uzasadnieniem decyzji, uzasadnia uchylenie decyzji podatkowej, nie dając podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że brak należytej staranności przy weryfikacji kontrahenta i transakcji wyklucza możliwość odliczenia VAT z faktury, której wystawca nie dokonał faktycznych świadczeń, uznając skargę kasacyjną za niezasadną.

Skarga kasacyjna J.B. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przychód z tytułu wykonanych, lecz niezafakturowanych robót budowlanych, powinien być prawidłowo uwzględniony w rozliczeniach podatkowych. Brak podstaw do uwzględnienia wniosku dowodowego opartego na opinii prywatnej.

Sąd prawidłowo interpretował przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie dopuszczalności sprostowania decyzji podatkowej jako oczywistej omyłki pisarskiej, a także uznał za prawidłowe uwzględnienie odsetek od zaległości podatkowych w odniesieniu do osoby trzeciej już przed doręczeniem decyzji.

Porozumienie o pokryciu kosztów pracy zawarte w ramach wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Naczelnik Urzędu Skarbowego nie pozostawał w bezczynności, działając w ramach terminów procesowych właściwych dla postępowania podatkowego oraz podejmując czynności wymagane do wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy.

NSA stwierdza, iż decyzja podatkowa dotycząca zobowiązania spółki z tytułu VAT za II kwartał 2016 r. jest zgodna z prawem. Zaniżenie podatku należnego oraz zawyżenie naliczonego zostało prawidłowo stwierdzone przez organy podatkowe. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Moment uprawomocnienia się orzeczenia o nabyciu spadku wprowadza ponownie obowiązek podatkowy, co implikuje 3-letni termin przedawnienia dla wydania decyzji podatkowej w podatku od spadków i darowizn.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem dokładnej analizy przesłanek faktycznego zarządu statkiem, istotnych dla możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej w kontekście polsko-norweskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o interpretację indywidualną w zakresie istotnych elementów zdarzenia przyszłego, nie narusza zasad legalności ani praworządności, pod warunkiem, że organ nie dokonuje samodzielnych ustaleń faktycznych, lecz ocenia prawnie przedstawione przez podatnika fakty.

NSA uznał, że oddanie środka trwałego do użytkowania w celu likwidacji szkody górniczej oraz ograniczenia odpowiedzialności odszkodowawczej nie ma charakteru nieodpłatnego i podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, nie stanowiąc podstawy do wyłączenia odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c updop.

Ochrona interesu publicznego, w tym bezpieczeństwa i tajemnicy śledztwa, uzasadnia odmowę udostępnienia dokumentów z akt sprawy w postępowaniu podatkowym nawet kosztem zasady jawności i czynnego udziału strony, przy zaistnieniu konieczności wyłączenia jawności przez organ prokuratorski.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest niezasadna, podnosząc, że brak sprzeczności z prawem Unii Europejskiej oraz brak rażącego naruszenia norm prawa krajowego przy powoływaniu sędziów eliminują podstawy do uwzględnienia skargi.

W sytuacji, gdy standardowa metoda proporcji nie odpowiada specyfice działalności gminy, możliwe jest zastosowanie innej, bardziej reprezentatywnej metody ustalenia prewspółczynnika, opartej na wskaźniku przychodowym, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Przychód z dzierżawy znaku towarowego stanowi przychód z praw majątkowych, a nie z działalności gospodarczej, co wyklucza możliwość opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych; zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.

Skarżący, jako nieustaleni posiadacze samoistni, nie spełniają wymogów strony postępowania podatkowego. Brak jest podstaw do uznania ich za podatników w miejsce właściciela nieruchomości, a zarzuty skargi kasacyjnej nie podważają decyzji organu administracyjnego. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

W przypadku wystawienia tzw. "pustych faktur" dotyczących nieistniejących transakcji w ramach międzynarodowego obrotu, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje, a wystawiający je podmiot może być uznany za uczestnika oszustwa podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w postępowaniu o odpowiedzialność podatkową członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe, brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia odpowiedzialności nabywcy przedsiębiorstwa na zasadzie solidarności tej samej decyzji.

W przypadku umownych kompensat wzajemnych wierzytelności w VAT, stosowanie mechanizmu podzielonej płatności nie jest obligatoryjne, nawet jeśli kompensata nie zgadza się z literalnym brzmieniem art. 498 kodeksu cywilnego, zgodnie z wykładnią celowościową i funkcjonalną przepisu.

1.Prywatne mieszkanie pracownika wykorzystywane w charakterze home-office czy każda inna powierzchnia, którą skarżąca (spółka duńska) nie dysponuje, ani nie włada w Polsce, nie stanowi placówki - w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 i ust. 5 Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską

Podatnicy, którzy nie uiścili podatku dochodowego za granicą, nie mogą skorzystać z ulgi abolicyjnej, gdyż w takim przypadku nie występuje podwójne opodatkowanie dochodów wymagane dla jej zastosowania.