Podatnik składając wniosek w trybie art. 22 § 2a O.p. inicjuje postępowanie, w którym powinien uprawdopodobnić, że zaliczki obliczone według regulacji określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu przewidywanego za dany rok podatkowy.

Posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę uzasadnia opodatkowanie najwyższą stawką nieruchomości związaną z działalnością gospodarczą, o ile zostały one wprowadzone do ewidencji środków trwałych, co potwierdza ich związek z działalnością gospodarczą.

Dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości kluczowe znaczenie ma fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę. Opodatkowanie części hali garażowej stawką dla budynków związanych z działalnością gospodarczą wymaga ustalenia, czy jest ona wykorzystywana w takiej działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając ustalenia organów podatkowych i sądu pierwszej instancji za prawidłowe oraz zgodne z prawomocnym wyrokiem karnym, potwierdzając tym samym odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego przez skarżącego.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 113 o.p., formalne uczestnictwo w prowadzeniu działalności oraz czerpanie z niej korzyści uniemożliwia uchylenie się od odpowiedzialności podatkowej poprzez powołanie się na firmanctwo.

Otrzymanie spłaty przez współwłaściciela w ramach działu spadku, której wartość nie przekracza udziału spadkowego, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. W sytuacji braku rzeczywistego przyrostu majątku, czynność jest neutralna podatkowo.

Zakaz wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty z art. 79 § 1 Ordynacji podatkowej nie uniemożliwia jego późniejszego wszczęcia i rozpatrzenia po umorzeniu równoległego postępowania wymiarowego z uwagi na przedawnienie, jeśli wniosek o nadpłatę złożono przed upływem terminu przedawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu podatkowym.

W sprawie szacowania podstawy opodatkowania niezaewidencjonowanej sprzedaży kotłów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy podatkowe prawidłowo zastosowały metodę opartą na zużyciu blachy, uznając oświadczenie skarżącego z 4 czerwca 2018 r. za wiarygodne. Skarga kasacyjna została oddalona.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że NUCS prawidłowo zastosował metody szacowania zgodnie z art. 11 updop, uwzględniając powiązania i nieprzedłożenie wiarygodnych dowodów przez skarżącą, które wykazywałyby rynkowość ustalonych opłat licencyjnych.

NSA uchyla wyrok WSA w Lublinie w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając naruszenia proceduralne oraz niewłaściwą ocenę materiału dowodowego dotyczącego cen transferowych przez sąd pierwszej instancji.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do wznowienia postępowania podatkowego; znane organowi doręczenie zawiadomienia nie stanowiło nowej okoliczności usprawiedliwiającej takie wznowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż 12 dni roboczych kontroli podatkowej u mikroprzedsiębiorcy nie musi obejmować dni następujących bezpośrednio po sobie. Ocena sądu była zgodna z wykładnią celowościową, uznając za prawidłowe rozstrzygnięcia organów niższej instancji w sprawie ustalenia dochodów i strat podatników.

Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej narusza art. 15 ust. 1 updop poprzez błędną ocenę związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy korektą cen a przychodami, co uzasadnia jej uchylenie z uwagi na wykraczające poza prawidłowe uzasadnienie przesłanki prawne.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego nie powoduje bezprzedmiotowości decyzji administracyjnej, a jej wygaśnięcie może być stwierdzone jedynie w przypadku, gdy decyzja stała się zbędna i zagraża bezpieczeństwu obrotu prawnego.

Nieruchomość, ujęta przez przedsiębiorcę w ewidencji środków trwałych, traktowana jest jako związana z działalnością gospodarczą, co uzasadnia stosowanie stawki podatkowej dla takich gruntów, niezależnie od faktycznego funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Według art. 23 ust. 1 pkt 38 updof koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów/akcji kalkuluje się na podstawie ich rzeczywistej wartości ekonomicznej w momencie zbycia, a nie historycznej wartości wydatków z momentu nabycia.

Artykuł 15zzr ust. 1 ustawy COVID-19 ma zastosowanie także do terminów materialnoprawnych określonych w prawie podatkowym, zawieszając ich bieg podczas stanu zagrożenia epidemicznego i umożliwiając ochronę prawną obywatelom w czasie pandemii.

Dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, grunty przedsiębiorcy ujęte w ewidencji środków trwałych uznaje się za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, jeśli służą lub mogą służyć jej celom, co uzasadnia zastosowanie właściwej stawki podatkowej.

Grunty i budynki B. sp. z o.o. nie spełniają przesłanek do zwolnienia z podatku od nieruchomości jako infrastruktura kolejowa i powinny być opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie wówczas, gdy faktura dokumentuje rzeczywiste świadczenie wykonane między wskazanymi w niej podmiotami; świadomość podatnika co do fikcyjności transakcji wyłącza to prawo niezależnie od formalnej poprawności dokumentu.

Skarga kasacyjna złożona przez podatnika, J.S., została oddalona jako bezzasadna, ponieważ postępowanie podatkowe oraz decyzje organów były prawidłowe i zgodne z prawem. Faktury VAT zakwestionowane przez organy nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Wydatki na szkolenia niezależnych współpracowników (B2B) nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów dla Spółki, gdyż nie pozostają w związku przyczynowym z jej przychodami. Szkolenia te służą zwiększeniu kompetencji niezależnych podmiotów, nie wpływając bezpośrednio na przychody Spółki.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie miało miejsca; prawo do odliczenia podatku naliczonego wykluczono wobec fikcyjnych faktur VAT, co uzasadniało podtrzymanie decyzji podatkowych.