Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119a O.p.) nie może mieć wstecznego zastosowania do czynności sprzed wejścia w życie przepisów. Zasady nie można zmieniać w trakcie roku podatkowego (art. 7 ustawy nowelizującej).

Zagadnienie prejudycjalne, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do wydania decyzji podatkowej, musi bezpośrednio poprzedzać to rozstrzygnięcie; kwestie sporne w postępowaniu cywilnym nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego, jeśli istnieje jedynie pośredni związek między nimi.

Ustawienie Spółki jako świadomego uczestnika karuzeli podatkowej nie zostało należycie dowiedzione. Bez jednoznacznych dowodów na brak staranności lub złą wiarę, decyzja o uchyleniu jest uzasadniona. Skarga kasacyjna oddalona.

Nabycie materiałów budowlanych przez skarżącą spółkę nie miało związku z działalnością opodatkowaną i było dokonane w warunkach nadużycia prawa celem uzyskania korzyści podatkowej, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W przypadku gdy nadpłata zostaje zaliczona na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, za dzień otrzymania nadpłaty należy uznać dzień wymagalności przyszłego zobowiązania, na który ma zostać przerachowana nadpłata. Z tym dniem podatnik uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu.

Podatnik nie może zostać pozbawiony prawa do ulgi abolicyjnej na podstawie samej formy rejestrowania statku. Wymaga się przeprowadzenia szczegółowej analizy faktycznej oraz prawnej w zakresie eksploatacji statku przez norweską spółkę, mając na uwadze kryteria art. 14 Konwencji polsko-norweskiej.

Komplementariusz spółki komandytowej odpowiada solidarnie za długi podatkowe spółki, w tym odsetki i koszty egzekucyjne. Błędy pisarskie w nazwie strony mogą być sprostowane, o ile nie wpływają na meritum decyzji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że interpretacja indywidualna Dyrektora KIS, dotycząca momentu rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu korekt cen transferowych, zawierała należyte uzasadnienie prawne, i uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, kierując sprawę do ponownego rozpoznania.

Czynności mające na celu uzyskanie odliczenia podatku naliczonego, przeprowadzone formalnie, lecz bez rzeczywistego celu gospodarczego, mogą być uznane za nadużycie prawa, skutkujące brakiem prawa do tego odliczenia.

Decyzja organu podatkowego, obejmująca zarzut uczestnictwa spółki w procede oszustwa podatkowego, nie została poparta wystarczającymi dowodami; zasada dwuinstancyjności oraz swobodnej oceny dowodów wymaga kompleksowego ustalenia faktów przed przyjęciem złej wiary podatnika.

Zasada prawdy obiektywnej nakłada na organy podatkowe obowiązek podjęcia wszelkich możliwych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przy czym ciężar dowodu w zakresie faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej co do zasady spoczywa na tych organach.

Brak wydania przez organ podatkowy nowej decyzji w terminie 3 miesięcy od uchylenia pierwotnej skutkuje obowiązkiem zwrotu nadpłaty bez zbędnej zwłoki, a przedawnienie zobowiązania podatkowego na to nie wpływa.

Przy realizacji transakcji o cechach karuzeli podatkowej brak jest podstaw do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zastosowania preferencyjnej stawki 0% VAT. Świadome uczestnictwo w oszustwie podatkowym wyklucza te możliwości.

Transakcja polegająca na nabyciu towarów w ramach oszukańczego łańcucha VAT, z wyłączeniem dobrej wiary u podatnika, wyłącza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

"Odnowienie" obowiązku podatkowego z art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie wymaga od podatnika złożenia zeznania podatkowego, a tym samym nie przedłuża terminu przedawnienia do 5 lat. Właściwy jest 3-letni termin przedawnienia zgodnie z art. 68 § 1 O.p.

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w nazwie adresata decyzji podatkowej jest dopuszczalne na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej i może zostać dokonane w trakcie postępowania odwoławczego, jeśli nie wpływa na merytoryczną treść rozstrzygnięcia.

Udostępnienie pracowników w ramach wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego, bez intencji świadczenia usług odpłatnych, nie podlega opodatkowaniu VAT jako wewnętrzne rozliczenie kosztów, zgodne z zasadą celowościowej wykładni przepisów podatkowych.

Doręczenie decyzji organu podatkowego musi spełniać wymagania art. 150 Ordynacji podatkowej; w przypadku niejasności co do doręczenia zastępczego, skutki proceduralnych uchybień obciążają organ, nie adresata, co nakazuje rozpoznanie środków odwoławczych merytorycznie.

Członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe z powodu formalnego pełnienia funkcji, niezależnie od faktycznego udziału w zarządzaniu, gdy nie zgłasza wniosku o upadłość w terminie i nie wykaże braku winy.

Brak przesłanek do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na równoległy spór cywilnoprawny, gdyż zagadnienie prawne rozstrzygane przez sąd cywilny nie stanowi kwestii prejudycjalnej w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p., co uprawnia organ podatkowy do kontynuacji postępowania.

W sytuacji nakładania kary porządkowej na reprezentanta osoby prawnej za brak wykonania wezwania, wezwanie musi być skierowane imiennie do osoby fizycznej, a nie do osoby prawnej. W przeciwnym razie nałożenie kary jest niezgodne z prawem.

Podatnik, któremu przypisano udział w fikcyjnych transakcjach w celu wyłudzenia VAT, musi mieć zapewnioną pełną ocenę jego dobrej wiary oraz świadomości o nieprawidłowościach. Uchylenie wyroku WSA i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania nakazuje głębszą analizę dowodów w świetle prawidłowości postępowania.

NSA oddala skargę kasacyjną w sprawie odliczenia podatku VAT z faktur fikcyjnych, uznając świadomość uczestnictwa skarżącej w oszustwie podatkowym oraz prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wypłata przez spółkę komandytową komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego do czasu określenia rzeczywistego zysku na koniec roku podatkowego.